نوجوانی آرام داشته باشیم

نیاز به قدرت‌طلبی و نمایشگری خاص دوره نوجوانی است و معمولا برای رسیدن به اهداف خود پرخاشگری می‌کنند. در بین نوجوانان دیده شده که روی دست خود با استفاده از اشیاء نوک تیز خط می‌اندازند و به پوست بدن خود آسیب می‌رسانند. این نوجوانان غالبا ترجیح می‌دهند تنها باشند و تمایلی به وقت گذراندن با خانواده ندارند. اگر اتاق شخصی داشته باشند بیشتر مواقع تمایل دارند تا در اتاق بسته باشد و به صورت افراطی در حال گوش دادن به موسیقی‌های غمگین هستند و با اعضای خانواده با خشونت رفتار می‌کنند.

این نوجوانان می‌خواهند از طریق اعمال خشونت مشکلات خود را حل کنند و برای خود اعتبار کسب کنند. گاهی نوجوان به دلیل نداشتن شناخت کافی
از خود، تغییرات فیزیکی و جسمی بدن، تغییرات روحی و روانی، نیاز به تائید، احساس محرومیت و مقایسه شدن با دیگران، خواسته و توقعی از پدر و مادر دارد که ممکن است، اجابت نشود. در این صورت ممکن است رفتار خشونت‌آمیز از خود نشان ‌دهد. لازم به ذکر است که علت رفتار خشونت‌آمیز می‌تواند این موارد
نیز باشد:

ـ مقابله با تهدید اطرافیان.

ـ الگوبرداری از محیط خانه و محیط اجتماع، مدرسه و گروه هم‌سال.

ـ اختلالات روانشناختی که از سوی روانپزشک و روان‌شناس بالینی تشخیص داده می‌شود.

ـ پرخاشگری نوجوان برای نشان دادن استقلال.

ـ پرخاشگری برای رسیدن به اهداف و خواسته‌ها.

مقابله و درمان پرخاشگری نوجوانان دو بخش دارد. بخش اول معطوف به رفتار والدین می‌شود و در بخش دوم راهکارهایی از سوی درمانگر به خود نوجوان آموزش
داده می‌شود.

در مورد نوجوان، کشف علت بروز رفتار بسیار مهم است. در این راستا این موارد به والدین توصیه می‌شود که نوجوان را نصیحت نکنند. اجازه دهند نوجوان تخلیه شود و به شکایات و مسائل او گوش دهند و خود را در حل مسائل آنها مشتاق نشان دهند.

از سوی دیگر با او همدردی کنند، او را تحت فشار قرار ندهند و برایش خط و نشان نکشند، مشکلات زناشویی خود را جلوی فرزندان بروز ندهند و بر اساس جنسیت نوجوان، یک فعالیت اشتراکی در نظر بگیرند و او را همراهی کنند.

از طریق جلسات مشاوره نیز به نوجوان چگونگی آرام کردن خود، چگونگی بیان و انتقال احساسات، مهارت‌های ارتباطی، مهارت حل مساله، انتخاب بهترین راه‌حل و انجام آن، تغییر محیط، تکنیک‌های سهل‌گیری، روش‌های انجام کارهای مختلف، گفت‌وگو با خود و تشویق به نوشتن احساسات درونی آموزش داده می‌شود که برای این منظور لازم است تا وی در جلسات مشاوره و درمان و بهره‌گیری از کمک‌های حرفه‌ای حضور یابد.

دکتر مهرنوش دارینی / روان‌شناس و مشاور