خودمرکزبینی آمریکایی

کسانی که برای ادامه تحصیل به آمریکا مهاجرت می‌کنند، در بدو ورود، غالبا عمده ساعات زندگی و فعالیت‌های خود را در محیط دانشگاه می‌گذرانند و جز برای انجام کارهای روزمره مثل خرید هفتگی و... با آمریکایی‌های عادی سروکار ندارند، اما در بیشتر اوقات آنها به محض اتمام درس و ورود به جامعه حقیقی آمریکایی، از تفاوت‌های بسیار زیاد بین دوران دانشجویی و پس از آن سخن می‌گویند و معتقد هستند که اگر کسی می‌خواهد فرهنگ آمریکایی را به معنای اخص آن درک کند، باید حتما مدتی در بین مردم عادی رفت و آمد کند تا متوجه شود. یکی از مواردی که تقریبا تمام مهاجران به آن اشاره می‌کنند این است که بسیاری از آمریکایی‌ها نه‌تنها تا به حال سفر خارجی نداشته‌اند، بلکه پایشان را از ایالت‌شان نیز بیرون نگذاشته‌اند. اوایل که خودم را اهل ایران معرفی می‌کردم، بسیاری از آنها می‌پرسیدند که آیا ایران همان عراق است و آیا شما عرب هستید؟ حتی بعضی از آنها فکر می‌کردند ایران کشوری در آفریقاست! جالب‌تر این که یکی از دوستانم که اهل بریتانیاست، برای انجام کاری با یکی از کمپانی‌های بسیار معروف بیمه تماس گرفته بود و خانم متصدی وقتی نام کشور او را شنیده بود، پرسیده بود که بریتانیا کجاست و این در حالی بود که ما همه می‌دانیم بریتانیا اصلی‌ترین متحد آمریکاست! یکی دیگر از این موارد، ورزش است. مردم این کشور عشق شدیدی به ورزش بیسبال، بسکتبال و فوتبال آمریکایی دارند و خیلی از آنها همیشه با تعجب به این نکته اشاره می‌کنند که اولا کلمه فوتبال را فقط باید به فوتبال آمریکایی اطلاق کرد و برای آن ورزشی که بقیه آدم‌های دنیا آن را فوتبال می‌نامند، از کلمهSoccer استفاده می‌کنند. ثانیا این که فوتبال‌آمریکایی بسیار هیجان‌انگیزتر و بهتر است و هر کسی که آن را دوست نداشته باشد یا قوانینش را بلد نباشد یعنی با ورزش بیگانه‌ است و اصلا حتی نمی‌توانند تصور کنند که این ورزش فقط مختص به کشور خودشان است و نه کل جهان! این امر حتی در مساله‌ای مثل استفاده از سیستم‌های اندازه‌گیری هم برقرار است. آنها از اینچ، مایل، فوت و فارنهایت استفاده می‌کنند در حالی که در تمام کشورهای دنیا از سیستم متریک و سلسیوس استفاده می‌شود، اما آنها همیشه به محض شنیدن سیستم متریک می‌خندند و از این که کشوری از این سیستم استفاده می‌کند ابراز تعجب می‌کنند! شاید بتوانم ده‌ها مثال دیگر در این مورد بزنم. این که فکر‌می‌کنند آمریکا آزادترین کشور جهان است ـ که با استناد به شواهد و مدارک بسیاری می‌توان ثابت کرد که چنین نیست ـ این که فکر می‌کنند هالیوود بهترین صنعت سینما، همبرگر بهترین غذا، فورد بهترین ماشین و نیویورک بهترین شهر جهان است همه و همه به دلیل آگاهی نداشتن از بسیاری مسائل و واقعیت‌های روز دنیا و همچنین تاثیر شدید رسانه‌هایی است که هر روز و هر شب این فکر را به مخاطبان خود القا می‌کنند و من هر بار با یکی از این مسائل روبه‌رو می‌شوم تنها چیزی که با خود زمزمه می‌کنم این است: بسیار سفر باید تا پخته شود خامی/ صوفی نشود صافی تا درنکشد جامی.

حنا بهمن‌بیگی