حسرت گذشته خوب

روی این اصل باید با برنامه‌های کوتاه، میان و بلندمدت در انتظار رشد هندبال در سال‌های بعد بود. مسابقه‌های جهانی قطر دلیل قانع کننده‌ای برای ورزشی بود که ستارگان آن پیش از این موفقیت‌های بی‌بدیلی در راه مسابقه‌های متعدد به دست آورده بودند و اوج تجربیات خود را در عرصه جهانی به نمایش گذاشتند.

با وجود این آیا هندبال ایران بازهم جهانی خواهد شد؟ این پرسشی است که ذهن علاقه‌مندان این ورزش را به خود مشغول کرده است هر چند از همین امروز با استعدادهای موجود و جدیت در کارپایه‌ای و برنامه‌ریزی علمی می‌توان به افق‌های روشن رسید.در هندبال ستارگانی مانند برادران استکی با قابلیت بازی در لیگ‌های معتبر از جمله آلمان یا ایمان جمالی که به مجارستان رفت، تولید منابع انسانی کارساز و اثرگذار را در این ورزش نوید داد، اما متاسفانه به یکباره این نوار سازندگی و توسعه از هم گسیخت اما آنچه به جای ماند این است که هندبال ایران جا برای کار دارد و در سایه تلاش بیشتر ستارگان این ورزش ظهور می‌کنند. از دست دادن فرصت‌های هندبال در رده‌های نوجوانان و جوانان در سال‌های قبل به این سادگی‌ها جبران نمی‌شود فقط می‌ماند ساماندهی استعدادهای خودجوش که در کشورمان به حد دلخواه یافت می‌شود و مدیریت کردن بخش‌های عظیمی از شاخصه‌های پیشرفت هندبال.