ماموریت دشوار عمروموسی

جام جم آنلاین: سفر عمروموسی دبیرکل اتحادیه عراب به عراق و دعوت وی برای برگزاری کنفرانس آشتی ملی، با حمایت مشروط شیعیان و اکراد عراقی و برخورد محتاطانه و شک برانگیز عربهای سنی مواجه گشته است.

کد خبر: ۷۸۴۷۴

اکثریت عراقیها، دیدار با موسی را به فرصتی برای بیان گلایه و شکایتهای خود درباره موضع ضعیف اتحادیه عرب و حمایتهای آن از رژیم صدام و همچنین عدم محکومیت اقدامات تروریستی در عراق، مبدل ساختند.
شدت و میزان این شکایتها به حدی بوده که عمروموسی را به محکومیت تروریسم و کشتن افراد بیگناه در کوچه و بازار واداشت و این البته، اولین موضعگیری رسمی اتحادیه عرب در برابر تروریسمی لجام گسیخته گروههای سلفی و بعثی در عراق محسوب میشود.
موسی، شاید مایل نبود چنین موضعگیری را که عربهای سنی را رنجور و ناخشنود میساخت، اتخاذ نماید.
اما وی از بیم مواجه شدن با شکست در ماموریت خود به بغداد و بیثمر ماندن نتیجه ملاقاتهایش با رهبران شیعی و اکراد، چنین اظهاراتی را بر زبان رانده است.
میدانیم ماموریت عمروموسی به عراق، اساسا یک ماموریت شتابزدهای است که عربستان سعودی مبتکر آن بوده است.
چنانچه شرایط مساعد بود، خود سعودیها اقدام به اعزام فرستاده به بغداد میکردند. ولی معلوم نبود که وی میتوانست با رهبران طیفهای متعدد سیاسی عراق ملاقات کرده و آنان را به آشتی دعوت کند. ریاض ترجیح داد این کار زیر چتر اتحادیه عرب صورت گیرد تا ضریب موفقیت آن مضاعف گردد. اما باید دید چقدر عمروموسی میتواند در این ماموریت خود موفق شود.
برای پاسخ به این پرسش باید در نظر گرفت اساسا مشکل فعلی عراق، از ایجاد ماشین قتل و ترور نشات گرفته است که عاملان آن در مناطقی از عراق که سنیها اکثریت دارند، پناه گرفته و به طور بیمحابا به کشتار مردم از طریق تدارک انفجارهای خونین و حمله به تجمعات مذهبی، روی آوردند.
این تروریسم، از سوی نفرات اعزامی از کشورهای عربی که عمدتا تحت تاثیر عقاید سلفی و وهابی میباشند، اداره میشود و لذا، تروریسم عراق را باید پدیده وارداتی به حساب آورد.
عربهای سنی، خواهان توقف عملیات ضدتروریستی در مناطق خود بوده و بعلاوه از خروج نیروهای اشغالگر بشدت طرفداری میکنند.
این خروج، البته در حال حاضر به مصلحت خود عراقیها که نه دستگاههای مجهز امنیتی تدارک دیدند و نه از ارتش نیرومندی برخوردارند که بتواند امنیت مردم را تامین نماید، نیست.
عربهای سنی امیدوارند در سایه بروز فضای جدید ناشی از ترک عراق از سوی نیروهای اشغالگر، مجددا قدرت سیاسی را در دست گیرند.
بدیهی است چنین خواستهای مقبول شیعیان و اکراد نخواهد بود و از اینرو هرگونه تلاش عمروموسی برای برگزاری کنفرانس آشتی ملی که طی آن حتی بعثیها نیز مایلند در آن شرکت نمایند، به شکست خواهد انجامید.
زیرا نظر اکثریت مردم عراق، که شیعیان و اکراد آنها را تشکیل میدهد، بر مبنای طرد بعثیها استوار شده است و حمایت اعراب سنی که در اقلیت بسر میبرند، نمیتواند انگیزه مناسبی برای دعوت از بعثیها برای حضور در کنفرانس فراهم آورد.
واقعیت این است که تعدادی از گروههای عراقی که امروزه مدعی داشتن نمایندگی اعراب سنی هستند، بطور علنی از عملیات تروریستی حمایت کرده و آنها را به عنوان مقاومت میشناسند و بعلاوه مایلند که اتحادیه عرب، چنین مقاومتی را برسمیت بشناسد و این در حالی است که این «مقاومت» ساختگی و بیحاصل، صرفا اهداف خود را از میان مردم شیعه انتخاب کرده و با منفجر کردن خودروها، هزاران نفر از آنان را به شهادت رساندند.
در چنین شرایطی، هشدار رهبران شیعه و کرد عراق به عمروموسی در مورد شناسایی اینمقاومت و بازتابهای بسیار منفی، تاثیر مثبت بر نگرش عمروموسی داشته و همین امر موجب شده است که شانس موفقیت اجلاس آشتی ملی بالاتر رود.