پیام شادی‌آور رادیو در روزهای برفی

هیچ کس نمی‌توانست پیش‌بینی کند مدارس چند روز از زمستان تعطیل می‌شود و همین غیرقابل پیش‌بینی بودن لذت تعطیلی را بیشتر می‌کرد. دانش‌آموزان الان هر چند سال یک‌بار به دلیل برف خانه‌نشین می‌شوند؛ ولی آن زمان محال بود زمستانی بیاید و برود و خبری از تعطیلی نشود. گاهی برف مهربان در بین ‌تعطیلی‌ها مهمان بچه‌ها می‌شد و دانش‌آموزان چند روز پشت سر هم را دور از فضای درس و مدرسه جشن می‌گرفتند. در دوره‌ای که هنوز پای اینترنت به کشورمان باز نشده بود و تلویزیون هم صبح‌ها برنامه‌ای نداشت، در روزهای برفی «رادیو» پیام آور شادی می‌شد.

مادرها بعد از خواندن نماز صبح گوششان را به رادیو می‌چسباندند تا ببینند فرزند دلبندشان امروز مدرسه‌ای است یا خانه‌‌نشین. برای بچه‌ها هیجان‌انگیزترین لحظه صبح، زمانی بود که مجری رادیو می‌گفت: «به اطلاعیه‌ای که هم اکنون از طرف وزارت آموزش و پرورش به دست ما رسیده توجه فرمایید. به علت برودت شدید هوا و بارش برف و یخبندان بودن سطح معابر مدارس مقطع... در دو نوبت صبح و بعدازظهر تعطیل است.» پس از گفتن این جمله توضیح می‌دادند که تعطیلی شامل کدام مناطق و بخش و شهر و روستا می‌شود. مجری رادیو خبر تعطیلی را که اعلام می‌کرد سپس سراغ توصیه‌های ایمنی مربوط به برف می‌رفت که البته این بخش‌اش را کسی گوش نمی‌کرد. دانش‌آموزان به زمین و هوا می‌پریدند و بر خلاف توصیه‌های آقای مجری خودشان را برای برف بازی در کوچه و خیابان آماده می‌کردند. وقتی قرار بود از بچه‌ها امتحان سختی بگیرند، تعطیلی مدرسه خیلی می‌چسبید. البته بعضی‌وقت‌ها برف نامردی می‌کرد و ساعت 9 و 10 صبح از ریزش منصرف می‌شد. حالت سوزناک ماجرا وقتی بود که مدارس نوبت صبح تعطیل می‌شد و شیفت ظهری‌ها مجبور به رفتن مدرسه می‌شدند. یک جور بی‌عدالتی محض برف گونه!

سروش امیدوار