فصل «مقاومت» رسید

صدور قطعنامه فاقد پشتوانه های حقوقی و با عزم سیاسی دولتهای غربی درباره انرژی هسته ای ایران ، کشورمان را وارد فصل تازه ای کرد.

کد خبر: ۷۶۱۰۴

در واقع ، هم ایران و هم اروپا و امریکا ، به مرحله ای رسیده اند که عقب نشینی از مواضع خود را ناشدنی تصور می کنند و هر کدام با استفاده از توانمندی ها و امکانات ملی و بین المللی ، درصدد تحمیل مواضع خود بر طرف مقابل هستند. البته امکان گفتگو و حل مساله از طریق مذاکرات سیاسی ، باواسطه یا بی واسطه ، کاملا منتفی نیست . ولی بی ثمری این روش در 2 سال گذشته و تعهدات تازه ای که بر دوش ملت ما گذاشته شد ، از این واقعیت حکایت دارد که چشم امیدی به دستاوردهای این روش در آینده هم نمی توان دوخت و حرف اصلی را عنصر دیگری می زند. غالب دولتهای جهان نشان داده اند که در پی منافع ملی خود ، از چارچوب اخلاق و عدالت که هیچ حتی از ضوابط پذیرفته شده نهادهای بین المللی از جمله آژانس هسته ای عدول می کنند و به قطعنامه ای با بار سنگین سیاسی و بدون ادله حقوقی و فراتر از حد وظایف آژانس هم رای می دهند. در چنین شرایطی ، نه می توان به اتخاذ تصمیم عادلانه در این گونه نهادهای بین المللی امید داشت و نه می توان از مواضع صحیح و حق قطعی ایران گذشت بنابراین گریزی جز «مقاومت» باقی نمی ماند. مقاومت به معنای انزوای سیاسی ، ماجراجویی و قطع ارتباط با مجامع جهانی نیست بلکه پیگیری منافع ملی بدون کمترین تردید و با تمامی ابزارهایی است که در اختیار مسوولان و مردم ما قرار دارد. مقاومت به معنای تسلیم نشدن به خواسته های نامعقول امریکا و اروپا و تن ندادن به نظر این کشورهاست که محرومیت دایمی ایران را در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای خواستارند. مقاومت به معنای تکیه بر اراده مردم در مقابله با تهدیدات خارجی است ، بدون آن که از جنگ و درگیری ، استقبال کرده باشیم . استراتژی مقاومت ، در دستور کار کشورمان قرار گرفته است و بنا نیست که درخواست های مطرح شده در قطعنامه آژانس را عملی کنیم اما مقاومت به مردمی نیاز دارد که در این آرمان ، با مسوولان کشور هم افق باشند و کمترین فاصله را با مدیران احساس کنند. تحقق نسبی عدالت و کاستن از رنج معیشت مردم ، بیشترین تاثیر را بر ایجاد و همنوایی میان مردم و مسوولان در پی خواهد داشت.