همه تهدیدند حتی قطر

بازی اول تیم ملی ایران مقابل بحرین در حالی به پایان رسید که سه امتیاز فوق‌العاده شیرین برای تیم کشورمان به دنبال داشت؛ زیرا بحرین همواره یک رقیب سرسخت و به قول معروف گربه سیاه برای تیم ملی ما بوده است و شکست دادن این تیم شیرینی خاص خودش را داشت. اما حالا که به بازی دوم رسیده‌ایم بی‌تعارف باید بگوییم کام ما در حالی در بازی اول شیرین شد که آن پیروزی حاصل دو کار ایستگاهی بود. یعنی دو ضربه ایستگاهی که از روی نقطه کرنر ارسال شد باعث شد ما دو گل بزنیم، اما متاسفانه در این بازی هم در طول بازی یعنی زمانی که مالکیت توپ در اختیار ما بود نتوانستیم به نحو احسن از عمق، عرض و جناحین استفاده کنیم و روی حرکات تاکتیکی روی دروازه حریف خطر ایجاد کنیم.

این یعنی این‌که ما طراحی حمله نداریم و زمانی که مالکیت توپ را در اختیار داریم نتوانستیم طراحی خوب کرده و تیم حریف را به دردسر بیندازیم و خطر روی دروازه حریف ایجاد کنیم. این نقطه ضعف تیم ما در بازی اول بود.

با وجود این، برد ما، برد خوبی بود و امیدوارم در دیدار با قطر بچه‌ها این نقطه ضعف را پوشش بدهند و از نظر تاکتیکی و با طراحی حمله روی دروازه قطر خطر ایجاد کنند. باید توجه داشت که ضربه ایستگاهی خود یک نوع تاکتیک است و استفاده از این تاکتیک در مواقع لزوم ایرادی ندارد، اما مقابل حریفی مثل قطر که از نظر بدنی فیزیکی مثل خود ما بازی می‌کند و مثل تیم بحرین اجازه نخواهد داد که به این راحتی در ضربات ایستگاهی خطر روی دروازه‌اش ایجاد کنیم، نیاز داریم از نظر تاکتیکی هم روی دروازه حریف خطر ایجاد کنیم.

نکته قابل تامل دیگر در نخستین بازی ما میدان دادن به بازیکنان جوانی چون وریا غفوری و مرتضی پورعلی گنجی بود؛ بازیکنان جوانی که عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتند و نظر شخصی‌ام این بود که حتی باید در جام جهانی به چنین جوانانی میدان می‌دادیم، اگر در جام جهانی این کار را می‌کردیم امروز در جام ملت‌های آسیا دو، سه جوان دیگر به ترکیب تیم تزریق کنیم که در‌ آن صورت با یک تیم جوان و فوق‌العاده پرقدرت در این بازی‌ها به مصاف حریفان می‌رفتیم. بله، کمتر کسی تصور می‌کرد کی‌روش در بازی اول به دو بازیکن جوان میدان دهد، اما به هر ترتیب از نظر شخصی من در بازی اول هرچند احسان حاج‌صفی بهترین بازیکن زمین انتخاب شد اما بابت گلی که زد به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شد وگرنه از نظر من بهترین بازیکن پورعلی گنجی بود، بازیکن جوانی که در دفاع و حمله فوق‌العاده بود و لیاقت عنوان بهترین بازیکن را داشت. می‌خواهم بگویم در ادامه بازی‌ها هم می‌توانیم به جوانان تیم اعتماد کرده و به آنها میدان دهیم و اگر زودتر این کار را شروع می‌کردیم مطمئنا الان خیالمان راحتِ راحت بود.

اما در بازی امروز مقابل قطر باید توجه داشته باشیم که وقتی حریف ما تیمی است که در بازی اول خود چهار گل از امارات دریافت کرده است، قطعا از نظر روحی ـ روانی در شرایط خوبی نیست، پس نباید اجازه بدهیم خودش را پیدا کند و به سمت دروازه ما حمله‌ور شود. بنابراین نباید با تفکر دفاعی و کسب یک مساوی به بازی برویم هرچند یک امتیاز هم برای ما بد نیست. باید در همان اول بازی توپ روی دروازه حریف بریزیم و اجازه ندهیم از فضای شکست سنگین مقابل امارات و استرس آن بازی فارغ شوند، بلکه باید این تیم در همان شرایط نگه داریم تا به دومین پیروزی خود برسیم.

ممکن است برخی تصور کنند که تا اینجای کار فقط استرالیا و ژاپن تیم‌های خطرناکی نشان داده‌اند و می‌توانند برای موفقیت تیم ما تهدید محسوب شوند. اما واقعیت این است که همه حریفان برای ما تهدید محسوب می‌شوند و همین تیم قطر نیز گرچه بازی اول را باخته است، اما بازهم باید این تیم را حریف جدی بدانیم.

از طرفی تیم امارات با بازی درخشان خود در مصاف با قطر، فوق‌العاده ظاهر شد و بویژه بازیکن شماره 10 آنها طراحی عالی در وسط میدان داشت. حتی ازبکستان هرچند دیروز 2 بر یک به چین باخت، اما حتی این تیم را هم تیم خوبی می‌بینم، تیمی که هافبک و مهاجم زهرداری دارد و می‌تواند برای هر تیمی دردسرساز باشد. چین لژیونرهای خوبی دارد، استرالیا با دو تا چهار گلی که به کویت و عمان زد، نشان داد حرف اول را می‌زند و از همه تیم‌های زهر چشم گرفت. ژاپن و کره جنوبی هم عالی کار کردند و ما نباید هیچ حریفی را دست‌کم بگیریم.

صادق ورمزیار / کاپیتان اسبق استقلال