از «سیب» بپرسید

دکتر مینا سالم ‌/‌ دندانپزشک

درباره این‌که متخصص به شما توصیه کرده دندان مصنوعی در دهان‌تان باشد یا نه، توضیحی نداده‌اید. ممکن است به تشخیص متخصص، برای مدتی دندان‌هایتان را در دهان بگذارید تا ساختار لثه‌ها و دندان با یکدیگر هماهنگ ‌ و مشکلی که به آن اشاره می‌کنید بتدریج برطرف شود. علاوه بر آن، ایرادهای احتمالی که وجود دارند، شناسایی و برطرف شوند؛ اما درباره خارج کردن دندان مصنوعی در هنگام خواب، نظرهای مختلفی وجود دارد که یکی از آنها درآوردن دندان هنگام خواب است. اما اگر متخصص به شما توصیه کرده تا دندان مصنوعی شما در دهانتان بماند، نباید آن را دربیاورید. اما برای نگهداری بهتر از دندان‌های مصنوعی باید به نکته‌هایی دقت کنید که هم خودتان سالم باشید و هم از دندان‌هایتان ‌به مدت طولانی‌تری استفاده کنید و نیاز به تعویض نباشد. در طول 24 ساعت روز باید هشت ساعت دندان‌ها از دهان شما خارج شوند. بنابراین بهترین زمان شب‌هاست که نیازی به آنها ندارید. اگر در تمام طول مدت روز از دندان‌تان استفاده کنید، به غده‌های بزاقی زیر دندان‌ها فشار می‌آید و همین مساله باعث می‌شود تا لثه متورم شود و غده‌های بزاقی هم نتوانند بدرستی کار کنند. این مساله در طولانی‌مدت باعث آسیب به فک خواهد شد. از سوی دیگر، اگر شب‌ها دندان‌ها را در دهان بگذارید در فاصله بین دندان و لثه‌ها قارچ رشد می‌کند و این مساله نیز باعث آلودگی محیط دهان و آسیب به فک و دیگر بخش‌های دهان می‌شود. پس از درآوردن دندان مصنوعی با کمک مسواک به آرامی لثه‌ها را تمیز کنید. این کار مثل ماساژی است که به بهتر شدن جریان خون در لثه‌ها نیز کمک می‌کند. می‌توانید برای جریان بهتر خون با کمک حوله تمیز یا گاز استریل به آرامی لثه‌ها را ماساژ دهید. دندان‌ها را داخل ظرف دردار که داخل آن آب ریخته‌اید، قرار دهید. به این ترتیب از آلودگی نیز در امان می‌مانند. داخل ظرف آب سرد بریزید؛ زیرا آب گرم یا ولرم باعث تغییر حجم و اندازه پایه دندان‌ها می‌شود و برای آن‌که آنها را دوباره داخل دهان بگذارید، دچار مشکل خواهید شد. برای مسواک زدن دندان‌های مصنوعی نیز باید از آب ولرم استفاده کنید. آنها را با کمک مسواک، خمیر دندان و آب سرد مسواک بزنید و سپس داخل ظرف مخصوص بگذارید. در طول روز نیز بعد از هر وعده غذایی آنها را مسواک کنید. از آنجا‌که این دندان‌ها مستعد آسیب هستند، از خمیر ‌دندان‌هایی استفاده کنید که مواد ساینده آنها بسیار کم است. به این ترتیب به دندان‌ها آسیب نمی‌رسد و روی آنها اثر سایش باقی نخواهد ماند. اگر در ساختار دندان مصنوعی شما از فلز استفاده نشده است، هر هفته یا هر دو هفته یک بار، یک قاشق چایخوری مایع سفیدکننده را داخل یک لیوان آب بریزید و به مدت شش تا هشت ساعت دندان‌ها را داخل آن قرار دهید. این کار به تمیز و براق‌شدن دندان‌ها کمک می‌کند. اما پس از خارج کردن دندان‌ها از محلول حاوی مایع سفیدکننده، آنها را مسواک بزنید و خوب بشویید و سپس داخل دهان‌تان بگذارید. مراقب باقی ماندن مایع سفیدکننده روی دندان باشید. برای این‌که از پاک شدن آن مطمئن شوید، پس از مسواک زدن دندان، آن را به مدت 30 ثانیه زیر آب سرد بگیرید تا کاملا اثر مایع سفیدکننده و خمیر دندان از بین برود.

تینا. ب هستم؛ از تبریز پیامک می‌زنم (09140000297). دو روز است که در ناحیه کمر و روی شکم دخترم جوش‌های بزرگی بیرون زده. دخترم 12 سال دارد. این جوش‌ها بسیار دردناک است و اطراف آنها هاله قرمز رنگی هم ایجاد شده. احساس می‌کنم دخترم کمی هم تب دارد. می‌خواستم بدانم این جوش‌های بزرگ چرکی چیست؟ علت ایجاد آن چیست و برای درمان باید چه کار کنیم؟

دکتر مریم طباطبایی‌یزدی ‌/‌ متخصص پوست

درباره بررسی وضعیت جوش‌ها بهتر است از نزدیک معاینه انجام شود. اما با توجه به توضیحات شما، فرزند شما دچار مشکل «کورک» یا «فرانکل» شده است. اگر میکروب‌های سطحی پوست به‌هر دلیل به عمق نفود کنند و دور ریشه و غده‌های چربی‌ساز را بگیرند و اندازه جوش بزرگ‌تر از یک سانتی‌متر شود، به آن کورک می‌گویند. اگر کورک عمقی باشد پیش از آن‌که سر باز کند، التهاب شدیدی می‌سازد و ناحیه مورد نظر را دچار آبسه می‌کند. درد و تورمی که به آن اشاره می‌کنید ناشی از همین مساله یعنی آبسه کورک است. نکته مهم درباره تفاوت کورک و جوش تعداد آن هم هست. به این ترتیب که تعداد کورک‌ها معمولا زیاد نیست و از چند عدد تجاوز نمی‌کند؛ اما تعداد جوش‌ها زیاد است. علاوه بر آن، کورک‌ها بجز کف دست و پا در همه نقاط بدن ممکن است دیده شود. عاملی که به ریشه حمله می‌کند و باعث ایجاد این مشکل می‌شود، استافیلوکوک‌ها هستند. میکروب‌ها به‌دلایل مختلف ممکن است به ریشه نفوذ کنند و مشکل‌ساز شوند که از آن جمله می‌توان به حمام کردن و کیسه‌کشیدن نامناسب که باعث زخم شدن پوست شود، ورزش و تماس با سطح آلوده و هرنوع خراشی که برای مراقبت از آن اقدام‌های لازم انجام نشود و... اشاره کرد. در توضیح به این مساله اشاره نکرده‌اید که اخیرا فرزند شما در بیمارستان یا درمانگاه بستری بوده یا به آن مراجعه داشته است؛ زیرا گاهی آلودگی محیطی مانند بیمارستان یا درمانگاه نیز زمینه‌ساز انتقال میکروب به سطح پوست و ایجاد کورک می‌شود. بنابراین اگر فرزندتان چنین مراجعه‌ای داشته است، حتما مساله را با متخصص پوستی که به آن مراجعه می‌کنید، در میان بگذارید، زیرا شاید این نوع کورک‌ها نیاز به مصرف دارو یا درمان خاصی داشته باشد.

اشاره کردید که فرزند شما تب دارد. تب باید با درمان کورک مهار شود، زیرا گاهی آلودگی کورک‌ها وارد خون می‌شود و این مساله باعث ایجاد تب و لرز در فرد می‌شود. درباره درمان کورک سوال کرده‌اید. برای درمان باید کورک را به‌طور مرتب با آب و صابون شست‌وشو داد. علاوه بر آن، باید آن را با بتادین ضدعفونی کرد. می‌شود به تجویز متخصص از پماد آنتی‌بیوتیک نیز برای درمان کمک گرفت. برای تخفیف درد و کاهش تورم کورک می‌توانید از کمپرس آب گرم استفاده کنید. حوله تمیز یا گاز را داخل آب گرم فرو ببرید و پس از آبگیری، حوله یا تنظیف را روی کورک قرار دهید. اما تا وقتی کورک تخلیه نشده و درد و تورم آن باقی است، بیمار احساس ناراحتی می‌کند و کلافه است. تا پیش از سر باز کردن کورک می‌توان روی آن را پانسمان کنید و هر دو یا سه روز یک بار پانسمان را تعویض کنید. اما پس از سر باز کردن کورک و تخلیه آن نیاز به پانسمان نیست و فقط باید موضع را تمیز نگه داشت. گاهی ممکن است برای تخلیه کورک نیاز به مداخله پزشکی باشد؛ بنابراین برای تخلیه آن خودسرانه اقدام نکنید و حتما به متخصص مراجعه کنید. بهتر است هرچه زودتر فرزندتان را نزد متخصص پوست ببرید تا برای درمان آن اقدام‌های لازم انجام شود.