فرهنگ و آداب مردم

پیشه ها و مشاغل بخش قابل توجهی از شکل زندگی اجتماعی مردم یک منطقه از کشور را تعیین می کند نوع رفتار اجتماعی مردم و فعالیت های متنوع آنها نیز یکی از جاذبه های گردشگری به شمار می آید

کد خبر: ۷۵۹۰

بسیاری از گردشگران فرهنگی با هدف آشنایی با فعالیت اجتماعی مردم ، به کشورهای گوناگون سفر می کنند حفظ و احیای مشاغل قدیمی و سنتی علاوه بر حمایت فرهنگی و اجتماعی نوعی اقدام مناسب برای گسترش گردشگری به شمار می آید در گوشه و کنار کشور ما مشاغل مختلفی وجود داشته اند که در صورت معرفی و در مواردی احیای آنها، می توانند به جاذبه گردشگری تبدیل شوند.در شهر سنندج از استان کردستان ، تا چندی پیش مشاغلی وجود داشت که امروز تعدادی از آنها ناشناخته است اما معرفی این مشاغل می تواند اقدامی برای حفظ این فعالیت های اجتماعی اصیل باشد.دباغی :چرم ، میشن و تیماج را از پوست گاو، گوسفند و بز می ساختند این مواد در کفاشی ، کیف سازی و زین دوزی مورد استفاده قرار می گرفت مواد لازم برای ساخت چرم و غیره نیز عبارت بود از: مازوج ، قلقاف آرد جو، آهک و رنگ.زهتابی :در این صنعت ، روده گوسفند، بز و گاهی هم روده گاو را چندروزی در خمره می خواباندند تا دو لایه داخل و خارج روده از هم جدا شود و پوست وسطی به صورت شفاف درآید این صنعت اکنون در تولید سوسیس کاربرد دارد در گذشته از روده گوسفند "زه " کمان جنگجویان و کمان حلاجها به منظور پنبه زنی را می ساختند.یلم پزی :تولید سریشم و چسب طبیعی که در کار نجاری به جای چسب چوب استفاده می شد یلم را از پوست ، کله و فضولات کشتارگاه تهیه می کردند.نعلچه گری :نعلچه گران سازنده نعل آهنی بودند که آن را بر پاشنه کفشهای مردان و زنان می کوبیدند تا دوام بیشتری داشته باشد.تابه پزی :تابه پزها، دل ، جگر، قلوه و روده های خرد و ریز شده را در تابه های بزرگ سرخ می کردند و در دکان خود می فروختند این نوع خوراک بیشتر برای ناهار مصرف می شد.سیب زمینی پزی :کسانی بودند که در دکان خود و یا در کنار خیابان ها سیب زمینی پخته را در میان سبدی که با کرباس پوشیده شده بود، داغ داغ می فروختند.قورمه فروشی :قورمه پزها در فصل پاییز و زمستان از گوشت گاو، گوسفند و بز که خود ذبح می کردند، قورمه تهیه می کردند؛ به این صورت که گوشت و استخوان و چربی حیوانات را خرد می کردند و در یک دیگ بزرگ کاملا می پختند و مقدار زیادی نمک به آن می افزودند تا از فاسد شدن آن جلوگیری شود و بعد این غذا آماده فروش در دکان و بازار می شد خشت مالی :تهیه خشت خام برای کار ساختمانی به جای سنگ و آجر مسگری :ساختن وسایل پخت وپز آشپزخانه با مس و سفید کردن وسایل مسی.زین دوزی :سراجی یا زین دوزی ، ساخت زین اسب و وسایل سواری با چرم و تیماج بود.کفاشی :ساختن انواع کفشهای محلی از قبیل کفش کردی ، کفش زهتابی و چاش کفش مواد لازم برای ساخت ، چرم و میشن و تیماج بود که از تولیدات همین شهر به شمار می آمد.سفال سازی :ساخت کاسه و کوزه گلی و لوله سفالی )تنبوشه ( که برای لوله کشی آب ، کاربرد داشت.دارچین فروشی :عده ای در کنار خیابان ها و میان بازار و میدان ، چای دارچین را در سماور بزرگی دم می کردند و در فنجان و استکان های بزرگ می فروختند در هرفنجان یک قاشق چایخوری زنجبیل می ریختند که با حبه های درشت قند مصرف می شد.آب و شربت فروشی :دوره گردانی که در فصل تابستان آب سرد، آب یخ و شربت می فروختند، به این پیشه اشتغال داشتند.زالوفروشی :علاوه بر حجامت که دلاکها انجام می دادند، چند نفر زالوفروش نیز در جلوی حمام خان بودند اینها زالوها را از گیلان یا همدان می آوردند و مردم برای خون گرفتن ، از زالو استفاده می کردند.