انیمیشن دومان و قصه‌های ایل

ایران ازجمله کشورهایی است که تنوع آب و هوایی بسیاری دارد و به همین دلیل، وجود اقوام و قومیت‌های مختلف با شیوه‌های مختلف زندگی، امری طبیعی در کشور ما به حساب می‌آید. این ویژگی ایجاب می‌کند در داستان‌هایمان بیشتر به آنها بپردازیم. آشنایی با نحوه زندگی عشایر و کوچ‌نشینی می‌تواند برای بچه‌ها ـ که بیشتر آنها تنها زندگی شهرنشینی را دیده‌اند ـ تجربه‌ای جالب باشد.

داستان‌های این مجموعه درباره دومان پسربچه‌ای از عشایر فارس است که رابطه نزدیکی با طبیعت و حیوانات و پرندگان دارد. ماجراهای هر قسمت از این مجموعه پیرامون زندگی وآداب و رسوم عشایر در ایل می‌چرخد و همین رخدادهای مختلف در داستان، دومان را در زندگی با تجربه‌های جدید زندگی آشنا می‌کند.

پیمان دهقانی با توضیح این که در حال حاضر برنامه‌های انیمیشن ازجایگاه ویژه‌ای در میان مخاطبان نوجوان برخوردار است، خاطرنشان می‌کند: «این انیمیشن سعی می‌کند در هر قسمت با اشاره به موضوعاتی همچون راستگویی، ایثار، شجاعت، حمایت از محرومان، غیرت، نجابت و عفت به ترویج فضایل اخلاقی ـ که در عشایر از جایگاه خاصی برخوردار است ـ بپردازد.

در این مجموعه انیمیشن با زندگی عشایر و مسائل و مشکلات مربوط به کوچ و کوچ‌نشینی آشنا می‌شویم و این که چگونه باید با طبیعت دوست بود و از آن در حل مشکلات کمک گرفت. چطور باید به طبیعت احترام گذاشت و آن را آلوده نکرد. در این اثر به بعضی از مسائل ساده در قالب تصویر پرداخته شده است. به عنوان مثال ریختن آب روی آتش به هنگام ترک محل اسکان موقت و بعضی موارد دیگر گه در قالب دیالوگ نیز بر آنها تأکید شده است. این که در یک کار جمعی مثل کوچ، همه باید با هم همراه باشند یا این که اگر در محیطی ناشناخته گم شدیم، باید با حفظ خونسردی، سعی کنیم‌ نشانه‌هایی را که برایمان آشنا هستند و قبلا آنها را دیده‌ایم، دنبال کنیم. البته در کنار نقاط قوت داستان‌های مجموعه، باید گفت که سرعت وقوع داستان‌ها کمی کند است و همین منجر به کاهش هیجان کار شده است. نکته دیگر صدا‌گذاری نه‌چندان خوب کار است که حس کمی در آن وجود دارد که باعث شده کار یکنواخت به نظر برسد.

با این همه کار، طراحی شخصیت‌های زیبایی دارد و فضاسازی آن نیز زیبا و متناسب با چادر‌هایی ایلیاتی و فضای کوهستان و دشت است. البته اگر از رنگ‌آمیزی گرمتری استفاده می‌شد، شاید تابش آفتاب کوهستان را بهتر حس می‌کردیم. استفاده از موسیقی و نواهای گوش نواز محلی در تیتراژ ابتدایی و انتهایی، از نقاط قوت کار است که گوش مخاطب کودک را با آنها آشنا می‌کند.