در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
آتش درقاره سرد
اندک مدتی پس از قرعه کشی مرحله گروهی فوتبال جام قهرمانان باشگاه های اروپا که بی گمان مهمترین جام باشگاهی جهان است هنوز هم همگان با اشتیاق از رویارویی مجدد تیمهای انگلیسی لیورپول و چلسی سخن می گویند.
کمتر از 4ماه بعد رقبای سرسخت انگلیسی و مربیان خلاق پرتغالی و اسپانیایی شان باید باز رودررو بایستند.
این دو در گروه هفتم جای گرفته اند و کمتر کسی توجه دارد که رئال بتیس و اندرلخت نیز در این گروه جای دارند و همین مساله ممکن است باعث غافلگیری و حذف یکی از آنها شود.
یرزی دودک که در جنگ پنالتی ها در آوردگاه استانبول از مرتبه و منزلت یک دروازه بان پر اشتباه ناگهان تبدیل به لو یاشین شد و با گرفتن پنالتی های میلان باعث پنجمین قهرمانی لیورپول پس از فترتی 21 ساله شد و این روزها مصدوم و حاشیه نشین شده است و جایش را اسکات کارسون انگلیسی و په په راینای اسپانیایی گرفته اند، می گوید:
«سال پیش نیز نبرد ما کلی حرف و حدیث را سبب شد و حالا را ببین که باز مجبوریم روبه روی یکدیگر بایستیم. ما باز هم شانس صعود داریم ؛ اما کار مسلما آسان نخواهد بود.»
استیون جرارد کاپیتان لیورپول که او هم این روزها مصدوم بوده اما بهبود یافته است و به عنوان برترین بازیکن فصل پیش جام شناخته شده است با یادآوری نبرد پر سر و صدای یارانش با چلسی در فصل گذشته می گوید:
«این بار هم نبردهایمان ویژه و سنگین خواهد بود. من باید بخصوص از دیدار برگشتمان در انفیلد یاد کنم که یک فضای خاص داشت و هواداران ما خاطره ای تاریخی را بر جای نهادند. البته باید اعتراف کنم که حریف ما نیز تیمی ویژه با یک مربی استثنایی (موری نیو) است .»
رافا بنیتز مربی اسپانیایی لیورپول که مجبور شد برای راهیابی تیمش به جدول اصلی ، شاگردانش را در 6بازی در دور مقدماتی جام هدایت کند و جمعه شب 4شهریور نیز سرخ های انفیلد را در برابر زسکا مسکو روسیه در سوپر جام اروپا رهبری کرد و به پیروزی 31و فتح یک جام تازه رهنمون شد، در روزهای اخیر میلان باروش را جواب گفته و نتوانسته است بال راستی را که این همه در جستجویش بوده است ، بیابد و از یاد نمی برد که فصل پیش از 5 بازی تیمش با چلسی فقط یکی را برد و آن هم با همان گلی که وصفش را آوردیم !
یک انتقام دیگر؛
فقط لیورپول و چلسی نیستند که تجدید دیدار می کنند و این ماجرا در گروه پنجم در مورد میلان و آیندهوون هم تکرار شده است.
فصل پیش تیم ایتالیایی با اقبالی بلند از سد حریف هلندی خود گذشت و حالا تیم گاس هیدینک که هم پارک جی سونگ کره ای را به منچستر یونایتد فروخته و هم مارک فان بومل را به بارسلونا، باید آن نتیجه را جبران کند.
در این گروه شالکه و فنرباغچه هم می توانند شاخ بشوند؛ اما باز همگان از آنها غافل مانده اند و نگاهها به سمت دو تیم عمده ای رفته است که گفتیم ، پائولو مالدینی کاپیتان 38 ساله میلان بیش از آن که از پیروزی خوش اقبالانه تیمش در برابر آیندهوون بگوید از شکست «هنوز تلخ و ناجور» یارانش در فینال در برابر لیورپول سخن می گوید:
«آن زخم هنوز پا برجاست ولی چاره ای نیست و باید قضیه را فراموش کنیم و به پیش برویم . ایرادی ندارد.ما می توانیم جام را دوباره ببریم و جبران مافات کنیم و قصد و هدفمان نیز همین است . ما در گروه سختی قرار گرفته ایم ؛ اما اگر می خواهید جام را ببرید باید از هیچ کس نترسید و باید بکوبید و به پیش بروید.» شالکه که گمان می رود «قدرت » سوم گروه باشد، نیز مدعی است که از قرعه موجود و صحت رویارویی با میلان ناراضی نیست. رودی اسائور مدیر و مرد همه کاره این باشگاه می گوید:
«ما شانس زیادی برای صعود داریم ؛ زیرا اگر میلان شانس دار اول باشد، ما برای کسب سهمیه دوم صعود به هیچ روی اقبالی کمتر از آیندهوون نخواهیم داشت .»
کدام بهتر است ؛
اگر بحث رقابت های انتقامی را نادیده بگیریم ، باید حتما به سمت گروه اول برویم و از همگروه شدن بایرن مونیخ (تیم علی کریمی ) و یوونتوس حرف بزنیم.
اینجا هم کلاب بروژ و راپیدوین زیر سایه این دو «بزرگ » گم شده اند؛ اما روبرتو بترکا یکی از مدیران ارشد یووه و مهاجم پیشین این تیم بی توجه به این مساله می گوید:
«اگر نظر هواداران ما را جویا شوید، خواهند گفت فتح جام قهرمانان اروپا مهمتر از سری Aاست.اما این کار و اندیشه عاقلانه نیست ؛ زیرا تجربه ثابت کرده است در یک سیستم حذفی حتی 10دقیقه بد و چند لحظه آشفتگی می تواند کل فصل و یک سال تلاشتان را به باد بدهد.
اما در لیگ همیشه فرصتی برای جبران اشتباهات ولو بزرگتان وجود دارد.
درباره بایرن مونیخ هم باید بگویم که حتی اگر دو بار به ما ببازد، آنقدر امتیاز از دو تیم دیگر خواهد گرفت که جواز صعود را کسب کند.»
رئال مادرید در جستجوی همین قهرمانی اش با تیمهای لیون و المپیاکوس همگروه شده و بسیار بعید است که بالا نرود.
کلودیو کاکاپا کاپیتان لیون می گوید: «جام قهرمانان اروپا همیشه سخت است ؛ اما شرایط گروه به ما می گوید که قادر به صعود مجدد به مرحله حذفی خواهیم بود.»
منچستر رودررو با فرلان
منچستریونایتد با قرار گرفتن در گروه چهارم صابون رویارویی با دیه گو فرلان را به تن خود مالیده است.
این مهاجم اروگوئه ای پس از ترک اولد ترافورد در ویارئال شکوفا شده است و آقای گل لیگ اسپانیا لابد زور گل زدن به ادوین فان در سار، سنگربان جدید شیاطین سرخ را هم دارد.
با این حال تمام اینها و حتی قرار گرفتن تیم کوچک تون سوئیس در گروهی که آژاکس و آرسنال را در بردارد و دوئل بارسلونا با وردربرمن در گروه دوم ، همه و همه فقط گمانه زنی های شروع فصل است و باید صبر کرد و اتفاقات بزرگ فصل جدید را دید.
هر چه هست از فوتبال قاره سبز در آستانه رسیدن فصل سرما و پاییز آتش می بارد.
همه چیز با یک روزنامه آغاز شد
فوتبال جام قهرمانی باشگاه های اروپا که اینک آن را جام قهرمانان این قاره می نامند، یک ماه بعد از اولین اجلاس عمومی یوفا و اگر دقیق تر بخواهید در 2مارس 1955 پایه گذاری شد. با وجود این باید یادآور شویم که این جام را در درجه اول نمی توان محصول و مخلوق این نهاد دانست.
اعضای موسس نهاد حاکم بر فوتبال اروپا بیشتر خواهان یک دوره مسابقه ملی بودند، اما روزنامه معتبر اکیپ و گابریل هانوت سردبیر وقت آن یک رقابت مستمر باشگاهی را جذاب تر می دانستند.
هانوت و همکاریش ژاک فران ترکیب و طرح جامی را ریختند که چهارشنبه شبها و زیر نور پروژکتورها برگزار شود و قهرمانان لیگهای قاره را به جان هم بیندازد.
با این حال ، تورنمنتی که توسط اکیپ طراحی شده بود لزوما تصریح نمی کرد که حتما قهرمانان فوتبال کشورها به میدان آیند و اولویت با تیمهایی بود که بیشترین طرفداران را در کشور خود داشته باشند، از نمایندگان 16 کشور اروپایی در این خصوص دعوت شد در روزهای 2و 3آوریل 1955 گردهم آیند و طرح اکیپ در این همایش مورد تایید قرار گرفت.
اولین بازی از این جام تازه در لیسبون برگزار شد و طی آن اسپورتینگ پرتغال با اف ، کی ، پارتیزان یوگسلاوی 33مساوی کرد.
پارتیزان دیدار برگشت را در خاک خود 5 2برد و صعود کرد. اما رئال مادرید از همان آغاز، جام و میدان را تحت الشعاع خود قرار داد و هر 5فینال نخست را برد.
از آن پس هر تیمی در یک دوره خاص و البته نه با طول استمرار رئال بر این پیکارها حاکمیت داشته است و از این قبیل می توان به آژاکس و بایرن مونیخ و لیورپول اشاره کرد.
برای آژاکس 22سال طول کشید تا قهرمانی چهارمش را تجربه کند و به واقع بین فتح سوم و چهارم این تیم هلندی فاصله طولانی افتاد.
وقتی هم که رئال در سال 1998 قهرمان شد فاصله بین قهرمانی ششم و هفتم خود را بالغ بر 32سال دید.
بایرن مونیخ هم قهرمانی سال 2001خود را در حالی جشن گرفت که 26سال از پیروزی سومش می گذشت.
4بار قهرمانی لیورپول در سالهای 1977تا 84شایان توجه است ؛ زیرا ترکیب آن طی هر مرتبه با آرایش دفعه قبلی تیم به حد قابل ملاحظه ای تفاوت داشت.
لیورپول در سال 2005صاحب پنجمین جام قهرمانی اش نیز شد و این بار پس از بدل کردن عقب ماندگی 3 0 خود به تساوی 33و سپس برد در ضربات پنالتی طی دیداری که خیلی ها آن را برترین فینال تاریخ جام می انگارند، به این نتیجه مطلوب دست یافت.
رئال مادرید حالا با 9بار قهرمانی رکورددار است و امسال به سوی همین پیروزی اش خیز برداشته است. کهکشانی ها حتی در زمینه تعداد دفعات حضور در فینال نیز با 12مورد رکورددار هستند.
قهرمانی سال 2003 میلان یک رکورد جدید را در برداشت ، زیرا این تیم به دلیل ورود به صحنه از دور سوم مقدماتی ، تا واپسین روز 19 بازی را از سرگذراند. تغییر و نقطه عطف بزرگ در جام از فصل 199293 شکل گرفت.
زمانی که یوفا شرط «قهرمان بودن » را از رقابت ها برداشت و به فراخور توان کشورهای تیمهای دوم تا چهارم برخی از آنان را نیز به میدان فراخواند و قبل از مرحله حذفی یک یا دو مرحله گروهی را نیز بر پیکارها مترتب شد.
جامی که در ابتدای راه فقط 12تا 16تیم را در بر می گرفت ، حالا به تنهایی در مرحله اول گروهی 32 نماینده دارد و در دوره های اول تا سوم مقدماتی بیش از 32 تیم دیگر را جواب می کند.
این شکوه جامی است که حالا از جام قهرمانی باشگاه های جهان که قرار است آذر ماه در ژاپن برگزار شود، نیز پر شکوه تر و زیباتر نشان می دهد.
مترجم : وصال روحانی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
