خطر آلودگی های زیست محیطی برای کودکان

جامجم آنلاین: کودکان ممکن است در هر مرحله از رشد خود در معرض آلودهکنندههای محیطی قرار گیرند. جنین از طریق مادر در معرض سموم محیطی قرار میگیرد چرا که بسیاری از مواد قادرند از جفت عبور کنند.

کد خبر: ۷۳۹۳۳

گاهی اوقات این وضعیت در اثر قرار گرفتن مادر در معرض یک عامل مثلا دود سیگار به وجود میآید. اما مثلا مادهای مانند سرب در استخوانهای مادر که ممکن است برای خود او بیخطر باشد، میتواند به جنین منتقل شده باعث شود سطوح آن به حدی برسد که زیانآور باشد.
به علاوه حتی قرار گرفتن مادر و پدر در معرض مواد آلودهکننده پیش از بارداری مادر میتواند کودک را تحت تاثیر قرار دهد.
برای مثال ترکیبات PCB در ماهی چرب تجمع مییابد و در صورت خوردن در بدن ذخیره میشود. این ترکیبات از طریق جفت و شیرمادر به جنین و نوزاد تازه متولد شده و شیرخوار منتقل میشوند.
حتی بعدا در دوران رشد کودک نیز امکان قرار گرفتن در معرض آلودهکنندهها وجود دارد. نوجوانان به طور اختیاری از طریق ورود به محیطهای کار در معرض مواد آلوده قرار میگیرند. علاوه بر این برخی از آنها به طرق مختلف از جمله کشیدن سیگار خود را در معرض قرار میدهند.
تغییرات متابولیک و فیزیولوژیک که طی دوران بلوغ روی میدهد ممکن است تاثیر این ترکیبات و آلودهکنندههای مضر را افزایش دهد.
کودکان در دوران رشد بسر میبرند. آنها میخواهند جهان اطرافشان را کشف کنند و به این دلیل همه چیز را لمس میکنند، میچشند و به دهان میبرند. این کنجکاوی طبیعی آنها را بیش از بزرگسالان در معرض خطر آلودگی قرار میدهد. آنها زیبایی و جاذبه را هم در درخشندگی مادهای مانند جیوه (که در دماسنج موجود است) و هم در توده متراکم گلولای موجود در یک آبگیر مییابند. نوزادان انگشتان خود را یا هر شیئی را که مییابند در دهان میبرند. آنها با چهار دست و پا رفتن روی زمین مدت بیشتری در تماس با مواد شیمیایی خانگی، حشرهکشها و دیگر سموم محیطی تجمع یافته قرار میگیرند.
کودکان ممکن است زمان زیادی را در محیط بیرون از خانه سپری کنند که این امر همراه با تنفس سریعتر آنها و فعالیت بیشتر قرارگیری در معرض آلودگی هوا را افزایش میدهد.
به دلیل آن که راهها و منابع قرار گرفتن کودکان در معرض خطر آلودگیها زیاد است، آنها به وسیله آلودهکنندههای مختلف تهدید میشوند.

توصیههای مفید

- به هنگام تعیین سطوح تحمل قابل قبول، باید به سلامت جنین و کودک توجه داشت و باید آنها را به عنوان آستانهای برای کنترل مواد سمی در نظر گرفت.
- راهکارهای پیشگیرانه مربوط به بهبود کیفیت هوای داخلی و خارجی محیط زندگی باید اتخاذ شوند.
- وضع قانون در مورد آفتکشها باید دوباره تجدید شود تا بتوان تعیین کرد تا چه حد جمعیت افرادی مانند کودکان که به طور ناخواسته در معرض آنها قرار میگیرند را حفاظت میکنند و در صورت ناکافی بودن آن را اصلاح نمود.
- سازمان حفاظت از محیط زیست نیازمند آن است که با طرح برنامهای اثرات متعدد، ترکیبی و توام منابع مختلفی که کودکان در معرض آن قرار میگیرند را تعیین کند.
- باید تلاش گستردهای برای جمعآوری اطلاعات صورت گیرد تا فواصل خالی موجود بین منابع مضر و کودکان بویژه از طریق غذا، پر شود.
- و بالاخره این که پزشکان نیز میتوانند با در نظر گرفتن منابع آلودهکننده محیطی به هنگام تشخیص بیماری، در این مورد کمک کنند.