قطار در سینما

در ایران نیز آثار مختلف هنری با طیف متنوع و گسترده با موضوع قطار ساخته شده است. در این نوشتار کوتاه و به خاطر کمبود جا ناچاریم فقط بر دو فیلم ساخته شده در این باره که در زمان‌های گوناگون و موضوعات متنوع ساخته شده‌اند اشاره کرده و بقیه این موضوع مفصل و گسترده را به فرصتی دیگر موکول کنیم.

طبیعت بی‌جان

نویسنده و کارگردان: سهراب شهید ثالث

بازیگران: زادور بنیادی، زهرا یزدانی

مدت زمان: ۹۳ دقیقه

طبیعت بی‌جان نام فیلمی سینمایی است که سهراب شهید ثالث سال ۱۳۵۴ ساخت. نویسنده فیلمنامه فیلم نیز شهید ثالث بود و مدیریت فیلمبرداری آن را هوشنگ بهارلو برعهده داشت. این فیلم زندگی سوزنبان پیری را که با همسرش در منطقه‌ای دورافتاده زندگی می‌کند نمایش می‌دهد. مهم‌ترین اتفاق فیلم، اعلام حکم بازنشستگی سوزنبان پیر و جایگزینی یک جوان به جای اوست. بجز این باید به فصل به یادماندنی سوزن نخ کردن پیرزن اشاره کرد که به واقع جانمایه‌ای از کلیت فیلم را نیز می‌توان در آن مشاهده کرد.

جایی که پیرزن چند بار می‌کوشد سوزن را نخ کند ولی موفق به این کار نمی‌شود. شهید ثالث در اینجا زمان سینمایی را با زمان واقعی منطبق می‌کند. می‌گویند در زمان اکران عمومی فیلم، تماشاگران در لحظه‌ای که پیرزن سرانجام موفق به نخ کردن سوزن می‌شود، دست می‌زدند!

در «طبیعت بی‌جان» همه چیز بی‌روح و ساکن است، اما تنوع بصری عجیبی که شهید ثالث با انتخاب نماهای متعدد از زوایای مختلف، بازی‌های بسیار خوب و رنگ غالب صحنه و لباس بازیگران در فیلم به وجود می‌آورد، ذهن بیننده را اغنا می‌کند.

این فیلم برنده دیپلم هیات داوران پروتستان و هزار‌مارک جایزه نقدی، دیپلم هیات داوران کاتولیک و 4000 مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقره‌ای به عنوان بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم برلین شده‌ است.

تـرن

ترن نام فیلمی ایرانی به نویسندگی و کارگردانی امیر قویدل است. این فیلم محصول سال ۱۳۶۶ می‌باشد.

خلاصه داستان: زمستان ۱۳۵۷ در اوج انقلاب، یک قطار سوخت‌رسان ارتشی به مقصد اصفهان در حرکت است. گروهی از کارگران اعتصابی شرکت نفت و راه‌آهن برای رفع نیاز مردم، مسیر قطار را به مقصد شمال تغییر می‌دهند. ارتش وارد عمل می‌شود و می‌خواهد محموله را پس بگیرد. لکوموتیوران پیر به نام... .

بازیگران: خسرو شکیبایی، فرامرز قریبیان، عنایت بخشی، حسین ملکی، آرش تاج تهرانی، سروش خلیلی و کیومرث ملک‌مطیعی. فرامرز قریبیان برای بازی در این فیلم موفق به دریافت لوح زرین جشنواره فیلم فجر سال ۱۳۶۶ شد.