خروش کیانوش

رستمی درحالی که به اندازه یک تار مو با حذف از گردونه رقابت‌های جهانی فاصله داشت، برای لحظاتی همه را میخکوب هنرنمایی خود کرد، اما در کمتر از چند ثانیه، کاری کرد که فصای سنگین سالن با تشویق‌های حاضران شکسته شود. او با مهار وزنه‌هایی که تاکنون در هیچ مسابقه رسمی آنهـــا را بالای سر نبرده بود قهرمان جهان شد؛ آن هم پس از یک سال دوری از صحنه رقابت‌های جهانی.

برای کیانوش حرکت‌های یکضرب دسته 85 کیلوگرم فراتر از انتظار بود. او ابتدا وزنه 173 کیلویی را بالای سر برد. سپس وزنه 176 کیلویی را و بالاخره در سومین فرصت خود وزنه‌ای به سنگینی 178 کیلوگرم. این آخری رکورد ایران. سهراب مرادی سه سال پیش در جام باشگاه‌های آسیا با مهار وزنه 176 کیلوگرمی، پس از سال‌ها رکورد 175 کیلویی شاهین نصیری نیا را شکسته بود، اما کیانوش، با انگیزه بالای خود در آلماتی دو کیلوگرم از رکورد ایران عبور کرد. همه چیز در یکضرب خوب پیش رفت، الا حرکت آخر. ایوان مارکوف بلغاری در آخرین فرصت خود وزنه 179 کیلویی را بالای سر برد تا طلای رستمی در یکضرب تبدیل به نقره شود.

با این حال در دوضرب همه چیز تغییر کرد. رستمی در اولین حرکت وزنه 211 کیلویی را بالای سر برد که داوران آن را خطا اعلام کردند. رستمی برای بار دوم به روی تخته آمد، اما این بار اصلا نتوانست وزنه 212 کیلویی را به روی سینه بکشد. او در آستانه حفظ از جدول رقابت‌ها قرار داشت. با این حال کادر فنی وزنه کیانوش را یک کیلوگرم ارتقا داد تا او فرصتی برای استراحت داشته باشد.

همین تاکتیک موثر واقع شد و رستمی با مهار وزنه 213 کیلویی و دریافت سه چراغ سفید داوران کار را تمام کرد و با مهار همین وزنه رکورد مجموع ایران را نیز که در اختیار شاهین نصیری‌نیا بود پس از 15 سال شکست و برای دومین بار قهرمان جهان شد.

رستمی که از این موفقیت به وجد آمده بود در پایان رقابت‌های دسته 85 کیلوگرم به خبرنگار جام‌جم گفت: این خوشحالی بیشتر به این دلیل است که دو سال از صحنه رقابت‌های جهانی دور بودم. برای کسب این مدال قبل از چیزمی خواهم از بهمن زارع و هادی پانزوان تشکر کنم. آنها زحمات زیادی برای من کشیدند تا دوباره بتوانم مدال طلای دسته 85 کیلوگرم را از مدعیان قدرتمند این وزن پس بگیرم. آنها بخصوص بعد از بازی‌های آسیایی اینچئون برای من سنگ تمام گذاشتند و کاری کردند که به لحاظ روحی – روانی بتوانم آن اتفاقات را فراموش کنم و با رکوردهای بهتری به صحنه رقابت‌های جهانی قدم بگذارم.

رستمی درباره حرکت‌های دوضرب و اتفاقاتی که او را تا مرز کنار رفتن از مسابقات پیش برد، گفت: پس از از دست دادن دو فرصت اول تمام ذهنم را برای حرکت سوم مترکز کردم. می‌دانستم اگر این وزنه از دست برود همه چیز برای من از دست رفته خواهد بود. به همین دلیل به چیزی جز مهار آن فکر نکردم. خدا هم به من لطف کرد و در نهایت توانستم با مهار آن قهرمان جهان شوم.البته رستمی با وجود قهرمانی یک افسوس بزرگ داشت. این‌که نتوانست به رکوردهای دنیا حمله کند: من برای شکستن رکورد دنیا به قزاقستان آمده بودم و این توان را در خودم می‌دیدم که به وزنه 219 کیلویی حمله کنم. من در تمرینات بارها وزنه 220 کیلویی را زده بودم اما داوران با تصمیم خود من را از رسیدن به این هدف بازداشتند. او همچنین در پاسخ به این سوال که چه زمان رکورد دنیا را خواهد شکست با خنده گفت: همین فردا! قطعا هدفگذاری بعدی من این است که در مسابقات جهانی سال آینده ضمن دفاع از عنوان قهرمانی جهان، بتوانم رکورد دنیا را هم به نام خود تغییر دهم.

رستمی، سومین وزنه بردار برتر جهانی

کیانوش رستمی که با مهار وزنه‌های 178 کیلوگرم در یکضرب و 213 کیلوگرم در دوضرب، با حدنصاب مجموع 391 کیلوگرم قهرمان جهان شد، با توجه به وزن بدنش (84.25 کیلوگرم) حائز 469.33 امتیاز سینکلر شد و در پایان رقابت‌های دسته 85 کیلوگرم مسابقات جهانی قزاقستان، در جایگاه سوم رنکینگ بهترین وزنه‌برداران مسابقات جهانی قزاقستان قرار گرفت. در این رده‌بندی هوی لیائو، قهرمان دسته 69 کیلوگرم با 474.95 امتیاز پیشتاز است و آن گوک کیم از کره شمالی که عنوان قهرمانی دسته 62 کیلوگرم را به دست آورد با 471.17 امتیاز در رده دوم قرار دارد.

سرمربی تیم ملی: طلا حق کیانوش بود

بهمن زارع، سرمربی تیم ملی هم با اشاره به زحماتی که کیانوش رستمی برای ایستادن بر سکوی قهرمانی جهان کشیده بود، گفت: مدال طلا حق رستمی بود و اگر اتفاقی غیر از این می‌افتاد جای تاسف داشت.

زارع درباره لحظات پر استرس پشت صحنه بعد از این‌که کیانوش حرکت دوم دوضرب را هم از دست داد گفت: هنگامی که کیانوش برای مهار وزنه 213 کیلویی روی تخته رفت همه استرس داشتیم. از من مربی تا خود کیانوش و همه حاظران در سالن. البته ما به عنوان مربی معمولا در چنین لحظاتی باید اضطراب درونی خود را کنترل کنیم و علاوه بر آن به ورزشکار روحیه بدهیم. با این حال رفتار درونی خود ورزشکار از همه عوامل بیرونی مهم‌تر است. یعنی هر چقدر هم مربی تلاش کند، اگر ورزشکار نتواند استرس را در درون خودش کنترل کند فایده‌ای ندارد که خوشبختانه کیانوش در این زمینه استادانه عمل کرد. وی افزود: در آن لحظات من به کیانوش گفتم ما دو حرکت را از دست داده ایم اما هنوز یک حرکت دیگر باقی مانده است. پس هنوز هم برای کسب مدال طلای دوضرب و مجموع فرصت هست. ما از ابتدا ذهن کیانوش را برای قهرمانی آماده کرده بودیم. با این حال وقتی کیانوش وزنه 213 کیلویی را بالای سر برد من چنان فریادی زدم که تا یک ساعت پس از پایان مسابقه همچنان دست هایم می‌لرزید. اعتراف می‌کنم هیچگاه چنین فریادی نزده بودم.

سرمربی تیم ملی با تائید این ادعای رستمی که برای شکستن رکورد دنیا به قزاقستان آمده بود، گفت: برنامه ریزی ما به گونه‌ای بود که برای کیانوش پس از مهار وزنه‌های 211 و 214 در دوضرب، وزنه 219 را انتخاب کنیم تا به رکورد دنیا حمله کند. اما شرایط مسابقه به گونه‌ای رقم خورد که مجبور شدیم برای کسب مدال طلا حرکت کنیم.

زارع همچنین با ابراز رضایت از عملکرد کیانوش در حرکت یکضرب خاطرنشان کرد: وزنه‌های 176 و 178 برای نخستین بار بود که در مسابقات رسمی از سوی کیانوش مهار می‌شد. او در دوضرب هم تا به حال در جریان مسابقات رسمی وزنه 213 را مهار نکرده بود. او با وجود فشار سنگین رقابت‌های دسته 85 کیلوگرم به همه این کیلوها دست پیدا کرد تا نشان دهد یک ورزشکار ششدانگ است. او برای کسب این مدال واقعا زحمت کشید. خدا هم لطف خود را شامل حال او کرد تا مزد زحماتش را به بهترین شکل ممکن بگیرد. واقعا جای افسوس داشت اگر کیانوش با این توانمندی و با وجود همه زحماتی که کشیده بود مدال نمی‌گرفت.

همه نگاه‌ها به ایلیا

امروز در ادامه رقابت‌های وزنه برداری قهرمانی جهان، کیا قدمی و محسن بهرام زاده دو نماینده کشورمان در وزن 105 کیلوگرم روی تخته می‌روند. رقابت‌های دسته 105 کیلوگرم به دلیل حضور ایلین ایلیا که از محبوبیت زیادی میان مردم قزاقستان برخوردار است، از اهمیت زیادی برخوردار است و پیش‌بینی می‌شود بلیت‌های این مسابقه در همان ساعات اولیه صبح به پایان برسد.

علاوه بر ایلیا که در کارنامه خود دو مدال طلای المپیک و سه عنوان قهرمانی جهان دارد، در این وزن روسلان نورالدینوف ازبکستانی که سال گذشته قهرمان جهان شد نیز دیگر مدعی کسب مدال است. رقابت‌های دسته 105 کیلوگرم از ساعت 16 و 30 دقیقه به وقت تهران برگزار می‌شود.

رضا پورعالی‌/‌ خبرنگار اعزامی جام‌جم