اترک هم دل دارد

این روزها خشک شدن رودخانه‌ها و دریاچه‌ها و تالاب‌ها خبری تکراری است. دریاچه ارومیه بی‌رمق شده است. از هامون خبری نیست. پرنده‌ها از گاوخونی رفته‌اند. زاینده‌رود، زاینده‌رود نیست، گرچه این روزها دوباره آب دارد. ارس هم حال خوشی ندارد. همه اینها را شنیده‌ایم. اما بگذارید از رودخانه اترک بگویم. اترک هم باور کنید که دل دارد. خشک شدن و کم‌آب شدن اترک یک‌طرف، بی‌مهری به لب‌های خشکش هم یک‌طرف. همه از زاینده‌رود می‌گویند. همه از دریاچه ارومیه می‌گویند. اما از اترک خشک شده خبری نیست. رودخانه‌ای که روزگاری عمق آبش و جاری نگاهش از سرچشمه‌اش قوچان، تا مقصد و ماوایش خزر همه را سیراب می‌کرد و زندگی می‌بخشید. حال اترک، این رودخانه مرزی و روزگاری پرآب و زاینده و سرحال خوش نیست. همان‌طور که حال بسیاری از رودخانه‌های دیگر هم خوش نیست.