چگونه « امیرغفور» شد؟

امیر والیبال کاشان با رشد کانون‌های والیبال در ایران و اهمیت دادن مربیان به کارهای پایه‌ای، وارد تیم‌های نوجوانان و جوانان شد. با وجود دیسیپلین شدیدی که در تیم‌های یوتسا ستکوویچ، سرمربی وقت تیم نوجوانان ایران حاکم بود، اما غفور سختگیری‌های مرد صرب را به جان و دل ‌خرید و روزها از کاشان به عشق اردوی تیم نوجوانان به تهران می‌آمد.

آن روزها اسم و رسم روزهای خوب موفقیت در لیگ جهانی یا بازی‌های جهانی و آسیایی را نداشت. کنار تیم نوجوانان بود و اصلا بازی به او نمی‌رسید. مربی صرب، اما هر بار قد و بالای امیر غفور را می‌دید نگاهی امیدوارانه به او می‌انداخت هر چند به قدری مغرور بود که سخت می‌شد درباره آینده همه بازیکنانی که استعداد والیبال داشتند از دهانش حرف کشید با این حال می‌شد حس کرد امیر غفور را برای روزهایی که خودش زودتر از بقیه آن روزها را دیده بود، در اردوها نگه داشته است.

انتظار امیر غفور بعد از پیروزی در مسابقه‌های نوجوانان جهان و فتح سکوی نایب قهرمانی به پایان رسید و مربی صرب هم مطمئن شد در محاسباتش برای استعدادپروری اشتباه نکرده است.

بعد از این دوران خولیو ولاسکو به والیبالیست کاشانی نوید تازه‌ای داد. ولاسکو بازی‌های امیر غفور را در لیگ برتر والیبال دیده بود و با هوش ذاتی خود جوان لاغر اندام والیبال را خیلی زود جذب کرد. او در واقع با این کار امیر غفور را مرید خود ساخت تا جایی که غفور درباره مرد آرژانتینی والیبال بگوید ولاسکو استاد است، پروفسور است و فلسفه و منطق می‌داند. ولاسکو ذهن بازیکن را آماده یادگیری می‌کند.

اعتقاد و اعتماد جوانانی مانند امیر غفور به ولاسکو بنیاد حرکت‌های نوین در والیبال ایران بود. روزی که ولاسکو به غفور گفت تو می‌توانی برای تیم ملی بازی کنی، شماره ده والیبال می‌خواست از خوشحالی بال دربیاورد. او مدت‌ها فکر داشتن چنین جایگاهی را در سر داشت و اکنون یکی از بهترین مربیان والیبال دنیا با این جمله غفور را به هدف بزرگش نزدیک کرده بود.

پیش از ولاسکو مربیان بزرگی در ایران کار کرده بودند. حتی مربیان ایرانی در شکل‌گیری نظام هدفمند والیبال امروز ایران نقش داشتند با وجود این غفور با سبک و سیاق ولاسکو به تیم ملی رسید و از آنجا که سرمربی وقت تیم ایران یک روانشناس به معنای واقعی بود، توانست انگیزه‌های درونی بازیکنان جوانی مانند امیر غفور را مدیریت کند.

پس از دوران ولاسکو، والیبال ایران دوران شگفتی در عرصه توپ و تور جهان را به دوران پدیده نوظهور این عرصه تبدیل کرد. نشستن اسلوبودان کواچ روی نیمکت تیم ملی ابتدا تردید به وجود آورد، اما درخشش مستمر امیر غفور و دوستانش در تیم ملی پرده تردیدها را کنار زد و افق روشن والیبال را نمایان کرد.