پاییز! ای یار رنگرنگ
پاییز! هیچ وصلهای به تو نمیچسبد ؛ نه غمباری، نه کسالتآور. تو قشنگی، نمیدانم طبیعت را یکباره چه میشود که آن همه گرما و سبزی را میفروشد به زردی برگها و خنکی هوا.
طبیعت انقلاب میکند، میشورد علیه تابستان طولانی و آن وقت تو پاییز از راه میرسی با آسمانی ابری، نسیمی ملایم و برگهای چروکیده درختها.
برگهای زرد مردهاند، جوانیشان تمام شده، اما همین مردههای خشک وقتی زیر پا میرود و خرد میشود و خشخش صدا میدهد، شادیآور است. من این شادی پاییز را دوست دارم، این فروافتادن برگهای زرد و قرمز از روی درختان را، این نسیم خنک تنگ غروب را و آن شبهای ساکت دوست داشتنی را. پاییز قشنگ است اگر هر روزش بارانی باشد، خدا کند پاییز امسال دل ابرها به حال خشکی زمینهایمان بسوزد و از روی همدردی برایمان بگریند.
گفت و گو
