دست‌ها و دستمال‌های تحمیلی

پیام مفیدی درباره آثار طراحی که در این نمایشگاه به تماشا گذاشته شده است، می‌گوید: این آثار با تکنیک عکاسی صحنه‌پردازی شده و سپس انتقال تصویر روی کاغذ صورت گرفته است. در واقع ارتباط متریال و مفهوم تابلو‌ها و همچنین فضای وهم و خیال موجود در این آثار باعث ایجاد پیوندی میان آنها و ویدئو‌هاست. در این تصاویر سیاه و سفید که لکه‌های جوهر قرمز به آن اضافه شده، شاهد حضور انسان در شرایط گوناگون مانند تنهایی یا حضور در طبیعتی عظیم و پررمز و راز هستیم و این همه در شرایطی است که در تمام آثار دست‌هایی را می‌بینیم که حضور خود را تحمیل می‌کنند. ایده دست‌ها و دستمالی که در آثار است پایه همه ویدئوها و طراحی‌هاست. من در زمان خلق این آثار به یکسری مفهوم فکر می‌کردم که آن مفاهیم با این دست و دستمال فرم پیدا کرد. حلقه ارتباطی کارها با هم پرسوناژ ثابت دست و دستمال است که در همه کارها تکرار می‌شود.

او درباره انتخاب رنگ قرمز که تداعی‌کننده رنگ خون در این آثار است، چنین توضیح می‌دهد: هر رنگی که انتخاب می‌کردم مخاطبان برداشت خاصی از آن می‌کردند، مثلا اگر رنگ آبی انتخاب می‌شد تداعی‌کننده آب برای بازدیدکنندگان آثار بود. رنگ قرمز در عین حال که می‌تواند کد خون باشد و بیننده می‌تواند از آن خون را برداشت کند، ولی در نظر من این مایع هیچ چیز بخصوصی نیست؛ نه آب است نه خون، بلکه یک محلول قدرتمند و جادویی است که یک اتفاق رازآلود در آن هست. من ترجیح می‌دهم این مفهوم به هیچ کلمه‌ای تقلیل داده نشود چون کلمه‌ها مفهوم را محدود می‌کنند.

او درباره تکنیک طراحی‌ها که به صورت عکاسی صحنه‌پردازی شده اظهار می‌‌کند: در بعضی از کارها که امکان کار در فتوشاپ وجود داشته، بخش‌های مختلف را عکاسی کرد و در فتوشاپ کلاژ کردم و محصول نهایی را که پرینت شده با تکنیک انتقال تصویر روی مقوا منتقل کردم و با مرکب روی آنها کار کردم، اما در بعضی از تصاویر این اتفاق نیفتاده و به نظر من باید همه جزئیات در صحنه قرار می‌گرفت و در همان محل عکاسی می‌شد تا حس مورد نظر من را بهتر منتقل کند. سه ویدئویی که در کنار آثار طراحی به نمایش گذاشته شده، تصاویر سیاه و سفیدی را به نمایش می‌گذارد که در عین ارتباط با یکدیگر فضاهای متفاوتی را نشان می‌دهد. عامل مشترک که در این سه ویدئو و در تعدادی از تابلو‌ها به چشم می‌خورد، دستانی است که در حال چلاندن یک دستمال است.

هنرمند در مورد سه ویدئوی مجموعه بی‌نظمی منسجم گفت: «در ویدئوی اول نمایی نزدیک از چهره یک کودک را می‌بینیم که دستان زنانه‌ای با دستمال آن را تمیز می‌کند. در ویدئوی دوم چهره زنی را می‌بینیم که برای بیان کلماتی تلاش می‌کند، اما توان انجام این کار را ندارد. کلمات ناقص او به زبان انگلیسی است، اما در سومین ویدئو فضای متفاوت‌تری پیش روی مخاطب است و برای شنیدن موسیقی آن باید هدفون بر گوش بگذارد.»

او در مورد نحوه کار روی این آثار می‌گوید: در این تکنیک ابتدا ویدئوها تصویربرداری شده‌ و بعد تمام فریم‌های هر ویدئو که حدود 2000 فریم بود با تکنیک انتقال تصویر به یک صفحه دیگر منتقل شدند.

مفیدی چنین ادامه می‌دهد: بعد از آن که انتقال تصویر به صفحه دیگر صورت گرفت، روی صفحه جدید با مرکب کار کردم و دوباره از آنها فیلمبرداری کرده و تصاویر را مونتاژ کرده‌ام. احساس می‌کنم مفهوم کارها با این تکنیک بهتر منتقل می‌شود و یکی از دلایل آن رازآلوده‌تر کردن فضا و دیگری قدیمی و خواب‌گونه کردن تصاویر است.

این دومین نمایش انفرادی پیام مفیدی در گالری اثر است؛ او مهر ٩١ نمایشگاه «خاطرات منهدم» را با ١۴ طراحی و یک انیمیشن در نگارخانه اثر به تماشا گذاشته بود.

پیام مفیدی متولد ١٣۵٩ است. او فوق‌لیسانس خود را از مدرسه ملی آرت‌دکو پاریس اخذ کرده و آثارش در سراسر دنیا ازجمله مونترال کانادا، نیویورک، استراسبورگ، رم، پراگ، پاریس، ژاپن، رومانی، برزیل و... به نمایش درآمده است. مفیدی در زمینه انیمیشن حائز جوایز و بورس‌های شاخصی در اروپا و کانادا شده که جایزه ویژه هیات داوران جشنواره بین‌المللی انیمیشن ریتمیک بگل فرانسه از آن جمله است.

بی‌نظمی‌های منسجم تا یازدهم مهر در نگارخانه اثر روی دیوار خواهد بود. این نمایشگاه یکشنبه‌ها تا پنجشنبه‌ها ساعات ۱۱ تا ۲۰ و جمعه‌ها ساعات ۱۶ تا ۲۰ (نگارخانه شنبه‌ها بسته است) دایر است. نگارخانه اثر در خیابان ایرانشهر واقع است.