رسم امانتداری

در چنین شرایطی پایبند بودن به اصول اخلاقی و امانتداری، اتفاقی شیرین و به یادماندنی است. این شیرینی را ستوان یکم حبیبی تجربه کرده است. او که مامور نیروی انتظامی شهرستان تالش است حدود 20 روز قبل وقتی مشغول گشتزنی در محدوده استحفاظی‌اش بود، ناگهان چشمش به کیفی افتاد که گوشه خیابان افتاده بود. خبری از صاحب کیف نبود و کسی آن دور و بر حضور نداشت. حبیبی کیف را برداشت و برای این‌که بفهمد ماجرا از چه قرار است، در آن را گشود و دید. 32 میلیون تومان پول داخل کیف است. این پول می‌توانست بخشی از مشکلات او را حل کند. هیچ‌کس هم به او مشکوک نمی‌شد، چون کسی متوجه برداشتن کیف توسط او نشده و صاحب آن هم نامشخص بود، اما حبیبی وسوسه نشد.او می‌دانست این کیف امانتی در دست اوست و باید آن را صحیح و سالم و بدون هیچ کم و کسری به دست صاحبش برساند. به همین دلیل موضوع را به مافوق خود گزارش داد و در نهایت بعد از جستجوهای زیاد صاحب کیف پیدا شد. او که تصور نمی‌کرد 32 میلیون تومان بار دیگر به دستش برسد از مامور پلیس بسیار تشکر کرد. حبیبی می‌گوید: «من وسوسه نشدم و کیف را بدون هیچ توقعی و فقط برای جلب رضای خدا به دست صاحبش رساندم.»