در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
صبا و پاس باید آسیایی فکر کنند
فوتبال به عنوان ورزشی فراگیر و عامه پسند، جاذبه های خاص خود را دارد و هیچ گاه از تب و تاب نمی افتد. با وجود آن که چراغ لیگ برتر خاموش شده ، اما بحث داغ فوتبال در هر کوی و برزن نقل محافل است.
صعود صباباتری به لیگ باشگاه های آسیا، ظهور موفقیت بار پاس در عرصه قاره کهن و تکاپوی تبریزی ها برای بیدار شدن از خواب خرگوشی ، بحث ما در این مقال است.
ستیز تیم نود پای صباباتری و تیم ریشه دار ابومسلم ، یک بازی تاریخی بود که به کامیابی یاران مجید جلالی منتج شد تا این باشگاه نوظهور تهرانی بلیت حضور در آسیا را بگیرد و برای نبرد با حریفان دندان گرد قاره مهیا شود.
ابومسلم باز هم چوب کم تجربگی خود را خورد و همانند بازی با استقلال که بازی برده را باخت (3-2)، این بار نیز در لحظات پایانی کم آورد و قافیه را به یک تیم تهرانی باخت.
صباباتری با یک لشگر بازیکن آبدیده به سرکردگی علی دایی در ورزشگاه لبریز از تماشاگر ثامن به مصاف حریف پراشتها رفت و مزد تجربه بالای خود را با یک پیروزی الهام بخش گرفت تا ثابت شود مردان سردوگرم چشیده راه پیروزی را بلد هستند.
یوونتوس ، چلسی ، بایرن مونیخ و بارسلونا به مدد تجربه یاران پخته خود توانستند سکه قهرمانی را به نام خویش ضرب کنند. صرف نیروی جوانی نمی تواند برگ برنده باشد و تلفیق و هماهنگی بایسته میان جوانان و آبدیده ها می تواند اسباب توفیق یک تیم را فراهم آورد.
مجید جلالی با آن که جوهر قراردادش با صباباتری هنوز خشک نشده ، اما همانند یک مربی کارکشته به یاران سردوگرم چشیده اش اتکا کرد و برتری تیمش را رقم زد، اما صبایی ها نباید در باد این پیروزی بخوابند و به خواب خرگوشی بروند. یاران جلالی حالا باید آسیایی بیندیشند و برای جدال با رقبای قاره آماده شوند.
جذب چند مهره کلیدی و تقویت خطوط سه گانه و اختصاص بودجه و امکانات بایسته ، نیاز حیاتی این تیم نوپاست تا صباباتری بتواند در نخستین تجربه بین المللی خود سر بلند بیرون بیاید و مایه مباهات شود.
جلالی به عنوان یک مربی کاربلد و با دانش ، بهتر از من و شما به این موارد حیاتی وقوف دارد و نیک می داند که تیمش با آسیایی شدن فاصله گرانی دارد. سکاندار کادر فنی صباباتری باید از همین امروز تیمش را تقویت کند و با جذب نیروهای هوشمند، برای روزهای حساس و داغ آماده شود.
پاس ، آسیا و قهرمانی
جام باشگاه های آسیا در عرصه این قاره کهن از اعتبار فراوانی برخوردار است و تیمهای بزرگ در غرب و شرق آسیا، برای حضوری پر قدرت در این رقابت های بزرگ ، حساب ویژه ای باز کرده و می کنند.
این پیکارها قدمتی نزدیک به نیم قرن دارد و استقلال با 2عنوان قهرمانی در سالهای 1970 و 1990 و پاس با کسب مقام نخست در سال 1992، موجب فخر در فوتبال ما شده اند.
به زعم بسیاری ، لیگ باشگاه های آسیا مقتدرتر از دیگر مسابقه ها نظیر جام ملتهای این قاره است ، زیرا تیمهای مدعی از مربیان و بازیکنان اروپایی و امریکای جنوبی سود می برند و با سرمایه گذاری کلان ، در اندیشه ایستادن بر بلندای قهرمانی هستند.
کره ، ژاپن ، چین ، عربستان ، امارات ، تایلند در شرق و غرب آسیا به دلیل برخورداری از بودجه ایده آل ، امکانات حرفه ای و بازیکنان زبده اروپایی به دفعات به موفقیت های شامخ رسیده و در لیگ باشگاه های آسیا، سرود قهرمانی سرداده اند.
با این اوصاف ، نمایندگان ایران برای مقابله با این دسته از باشگاه های حرفه ای ، راه سخت و دشواری پیش رو دارند و می بایست با توپی پر و عزمی جزم به میدان بیایند.
در رقابت های این فصل لیگ قهرمانان آسیا، سپاهان و پاس به مصاف رقبای قاره شتافتند که پاسی ها توانستند به مدد هدایت مصطفی دنیزلی ، مربی نامدار ترکیه ای و تلاش مضاعف بازیکنان ، به دور یک چهارم نهایی گام بگذارند و برای مدعیان آسیا، خط و نشان بکشند.
ظهور مقتدر پاس در لیگ باشگاه های آسیا و عبور از موانع سخت ، بارقه امید را در دل فوتبالدوستان نشاند، به طوری که اکنون همه نگاهها به ساقها و افکار پاسی ها دوخته شده و حریفان آسیایی را در پیله دلهره فرو برده است.
پاس در گروه اول آسیا با پلیس عراق ، السالمیه کویت و الریان قطر همگروه بود که موفق شد با عبور از سد این حریفان ، با اقتدار راهی یک چهارم نهایی شود تا در این مرحله با حریفی سختکوش به نام العین امارات روبه رو شود.
العین 2فصل پیش فاتح جام باشگاه های آسیا شد و اکنون با هدایت میلان ماچالا، مربی کار آمد اهل چک بر این باور است تا دوباره بر بلندای قهرمانی تکیه بزند؛ اما بر این باوریم که پاس قابلیت برتری بر این حریف و صعود به نیمه نهایی را داراست.
پاس 23شهریور در امارات با العین پیکار می کند و یک هفته بعد، از این رقیب در تهران پذیرایی خواهد کرد که با توجه به میزبانی این تیم در بازی برگشت ، امید می رود یاران دنیزلی بتوانند بر این حریف فائق آیند و به مرحله بعدی گام بگذارند.
این باشگاه ریشه دار تهرانی در پرتوی مدیریت خوب سردار آجورلو، هدایت منطقی دنیزلی و برخورداری از بازیکنان هوشمند و کلیدی ، توانایی عبور از این مانع و حتی فتح جام باشگاه های آسیا را دارد که در این خصوص ، عقل سلیم حکم می کند من و شما، در راه حمایت از پاس یک لحظه پا پس نکشیم و برای حرکت رو به جلوی آنها آستین همت بالا بزنیم.
پاسی ها در صورت صعود به نیمه نهایی ، مهر امسال با برنده لشباب عربستان و شین زن چین ستیز خواهند کرد. به هر حال امیدواریم نماینده شایسته فوتبال ایران با حمایت بی بدیل مسوولان ، رسانه ها و مردم فوتبالدوست بتواند از سد رقبای دندان گرد آسیایی عبور ودر نهایت ، پرچم پرافتخار کشورمان را برافراشته کند.
خونی تازه در تبریز
آذربایجان شرقی به عنوان یک منطقه فوتبال خیز، چند سالی است که در جا می زند و کبکبه و دبدبه گذشته را ندارد. هر گاه صحبت از فوتبال این دیار می شود، بی درنگ یاد و خاطره تراکتورسازی و ماشین سازی ، 2باشگاه ریشه دار در اذهان تداعی می شود.
2 تیم متمول و پرطرفداری که اسباب جذابیت و رونق لیگ را فراهم می آوردند و مایه مباهات در این استان مستعد بودند.
لیگ تخت جمشید با شروع نیکو و خودنمایی فوتبال تبریز همراه بود و این دو تیم توانستند به مدد سرمایه گذاری مناسب و بهره مندی از مربیان و بازیکنان زبده بومی و غیربومی ، سر به آسمان بسایند و قد علم کنند.
مرحوم استاد حسین فکری و گارنیک مهرابیان در قدرتمندی تراکتورسازی و ماشین سازی ، نقش انکارناپذیری ایفا کردند و سنگ بنای فوتبال نیمه حرفه ای را در تبریز چیدند، به طوری که این دو تیم در لیگ تخت جمشید به دو قدرت بزرگ تبدیل شدند؛ هرچند ابتدای کار، سیل بازیکنان نام آشنای تهرانی به این دیار سرازیر شد، اما به دنبال اعتلای فوتبال در تبریز، فوتبالیست های بومی حرف اول را در این دو باشگاه ریشه دار زدند و آنها بودند که حق آب و گل داشتند.
توفیق این دسته از بازیکنان بومی به حدی بود که رفته رفته پای آنها به باشگاه های بزرگ و تیم ملی باز شد. کریم باقری ، سیروس دین محمدی ، ستار همدانی ، اسماعیل فلاح و علیرضا اکبرپور از جمله این بازیکنان بودند که توانستند در تیمهای بزرگ تهرانی حرف نخست را بزنند.
لیگ آزادگان با قدرتمندی تبریزی ها همراه بود که بی گمان در این راه نمی توان از نقش مهم واسیلی گوجا، مربی کارآمد رومانیایی به سادگی عبور کرد؛ معلمی که به فوتبال تبریز سیمایی دلپذیر ارزانی کرد و جان تازه ای در باشگاه تراکتورسازی دمید تا این تیم مردمی در عرصه لیگ آزادگان موی دماغ بزرگان شود.
متاسفانه چند سالی است که فوتبال این دیار، صلابت گذشته را ندارد و تراکتورسازی به عنوان یک باشگاه متمول و ریشه دار نتوانسته انتظارات هواداران تبریزی را برآورده کند.
به دنبال افت محسوس ماشین سازی و زمزمه انحلال این تیم ، حالا همه نگاههای آذری ها به تراکتورسازی معطوف شده تا شاید این تیم دوباره بتواند از کیان و اعتبار تبریز دفاع کند. تبریزی ها اگر حاشیه و اختلاف را کنار بگذارند و مدیران تراکتورسازی همانند فولاد خوزستان ، رفتار حرفه ای را رعایت کنند، شک نداریم که دوباره شاهد و ناظر صلابت در فوتبال این منطقه مستعد خواهیم بود.
تبریز از پتانسیل و امکانات بالقوه ای بهره مند است و از همه مهم تر این که اقبال عمومی را نیز به دنبال دارد؛ بنابراین حیف است که آذری ها از این عوامل حیاتی استفاده بهینه نکنند و همچنان در جا بزنند.
تراکتورسازی سال گذشته ارنست میدن دروپ مربی کاردان و آلمانی را جذب کرد تا شاید وی بتواند این باشگاه قدیمی را به لیگ برتر رهنمون کند، اما این معلم نام آشنا فاقد بازیکنان محوری بود.
ضمن این که نزد مدیران ، انسجام و هارمونی دیده نمی شد که این عوامل سبب شد تیر تراکتورسازان به سنگ بخورد.
اکنون که تراکتورسازی دست به دامان فرشاد پیوس ، مربی جوان و حاذق شده تا سکان رهبری این تیم را در لیگ دسته اول به عهده بگیرد، بر همه مسوولان استان است که دست در دست هم در راه تقویت مالی ، روحی و روانی اهتمام کنند تا این باشگاه پرطرفدار بتواند بلیت حضور در لیگ برتر را دریافت کند.
انصافا جای تراکتورسازی در لیگ برتر خالی است و افسوس که تبریز در این رقابت های معتبر داخلی ، نماینده ای نداشته باشد. باز هم تاکید می کنیم که تبریزی ها می بایست دست از منیت بردارند و با پرهیز از حاشیه های کاذب و عوامل بازدارنده ، خونی تازه در شریان های تراکتورسازی جاری کنند.
فرشاد پیوس ، گلزن قهار سالهای گذشته که در تیمهای شهید قندی یزد و شموشک نوشهر منشائ موفقیت بود، توانایی و قابلیت آن را دارد که تراکتورسازان را سوار بر اسب مراد کند، منوط بر این که مدیران تبریزی وفاق و با هم بودن را باور کنند و یک تیم واحد باشند.
رضا میرزاییان 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
