قانونی که باز هم دور می‌خورد

استقلال که فصل گذشته را با هزینه‌ای معادل 23 میلیارد تومان سپری کرد، حالا طبق آیین‌نامه سازمان لیگ باید چیزی حدود 15 میلیارد تومان برای بستن تیم خود در فصل جدید هزینه کند؛ آن هم در شرایطی که بخشی از قراردادهای بازیکنان مربوط به سال گذشته است. تازه همه مشکلات استقلال در این قراردادهای دوساله خلاصه نمی‌شود. چالش اصلی آبی‌ها، این روزها تمدید قرارداد با بازیکنان ملی‌پوش است؛ به عنوان مثال آنها هفته گذشته با هاشم بیک‌زاده ای به توافق رسیدند که چند پیشنهاد یک میلیارد و 700 میلیون تومانی داشت. آندرانیک تیموریان هم از آبی‌ها خواسته 20 درصد روی قرارداد سال گذشته‌اش بگذارند تا قید رفتن به قطر را بزند. مسئولان استقلال با خسرو حیدری هم همین مشکل را دارند و اگر می‌خواهند هواداران را راضی نگه دارند، چاره‌ای ندارد جز این‌که یک‌سوم از سقف بودجه تعیین شده را به تمدید قرارداد با همین سه بازیکن اختصاص دهند. با یک حساب سرانگشتی آبی‌ها باید ده میلیارد را بین 27 نفر تقسیم کنند تا پول برای جذب دو ـ سه بازیکن خاص داشته باشند. این دو ـ سه ملی‌پوش اگر بمانند، قطعا به پول خود می‌رسند، اما آیا با ده میلیارد دیگر می‌توان 22 بازیکن و هشت عضو کادر فنی را راضی کرد؟!

اینجاست که باید قانون را دور زد و پای همان توافقات پشت پرده را جلو کشید؛ توافقاتی که دست مدیران را برای جلب رضایت بازیکنان باز می‌گذارد؛ توافق بر سر ماشین، زمین، ویلا یا پولی خارج از آنچه در قرارداد آمده است و این حقیقتی است که رئیس سازمان لیگ با وجود همه سختگیری‌ها و تهدیدهای کلامی‌‌اش باید بپذیرد.

رضا پورعالی / گروه ورزش