آسیا مدیون فوتبال ناب ایرانی

فوتبال ملی ایران بدون شک یکی از سخت‌ترین قرعه‌ها را در بین آسیایی‌های حاضر در جام جهانی داشت و برای حضور در جام جهانی نیز به هیچ وجه ریخت و پاش‌های سایر نمایندگان آسیا را انجام نداد و شاید بهتر باشد بگوییم که امکان انجامش را نداشت و با سختی و مشقات فراوان از پس برگزاری اردوهای خارجی متوسط برآمد، اما این سختی و کاستی‌ها نه‌تنها باعث نشد از انگیزه و غرور آریایی شاگردان کرش کاسته شود، بلکه آنها را برای رقم‌زدن موفقیتی بزرگ ترغیب کرد. موفقیتی که در بازی با آرژانتین به اوج خودش رسید و همگان دیدند که بازیکنان ایران چطور پا به پای ستاره‌های بی‌شمار آرژانتین پیش آمدند و در حالی که با تصمیم اشتباه داور از داشتن یک ضربه پنالتی محروم شدند، در ثانیه‌های پایانی مغلوب تبحر فوق ستاره‌ای به نام لیونل مسی شدند. باختی که سراسر از غرور و افتخار بود و مورد تمجید اهالی فوتبال و رسانه‌های مختلف بین‌المللی قرار گرفت، قطعا فوتبال آسیا نیز بابت عملکرد خوب و درخشان تیم ایران به خودش افتخار می‌کند و تا حدود زیادی نتایج ضعیف سایر تیم‌های قاره را زیر سایه فوتبال ملی ایران پنهان می‌کند. سایه‌ای که قطعا بیش از پیش فوتبال آسیا را در بر گرفته است.

نمایش ضعیف ژاپن، استرالیا و تا حدودی کره جنوبی که همگی از امکانات خوبی برای آماده‌سازی بهره‌مند بودند، باعث شد درخشش فوتبال ملی ایران در آوردگاه جام جهانی تبلور بیشتری پیدا کند و محتوا و درونمایه فوتبال ایرانی که علاوه بر افتخار پارس، افتخار قاره آسیا نیز بوده، فوران کند.

قاره آسیا باید ممنون و سپاسگزار فوتبال ملی ایران باشد که با درخشش در جام بیستم و ارائه بازی‌های قابل قبول آبروداری کرده است. این در حالی است که شاید اگر گروه‌بندی ایران با هرکدام از نمایندگان دیگر آسیا عوض می‌شد، دامنه این موفقیت بزرگ و تاریخی وسیع‌تر می‌شد.

به هر ترتیب حضور در جام جهانی برزیل ویترین خوبی برای فوتبال ملی ایران بود تا خودی نشان بدهد و از حالت رخوت و خواب آلودگی سال‌های اخیر خودش خارج شود. قاره آسیا نیز در این بین بهترین استفاده را از موفقیت تیم ایران برد و نتایج و عملکرد ضعیف سایر تیم‌های قاره را با درخشش ایرانی‌ها به نوعی تطهیر کرد.

سعید ایمانی / جام‌جم