درس‌های کاستاریکایی ایران

هر چند کارلوس کرش و همکارانش در تیم ملی، بازی‌های انجام شده، بویژه بازی دیروز آرژانتین و بوسنی را بخوبی زیر ذره‌بین برده و آنالیز کرده‌اند، اما یقینا بازی کاستاریکا مقابل تیم قدرتمند اروگوئه می‌تواند درس‌های متفاوت‌تری برای ما داشته باشد. تیمی که همگان باختش را برابر اروگوئه پیش‌بینی کرده بودند، معادلات را به هم زد و بازیکنانش بی‌توجه به سابقه و اعتبار حریف و با وجود شکست یک نیمه‌ای برابر شاگردان تابارز، در نیمه دوم چنان عرصه را بر اروگوئه تنگ کردند و 3 بر یک به پیروزی رسید تا نشان دهد که در عرصه فوتبال بیش از آن‌که نام‌ها تعیین‌کننده باشد، تلاش گروهی یک تیم است که می‌تواند در 90 دقیقه تیمی کم نشان‌تر را به نتیجه لازم برساند. کاستاریکا در بازی مقابل اروگوئه نام‌آور با صرف فعل خواستن و جنگندگی بازیکنانش و البته در سایه قدرت بالای جسمانی، بازی باخته را برد، آن هم در شرایطی که ستاره‌های گران قیمت اروگوئه هیچ فکر نمی‌کردند در بازی اول‌شان در جام جهانی، بازنده مسابقه با کاستاریکا باشند. پس در آستانه بازی امشب تیم ملی با نیجریه، بازیکنان کشورمان می‌توانند از الگوی کاستاریکا پیروی کنند و با جنگندگی و دوندگی بی‌امان، فضای بازی‌سازی را از بازیکنان حریف بگیرند. حال که نیجریه‌ای‌ها به انجام یک مسابقه راحت با تیم ایران می‌اندیشند، بازی محکم و جسورانه ما، به آنها شوکی اساسی می‌دهد. خوشبختانه کارلوس کرش به‌عنوان یک مربی بزرگ و با تجربه طی روزهای گذشته کوشیده با تهییج روحی بازیکنان ایران، آنها را به لحاظ روانی مسابقه با نیجریه آماده کند. کرش با بیان این‌که انگار در گروه ایران فقط سه تیم حضور دارد، به نوعی برای حریفان شاخ و شانه کشیده است.

بدیهی است همگان روی کاغذ شانس برد را به نیجریه می‌دهند، اما ایران هم آتش زیر خاکستری است که می‌تواند با فوران خود، مقابل بسیاری از بزرگان عرض اندام کند. مهم فعل خواستن است که همه اعضای تیم ملی حالا به این باور و روحیه رسیده‌اند که اگر من حقیقی خود را در زمین مسابقه بروز دهند، نیجریه که هیچ، حتی آرژانتین هم با تمام بزرگانش می‌تواند در برابر تیم ایران به دردسر بیفتد.

حجت‌اله اکبرآبادی ‌/‌ دبیر گروه ورزش