انتظاری که از تیم ملی داریم

شاید هم نه! به هر حال فوتبال برد و باخت دارد و انتظارها را هم نباید بی‌دلیل بالا برد. نیجریه با جان اوبی میکل و 12،13 ستاره دیگرش که در لیگ‌های انگلیس، ایتالیا، فرانسه، هلند، ترکیه و بلژیک بازی می‌کنند، روی کاغذ از ما قوی‌تر است. در عین حال آنها در مقایسه با ما، هم از سابقه حضور بیشتری در جام‌های جهانی برخوردار هستند و هم در یک سال منتهی به برزیل، با توجه به تعداد پرشمار بازی‌های دوستانه‌شان، تدارک بهتری دیده‌اند.

اینها واقعیت‌هایی است که در آستانه بازی با نیجریه باید پذیرفت. البته برای راضی نگه داشتن ملتی که چشم به ساق پای ملی‌پوشانش دارد، نه سابقه یک تیم، عامل تعیین‌کننده است و نه تدارک که آن تیم؛ بلکه آنچه اهمیت دارد بازی حرفه‌ای، با روحیه و دلاورانه است، فاکتورهایی که رئیس جمهور کشورمان با تدبیر به آنها اشاره کرد.

دیروز وقتی در پایان نشست خبری دکتر روحانی، از او درباره حال و هوای ورزش کشور و حضور تیم ملی فوتبال در برزیل سوال شد، او در پاسخ به نکاتی اشاره کرد که در نوع خود می‌تواند برای ملی‌پوشان کشورمان امیدبخش باشد.

رئیس‌جمهور به جای آن‌که بخواهد با وعده پاداش‌های مالی به ملی‌پوشانش روحیه بدهد، گفت: من در پیامی هم که برای فوتبالیست‌ها قبل از سفر به برزیل داشتم، گفتم که ما از شما بازی خوب طلب می‌کنیم.

بی‌شک همه ما دوست داریم تیم ملی موفق شود و به مرحله بعد برود، ولی بازی حرفه‌ای، با روحیه و دلاورانه برای ما مهمتر است.

آنچه از فوتبالیست‌ها می‌خواهیم این است که از همه تکنیک‌هایی که آموخته‌اند، استفاده کنند. در عین حال اگر این عزیزان توانستند در برزیل به مرحله دوم جام جهانی صعود کنند، ما هم خبرهای خوشی برای آنها خواهیم داشت. در همین چند شبی که از جام جهانی گذشت تیم‌هایی چون کامرون و استرالیا با وجود همه امکاناتی که در اختیار داشتند نتوانستند انتظارها را برآورده کنند.

در نقطه مقابل تیمی مثل کرواسی هم بود که جام را با شکست آغاز کرد، اما نمایشی جسورانه‌ داشت. انتظار ما هم از تیم ملی این است که اگر هم باختند، بازنده‌ای سربلند باشند.

رضا پورعالی / گروه ورزش