مهدویت، فخر شیعه

این فراگیری باور به منجی، از این روست که این باور، هم نشات گرفته از دین است و هم ناشی از نیاز بشری. توده انسان‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی به این معضل پی بردند که عمدتا بیشتر انسان‌ها زیر استثمار و ظلم اقلیتی قدرتمند هستند. جنبش‌های ظلم‌ستیز در مقاطع مختلف تاریخی برای رهایی از این ستم شکل گرفته است، ولی معمولا این ظلم به شکل و صورت جدیدی خود را بر اکثریت تحمیل کرده است.

امروزه با وجود پیشرفت فناوری و صنعت از یک‌سو و فراگیری مباحث حقوق بشر و نیز توسعه‌های سیاسی و مردم‌سالارانه، انتظار این است که وضع توده‌ها و اکثریت مردم، بهتر از گذشته باشد. اما اخباری که از گوشه و کنار دنیا هر روز می‌شنویم گویای این است که اتفاقا امروز همین فناوری و صنعت پیشرفته به کمک زورگویان و نیز جاهلان آمده و شاید هفته‌ای نباشد که خبر مرگ کودکان و زنان بیگناه را بر اساس زیاده‌خواهی و ظلم اقلیت ظالم امروز نشنویم. بنابراین میل انسان امروز به نجات و ظهور یک منجی، بیش از گذشته است و جوامع بشری بیش از سابق آمادگی پذیرش یک منجی عدالتخواه را دارند.

از این منظر باور به مهدویت همسو و سازگار با یک میل انسانی است و صرفا یک باور مذهبی نیست. مهدویت ارزشی است که با تکیه بر آن می‌توان آرمان‌ها و اهداف راستین بشری و نیز الهی را شناخت و به دیگران معرفی کرد. احادیث شیعه نیز این باور را بخوبی معرفی و بایدها و نبایدهای آن را معین کردند.

بر اساس همین احادیث مساله عدالت و اجتناب از ظلم در جهان و به سود همه انسان‌ها در مرکز توجه مهدویت قرار دارد. ظلم‌ستیزی و عدالت گرایی ارزشی است که شیعه امروز می‌تواند آن را با افتخار هر چه تمام‌تر بیان و از آن، به گونه‌ای صحیح و با اجتناب از تحریف‌ها دفاع کند.

حسین برید / جام‌جم