گزارش علمی: سیستم ایمنی و عفونت

جامجم آنلاین: سلولهای فرستاده شده برای مبارزه با عفونتها در ریه بیماران سیستیک فیبروزیس (CF) در واقع ایجاد عفونتهای باکتریایی دائمی را افزایش میدهند.

کد خبر: ۶۷۰۵۲

عفونت با باکتریهای سودوموناس عامل اصلی بیماری و مرگ در مبتلایان به سیستیک فیبروزیس است.
سودوموناس میتواند با استفاده از بقایای سلولهای خونی سفید مرده یک بیوفیلم حفاظتکننده تشکیل دهد که به باکتری کمک میکند یک عفونت دائم را ایجاد نماید.
بنابراین خود سلولهای فرستاده شده برای مبارزه با عفونت ممکن است در ناتوانایی ما در ریشهکن سازی عفونت سودوموناس در این بیماران مشترک کنند.
سیستیک فیبروزیس یک اختلال ژنتیکی است که حدود 30 هزار نفر در امریکا به آن مبتلا هستند و شایعترین اختلال ژنتیکی در میان سفیدپوستان است.
مبتلایان به CF مخاط غیرطبیعی ایجاد میکنند که راههای هوایی را مسدود کرده منجر به عفونت حاد ریه میشود.
علیرغم حاد بودن بیماری ، در سالهای اخیر طول عمر بیماران مبتلا به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.
سودوموناس آئروژینوزا گسترش همه جایی دارد و مکررا اکثر بیماران CF را آلوده میکند.
درمان با آنتی بیوتیکها به طور موفقیتآمیزی با عفونتهای اولیه مبارزه میکند اما با گذشت زمان عفونتهای سودومونا اغلب دایمی میشوند.
عفونت مزمن و التهاب مربوط به سودوموناس صدمه به ریه را افزایش داده نهایتا منجر به نقص تنفسی و مرگ میشود.
سیستم ایمنی سعی میکند با فرستادن سلولهای نوتروفیل به محل عفونت سودوموناس را از بین ببرد.
این سلولها که عمر کوتاهی دارند پس از مدت کوتاهی میمیرند و باقیماندههای سلولی در راه تنفسی بیماران CF جمع میشود.
محتوای نوتروفیلهای مرده بویژه DNA و یک رشته به نام اکتین ، چهارچوبی را برای سودوموناس ایجاد میکند تا بیوفیلم ایجاد کند.
در حضور نوتروفیلها ایجاد بیوفیلمهای سودوموناس آئروژینوزا دو برابرونیم تا سه برابر بیش از تشکیل آن در شرایط کشت میکروب بدون حضور نوتروفیل است.
با مردن نوتروفیلها محتوای آنها سوبسترای عالی را برای ایجاد بیوفیلمها تهیه میکند و بیوفیلمها به نوبه خود امکان بقای سودوموناس را علیرغم درمان دارویی شدید میسر میسازند.
محققان میگویند اگر بتوانند به کمک آنزیمی به نام DNase یا داروهای دیگر ، از تشکیل این بیوفیلمها جلوگیری کنند ، احتمالا از عفونتهای مزمن جلوگیری میشود و صدمه به ریه بیماران سیستیک فیبروزیس کاهش مییابد.
آنها امیدوارند مکانیسمهایی که سودوموناس از آنها برای اجتناب از نابودی توسط سیستم ایمنی استفاده میکند را دریابند و بدین ترتیب درمانهای جدیدی را برای جلوگیری از پیشرفت عفونت سودوموناس در این بیماران بیابند.