ایستگاه آخر

سال 92 تمام شد، در حالی که منتقدان سختگیر و مردمی که رسانه خودشان را دوست دارند، انتظارات و توقعات بیشتری از تلویزیون داشتند و اهالی تلویزیون هم همواره تلاش کردند به اشکال گوناگون، به دغدغه‌های مخاطبان گسترده و کارشناسان و منتقدان منصف و بادانش رسانه ملی (که براحتی می‌توان آنها را شناخت و با صداقت نگاهشان همراه شد) پاسخ بدهند. ماحصل این عرضه و تقاضای حرفه‌ای و روزآمد، گلچینی از اتفاقات خوب و گاه البته رخدادهایی نه‌چندان خوشحال‌کننده بود که وقوع آنها می‌تواند در مسیر هر رسانه‌ای طبیعی باشد، اما مسلم است، تلویزیون در هر فصل از سالی که گذشت و در هر ماه، روز و ساعت، برنامه‌های جذابی روی آنتن شبکه‌های گسترده خود برد و برخلاف آنچه گاه به صورت اغراق‌آمیز (نمی‌گویم مغرضانه!) مطرح می‌شود، هیچ مقطع از سال 92 را نمی‌توان به خاطر آورد که ارتباط مخاطب ـ رسانه دچار خدشه‌ جبران‌ناپذیری شده باشد.

تاسیس شبکه‌های جدید در تلویزیون و رویکرد شبکه‌های دیجیتال سیما به تولید و پخش برنامه‌های جذاب، در همین اندازه هم با توجه به وضع مقدور ستودنی است. تداوم پخش سریال‌های پربیننده و برنامه‌های جذاب در همین حال و روز نشان داد برنامه‌سازان و برنامه‌ریزان رسانه ملی نمی‌خواهند لحظه‌ای مخاطب به حال خود رها شود و برای هر دقیقه و ثانیه‌اش برنامه‌ای ریخته‌اند و اندیشه جذب حداکثری طیف‌های مختلف اقشار جامعه همچنان در این رسانه به عنوان دغدغه اصلی مطرح است.

ضمیمه قاب کوچک در 12 ماه گذشته و براساس اختیارات و افق‌های ترسیم شده تلاش کرد به میزان تلاش مدیران و برنامه‌سازان صدا و سیما، به انعکاس و تحلیل فعالیت اهالی رسانه ملی بپردازد و در این راه، پلی بین افکار عمومی و مخاطبان با برنامه‌سازان و مدیران باشد. باید سپاس گفت از همراهی گرم همه عزیزانی که با قاب کوچک از گذشته تاکنون همراه بودند و به اشکال گوناگون قدردان تلاش هفتگی همکاران تحریریه قاب بودند و به همه ما انگیزه دادند.

اینک، با شما به ایستگاه آخر سال رسیده‌ایم و مسافران قاب کوچک بعد از طی مسیری یکساله، حالا باید از واگن‌های قطار ضمیمه خودشان پیاده شوند و پس از استراحتی چند هفته‌ای در انتظار رسیدن «قطار تازه» باشند. خدا قوت و سال نو مبارک!

علی افشار