در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سفر پرخاطره
رهبر معظم انقلاب در سفر خود به رفسنجان بار دیگر خاطرات دوران مبارزه و مجاهده را برای مردم این شهر زنده کردند.
ایشان در سالهای پیش از انقلاب در مدت اقامت خود در رفسنجان در منزل حجت الاسلام والمسلمین پورمحمدی در اتاقی کوچک از خشت و گل سکونت داشتند. منزلی که همچنان با همان وضعیت باقی است و فضای آن پر از خاطره است. ماجرای آن سالها خواندنی است : هر ساله به مناسبت اربعین حسینی هیاتهای عزاداری شهر رفسنجان که مهمترین آنها هیاتهای علی آباد و قطب آباد بودند برای زیارت مرقد مطهر حضرت علی ابن موسی الرضا به مشهد مقدس مشرف می شدند. در سال 1345 اتوبوس حامل عزاداران هیات علی آباد در منطقه شهر فردوس خراسان تصادف کرد که منجر به زخمی شدن تعدادی از زایران حرم رضوی گردید. در آن زمان مردم متعهد و باصفای فردوس به درمان ، اسکان و پذیرایی از عزاداران رفسنجانی پرداختند و مردم رفسنجان نیز به پاس جبران محبت مردم آن دیار نام خیابان اصلی شهر خود را که حدفاصل میدان ابراهیم و میدان انقلاب بود به نام خیابان فردوس نامگذاری کردند. همچنین نام هیات علی آباد نیز از آن به بعد به هیات عزاداری فردوس و حسینیه آنان نیز به نام حسینیه فردوس نامگذاری شد. در سال 1346 زلزله ای نسبتا شدید منطقه فردوس ، گناباد و کاخک را لرزاند و باعث ویرانی بسیاری از خانه های مردم شهر و روستا و همچنین وارد شدن آسیبهای روحی و روانی به مردم آن منطقه شد. مردم رفسنجان نیز با همت والای خود کاروان عظیمی از کمکهای خود را به سرپرستی حجت الاسلام والمسلمین آقای حاج شیخ عباس پورمحمدی به آن منطقه اعزام کردند. ورود این کاروان به منطقه مذکور شگفتی و تعجب مردم و بزرگان آن منطقه ، خصوصا حضرت آیت الله خامنه ای که مدیریت و مسوولیت ستاد کمک رسانی روحانیت مبارز مشهد را در آن زمان به عهده داشتند، برانگیخت . در آنجا بود که 2عالم نیکوکار و خدمتگزار مردم با یکدیگر آشنا شدند و محبت متقابلشان در دل یکدیگر نشست . این آشنایی دلنشین موجب شد تا رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای به دعوت شیخ عباس پورمحمدی در ماه رمضان (1347 ه.ش) برای ایراد سخنرانی ، ارشاد و راهنمایی مردم به رفسنجان تشریف فرما شوند. آن روزها و سالها مسجد امام خمینی (سقاخانه) مرکز و پایگاه جوانان مشتاق و مبارز علیه حکومت دیکتاتور پهلوی بود. در این مسجد بردن نام امام خمینی (ره) توسط امام جماعت مسجد ، حجت الاسلام پورمحمدی ، روحانیون و مکبر نماز جماعت علنی و آزاد بود و روحانیون مبارز در این پایگاه احساس آزادی می کردند. در این مسجد بود که در طول سالهای نهضت هزاران رساله از حضرت امام خمینی (ره) توزیع گردید ؛ به طوری که از سال 1350 تا 1356 نماز خواندن و رفت و آمد به مسجد مذکور جرم محسوب می شد. با این وجود خیل عظیم عاشقان و مجاهدان راستینی که به بیانات روشنگرانه و افشاگری های روحانیون مبارزی که از سراسر ایران در این مسجد سخنرانی می کردند نه تنها اجازه محدودیت به آزادیخواهان را نمی داد، بلکه هر روز بر جمعیت عاشقان و مومنان صبور خصوصا جوانان افزوده می شد. رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی که در آن زمان 28 سال بیشتر نداشتند ، در ماه مبارک رمضان بعد از نماز ظهر و عصر و شبها در مسجد سخنرانی می کردند. حضرت آیت الله خامنه ای بار دیگر در تابستان سال 1351 برای تبلیغ شعائر اسلامی ، انقلابی و ارشاد مردم وارد رفسنجان شدند. در این زمان نه تنها اقشار مختلف مردم رفسنجان ، بلکه مردم شهرهای اطراف نیز با دیدگاه ها و تفکرات ایشان و شخصیت مبارز وی که در سه جبهه علنی سخنرانی ها ومنابر، ارتباط با تشکلهای مبارز و سیاسی و ساماندهی گروههای مسلح مسلمان ، با رژیم سفاک پهلوی مبارزه می کرد ، آشنا بودند. همچنین کتاب «آلاینده در قلمرو اسلام» و کتاب «صلح امام حسن باشکوهترین نرمش قهرمانانه تاریخ» که از تالیفات ایشان بود ، در مسجد سقاخانه (امام) توزیع شده بود. در آن زمان هر بعدازظهر ، جلسات سخنرانی ایشان در منزل آقای سیدمهدی اوحدی و هر شب در مسجد امام (سقاخانه) و همچنین در منزل آقای سیدحسین اوحدی برگزار می شد. بویژه آن که برخلاف برخی سخنوران که در حوزه ای خاص تخصص داشتند ، ایشان در حوزه های گوناگون علمی ، فرهنگی ، هنری و اجتماعی اعم از علوم حوزوی و دانشگاهی تبحر و شناخت داشتند و این ویژگی منحصر بفرد موجب جذب جوانان پرشور و تاثیر عمیق بر مردم مناطق رفسنجان ، یزد و کرمان شد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
