میشل پلاتینی

از پلاتینی به همراه زین‌الدین زیدان، دیه‌گو آرماندو مارادونا، پله، یوهان کرایف و آلفردو دی استفانو به عنوان بزرگ‌ترین بازیکنان قرن بیستم نام برده می‌شود. پلاتینی سه بار از سوی مجله فرانس فوتبال به عنوان بهترین بازیکن دنیا انتخاب شد. وی روز بیست و هفتم ژانویه سال ۲۰۰۷ میلادی به عنوان رئیس یوفا جانشین یوهانسون شد. پلاتینی به عنوان بازیکن حرفه‌ای در تیم‌های باشگاه فوتبال نانسی، سن‌اتین و یوونتوس بازی کرده است. او همچنین ۷۲ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال فرانسه انجام داده است و ۴۱ گل نیز به ثمر رسانده است. رئیس کنونی یوفا در دوران بازیگری، کوهی از افتخارات ریز و درشت به دست آورد. قهرمانی در سری A ایتالیا، مقام سومی در جام جهانی 1986، قهرمانی در جام ملت‌های 1984، قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، قهرمانی در جام حذفی ایتالیا و... گوشه‌ای از افتخارات اوست. پلاتینی در همان سالی که فوتبال را کنار گذاشت (1988) مربیگری را آغاز کرد. او در این سال سرمربی تیم ملی فوتبال فرانسه شد و به مدت چهار سال در این تیم دوران پرفراز و نشیبی پشت سر گذاشت. او در یک برهه مربی سال فوتبال دنیا از سوی مجله ورلدساکر شد، اما در ادامه آنچنان با فرانسه در جاده‌ای پر دست‌انداز افتاد که ترجیح داد برای همیشه مربیگری را کنار بگذارد. او شاید بهترین تصمیم را گرفت؛ زیرا در سال‌های بعد رئیس یوفا شد و کارنامه پربار و موفقیت‌آمیزی در فوتبال از خود برجای گذاشت.