تعلیق در تعلیق !

اظهاراتی که روز گذشته از قول سخنگوی وزارت امور خارجه کشورمان در رسانه ها منتشر شد حاکی از آن است که مسوولان دیپلماسی کشور از عمل 3 کشور اروپایی به تعهدات خود در قبال پرونده هسته ای ایران تا حدی نا امید شده اند.

کد خبر: ۶۴۵۲۰

آصفی در مصاحبه خود با خبرنگاران تصریح کرد که تهران ، فاز جدیدی را در فناوری هسته ای آغاز می کند. اگرچه معنای مبهم و قابل تاویل این گفته در عالم دیپلماسی معمول است و احتمالا مخاطبان خارجی آن متوجه پیامهایی شده اند که در این عبارت یک جمله ای هست ، اما 2 نکته زیر قابل ملاحظه است.
1 ) دستیابی به دانش هسته ای یکی از نکات مورد تاکید ملت ایران است. نظرسنجی های متعدد در زمان های مختلف نشان داد که اکثریت قابل توجه ایرانیان صرف نظر از گرایش سیاسی و حتی قبول داشتن یا نداشتن نظام ، در این مقوله همداستان هستند که در دنیای امروز که دانش ، مایه سروری است دستیابی به هر علمی که جزو علوم راهبردی محسوب می شود ، فی نفسه به اعتبار و اقتدار کشور نزد جهانیان و لاجرم تحکیم و تثبیت موقعیت آن می انجامد. دانش هسته ای که شامل چرخه سوخت می شود در حال حاضر در انحصار باشگاه هسته ای با اعضایی معدود است و دستیابی کشورمان به کل این دانش واقعیتی است که خارجی ها پذیرفته اند ؛ هر چند در ابعاد حقوقی آن (عضویت رسمی در باشگاه) مانع تراشی می کنند.
2 ) مذاکرات هسته ای با همه اوج و فرودهای خود و تمام پیچ وخم هایی که مذاکراتی در این سطح با آن مواجه است ، مجموعا نمره قبول گرفته است.
شکستن اجماع بین المللی علیه کشوری مستقل کار آسانی نبوده و اگر تحقق یافته در سایه عنایات الهی ، پشتیبانی های ملت ، هماهنگی های انجام شده در سطح بالای مدیریت کشور و تلاشهای شورای عالی امنیت ملی و تیم مذاکره کننده به عنوان زیرمجموعه آن بوده است.
اگر می بینیم مقامات کشور در طی 2 سال گذشته از هر گونه اعتمادسازی استقبال کرده اند و مذاکره و حتی تعلیق داوطلبانه و در مراحل بعد تعلیق غنی سازی در پایلوت های تحقیقاتی را قبول کرده اند ، برای دفع بهانه جویی ها و پرهیز از کشاندن کشور به بحرانی تحمیلی بوده است ، اما در عین حال در این 2 سال بارها تاکید کرده اند که تعلیق دایم از سوی مردم پذیرفتنی نیست.
حال که 3 کشور اروپایی - با همه اختلافاتی که ممکن است بین خود داشته باشند - به دنبال دفع الوقت هستند ، مسوولان کشور باید عملا به آنان تفهیم کنند بی توجهی به خواست یک ملت و عدم پایبندی به تعهدات خود (کوتاه مدت بودن تعلیق بویژه در حوزه های تحقیقاتی) مانع از آن نمی شود که طرف ایرانی به کار خود ادامه دهد. به دیگر عبارت حال که مهلت خواسته شده برای اعتماد سازی به اتمام رسیده باید در گام اول ، تعلیق کامل شکسته شود و مراکزی چون سایت اصفهان که از ابتدا هم روی آن حساسیت وجود نداشت و در مرحله دوم به تعلیق داوطلبانه اضافه شده بود ، راه اندازی مجدد شوند.