آشتی با تلویزیون

آقای ساداتی در رشته ارتباطات مقطع دکتری تحصیل کرده موضوع پایان‌نامه‌اش تاثیر هویت‌شناختی تعامل با رسانه‌های ملی در محیط غیرسرزمینی بود. این موضوع باعث شده بود برخلاف میلش به دیدن بعضی برنامه‌های تلویزیونی بنشیند و هرازگاه پیچ رادیو را به قصد گوش دادن اجمالی برنامه‌های آن بچرخاند. این رابطه اگرچه ابتدا با بی‌حوصلگی و غرزدن‌ همراه بود، اما رفته‌رفته آقای ساداتی حس ‌کرد نگاهش به رسانه تغییر یافته است.

این اتفاق بسیار سریع رخ داد. او یک ماه بعد از تصمیم‌گیری جدی برای پیگیری برنامه‌ها، اخبار و آثار رادیویی و تلویزیونی احساس کرد می‌تواند تمرکزش را بر این برنامه‌ها معطوف کند. این‌بار نه از سر اجبار، بلکه با میل و رغبت باطنی، جدول برنامه‌ها را از سایت شبکه‌های مختلف نگاه می‌کرد و براساس تجربه‌ و شناخت قبلی‌اش به صورت کاملا گزینشی و برگرفته از معیارهای متنوع، برنامه یا برنامه‌هایی خاص را دنبال می‌کرد.

نزدیک دو ماه به این منوال سپری شد و پروژه نیمه‌کاره او که حالا به پختگی نزدیک می‌شد، نیازمند اطلاعات و نظرسنجی از افرادی بود که حضور تلویزیون با طعم و رنگ ملی را در محیطی غیرملی چشیده‌اند و بهتر می‌دانند کسب اخبار و دریافت اطلاعات از مجراهای ارتباط خودی در فضایی که شاید گاه ضدسرزمینی عمل می‌شود، می‌تواند دلچسب و قابل اتکا باشد.

این هدف به مدد رسانه‌ها البته از نوع مجازی‌ آنها میسر شد. آقای ساداتی با ایرانیان مقیم کشورهای خارجی ارتباط برقرار کرد و فرم طراحی شده‌اش را برای پاسخگویی در اختیار آنان قرار داد، ضمن این که به برخی سوالات هم از طریق گفت‌وگو پاسخ داده می‌شد. این مرحله نزدیک به سه ماه طول کشید. پس از آن، تنظیم و جمع‌بندی داده‌هایی که طی پژوهش به دست آمده بود، آغاز شد و پروژه نیمه‌کاره آقای ساداتی بدون حمایت هیچ مرکز و سازمانی با نتیجه‌ موفق به پایان رسید.

صرف‌نظر از نتایج کمی و کیفی به دست آمده از تحقیق، آقای ساداتی حالا به بیننده پر و پا قرص تلویزیون و مخاطب جدی رادیو تبدیل شده بود.

رکسانا قهقرایی