رخت آویز مردگان

بالاخره نسل هشتم هم از راه رسید و تنها کاری که اکنون از دست ما برمی‌آید، در جریان گذاشتن خوانندگان از چگونگی حضور سازندگان و ناشران در این نسل است. خدا را چه دیدید؟ شاید حداقل شما توانستید یک XboxOne یا PS4 بخرید و آن وقت ما را به دلیل چاپ بموقع نقد بازی‌های این کنسول‌ها دعا کنید! حتی اگر هم دستتان به هیچ‌کدام از این کنسول‌ها نرسد، قطعا خواندن نقد بازی‌های آنها و فناوری‌های تازه‌ای که در آنها به‌کار رفته برای خوانندگان خالی از لطف نخواهد بود. سعی خواهد شد نقد بازی‌های نسل کنونی را تا جای ممکن با دستیابی به کنسول مربوط نقد کنیم، اما در صورتی که موفق به تهیه‌ بازی اوریجینال نشویم، سعی می‌کنیم با جمع‌بندی نقد سایت‌های معتبر بازی‌های ویدئویی خوانندگان را راضی نگه‌داریم. تازه‌ترین قسمت از سری بازی‌های محبوب

Dead Rising، بار و بنه خود را به شهر لُس پردیدوس (با الهام از لس‌آنجلس) برده و بازیکن را در هیبت نیک راموس قرار می‌دهد. مردی که در کمال بهت خود را وسط حمله‌ بیرحمانه‌ زامبی‌ها می‌یابد و هر چه در توان دارد به کار می‌بندد تا از شهر فرار کند. قسمت اول Dead Rising در یک فروشگاه اتفاق می‌افتاد، قست دوم در شهرکی وسیع با خیابان‌ها و مغازه‌ها و غرفه‌های فراوان و این قسمت قصد کرده تا یک شهر کامل را زیر پای بازیکن بگذارد. کسانی که نگران درآمد این بازی بودند نگران نباشند، زیرا Dead Rising همان Dead Rising است؛ فقط رنگ و رویش کمی گرفته‌تر و جدی‌تر است، وگرنه سرتاسر شهر پوشیده از مغازه‌ها و اشیای قابل تعامل است و طنز خاص ژاپنی بازی همیشه حضور پررنگی دارد. تعداد زامبی‌ها در این قسمت واقعا نفسگیر است. طی بازه‌ پنچ روزه‌ داستان بازی، تعداد بیشتر و بیشتری زامبی به خیابان سرازیر می‌شود که همزمان ناله‌ زاری و فریاد تحسین بازیکن را برمی‌انگیزد. هنوز هم Dead Rising مدال مقام اول ارائه‌ بیشترین و عجیب‌ترین سلاح‌ها را بین بازی‌های ویدئویی بر گردن خود دارد و هنوز هم بستر حاصلخیز عجیب‌ترین، خنده‌آورترین و تکان‌دهنده‌ترین صحنه‌های گروتسک است. هنوز هم تلاش برای از بین بردن یک زامبی با کمک یک کیف دستی زنانه، در حالی که لباس رزم سومری و کلاهخود قرون وسطایی به سر دارید، لطفی دیگر دارد، اما درخشان‌ترین عنصر بازی که در قسمت قبل حسابی تازانده بود، در این قسمت چهارنعل پایکوبی می‌کند! سیستم ترکیب اسلحه که در DR2 معرفی شد، این بار منحصر به میز کار نیست و نیک راموس هر زمان و هر کجا که اراده کند قادر است سلاح‌های خود را ترکیب کرده، ابزاری مخوف برای قلع و قمع دشمنان خود بسازد. با وجود صدوچند الگو برای ساخت سلاح ترکیبی، بعید است کسی براحتی از بازی خسته شود. ترکیب تعدادی ماده‌ شیمیایی با لوله‌‌فلزی، سلاح تهوع‌آور می‌سازد؛ ترکیب مایکرو ـ ویو و موتورِ موتورسیکلت! سلاحی می‌سازد که با توده‌های انرژی که می‌پراکند، جمعیت دور نیک را به ذره تبدیل می‌کند؛ ترکیب یک موتور با دستکش بوکس، دستکشی آخته با نیرویی صاعقه مانند تحویلتان می‌دهد و هواداران تماشای شلوغی هم می‌توانند خود را با «گربه‌ ایستگاهی» سرگرم کنند. اما عنصر تازه‌وارد این قسمت، سلاح‌های ترکیبی سوپر هستند که از ترکیب مجدد سلاح‌های ترکیبی به دست می‌آیند. این‌گونه سلاح‌ها معمولا اثر بسیار مخرب (و بسیار دل‌انگیزی!) دارند. در این قسمت برای رفت‌وآمد به قسمت‌های دوردست نقشه از خودروهای پراکنده در شهر استفاده خواهید کرد که همان‌ها هم امکان ترکیب‌شدن با یکدیگر یا با سلاح‌های دیگر را دارند. ترکیب ماشین بالابر با وسایل آتش‌بازی یک ماشین مخوف نابودگر تحویلتان خواهد داد که سواری گرفتن از آن از کروز کردن با پراید گوجه‌ای هم بیشتر مزه می‌دهد! وقتی پای مبارزه با رئیس‌ها می‌رسد، نقاط ضعیف بازی پدیدار می‌شود. حرکات نیک برای برآمدن از پس جمعیت ساخته شده و همین آنها را کند و بیش از حد کم‌دقت می‌سازد. به‌دلیل این کاستی، بیشتر مبارزه با رئیس‌ها را باید در حال جا خالی دادن و حالت دفاعی باشید تا تهاجمی، که چندان دلنشین نیست. رئیس‌های بازی هفت نفر هستند که شخصیت آنها بر اساس هفت گناه مرگبار مسیحیت خلق شده است و رویارویی با هرکدام جذابیت خاص خود را دارد. مانند گذشته باید زمان زیادی را صرف نجات مردم کنید که اگر اهلش بوده باشید، این بار هم لذت می‌برید، اگر نه که... البته در این قسمت می‌توانید از بازمانده‌ها به عنوان همراه بهره بگیرید و راحت‌تر ماموریت‌ها را رد کنید که خود دلیلی قانع‌کننده برای نجات آنهاست. این قسمت بیش از همیشه تمرکز را روی از بین بردن زامبی‌ها با سلاح مختلف گذاشته است. سلاح‌ها به‌مراتب بیشتر از گذشته هستند و همین مساله در کنار حذف زمان اجباری، جو پرتنش گذشته را از بازی سلب کرده‌اند. در کنار تمام لذت‌های این بازی باید به باگ‌های بسیار آن هم اشاره کرد که واقعا توی ذوق می‌زنند. البته اگر از آنها بگذرید، آنقدر گرما در بازی وجود دارد که نتوانید از آن دل بکنید.

سیاوش شهبازی