گمشده‌ سایه‌ها

در بازار شلوغ بازی‌های بزرگ، پیدا‌کردن خلاقیت، مثل یافتن سوزن در انبار کاه است. ناشرهای مطرحی همچون اکتیویژن، EA و یوبی‌سافت تا حد امکان تلاش می‌کنند در عنوانی که موفقیتش تضمین شده است، دست نزنند و نسخه‌های بعدی آنها را به صورت سالانه روانه‌ بازار کنند تا سود بیشتری عایدشان شود. مثلا «ندای وظیفه: ارواح» را نگاه کنید، تقریبا هیچ خلاقیتی ندارد و باز در روز اول عرضه بیش از یک‌میلیارد دلار می‌فروشند! اما اگر شما واقعا به دنبال خلاقیت در بازی‌ها هستید، بهتر است کمی ذائقه‌ خود را تغییر داده و سراغ بازی‌های مستقل و کم‌سر‌و‌صداتر بروید. در اینجا می‌توان در هر بازی، ایده‌ای نو پیدا کرد، چیزی جدید آموخت و با صرف زمانی به‌مراتب کمتر، تجربه‌ای خاطره‌انگیز کسب کرد. «کنتراست» یکی از این بازی‌های خلاقانه است که زمان زیادی از عرضه‌اش نمی‌‌گذرد، ولی به نظر می‌رسد پیاده‌سازی ایده‌ بازی آنقدر برای تیم سازنده دشوار بوده که شاهد ضعف‌های ریز و درشت گوناگون در دل گیم‌پلی هستیم، مسأله‌ای که در نهایت باعث شده اکثر سایت‌ها و مجلات نمراتی متوسط به بازی بدهند.

کنتراست در مورد دختربچه‌ای است که پدرش، او و مادرش را ترک کرده است. شب‌ها که مادر می‌خواهد به اجرای تئاتر برود، از دخترش می‌خواهد در اتاقش بخوابد و تا صبح صبر کند، اما دخترک که بسیار مشتاق نمایش‌های مادر است، از پنجره‌ اتاق خارج شده و قدم به کوچه‌های تاریک و خلوت شهر می‌گذارد. البته او تنها نیست، کاراکتر زنی به اسم «داون» در تمام لحظات کنار اوست، ولی به نظر می‌رسد او به نوعی یکی از آن دوست‌های نامرئی است که اکثر بچه‌ها دارند، زیرا دیگران قادر به دیدن وی نیستند. به هرحال داون کسی است که شما هدایت آن را به عهده دارید و باید با کمک‌کردن به دخترک که «دیدی» ‌نام دارد، گیم‌پلی را پیش برده و به مرور داستان نیز برایتان روشن شود.

در ابتدا خواسته‌ اصلی «دیدی» تماشای نمایش‌های مادر است، در آنجا با پدرش مواجه شده و متوجه می‌شود چرا پدرش آنها را ترک کرده است. سپس خواسته‌ او به رساندن پدر و مادر به یکدیگر و باز زندگی زیر یک سقف در کنار هم تغییر می‌کند که برای برآورده‌کردن آن ابتدا باید به پدرش کمک کند تا سیرکش را برپا کند تا از درآمد حاصله، بتواند بدهی‌های سنگین خود را پرداخت کرده و از مرگ نجات پیدا کند. در نهایت نیز «دیدی» متوجه حقیقتی در مورد خود و خانواده‌اش می‌شود که توضیح دادن بیشتر آن در اینجا جز با لو دادن بازی امکان‌پذیر نیست.

داستان کنتراست بسیار زیبا و احساسی شروع شده و به پیش می‌رود، اما به مرور مسائلی مانند دنیای موازی به آن اضافه می‌شود که به عقیده‌ من جذابیت بالقوه‌ آن را کاهش می‌دهد. به عبارت دیگر اوج قصه زمانی است که داستان در مورد روابط انسان‌ها و بخصوص «دیدی» با خانواده‌اش است و «داون» را می‌توان به عنوان دوست خیالی «دیدی» در نظر گرفت. بجز «دیدی» و «داون» ما ظاهر هیچ شخصیت دیگری را در بازی نمی‌بینیم، زیرا همه به شکل سایه‌هایی روی دیوار نمایش داده می‌شوند.

«داون» قدرت عجیبی دارد که به او اجازه می‌دهد در نقش سایه‌اش قرار بگیرد. به بیان ساده‌تر هرجا سایه «‌داون» روی دیوار می‌افتد می‌توانید بین آنها سوئیچ کرده و به این ترتیب از دنیای سه بعدی بازی به فضایی دوبعدی بروید. این همان خلاقیت اصلی بازی است که حسابی سر و صدا کرده است. اساس پازل‌های گوناگون بازی همین نکته است و حتی بعدها می‌توانید اجسام خاصی را نیز با خود بین دنیای عادی و سایه‌ها جابه‌جا کنید.

این توانایی جالب «داون» بنیان تمام پازل‌ها و مسیر گیم‌پلی بازی است. طراحی معماهای بازی روی هم بسیار خوب و خلاقانه و از منظر بصری نیز بسیار زیبا و چشمنواز صورت گرفته اما متاسفانه در اندک مواردی راه‌حل بسیار گنگ به نظر می‌رسد و از آنجا که سازنده‌ها بجز نشان دادن مسیر نهایی معما هیچ کمک دیگری ارائه نمی‌کنند، این مسأله بیشتر به چشم می‌آید. شما می‌توانید روی تمام سایه‌های ثابت و متحرک حرکت کنید، حتی گاهی لازم است جسم خاصی را به گونه‌ای جلوی منبع نور قرار دهید تا بتوانید از سایه‌ آن مسیری برای حرکت خود ایجاد کنید.

از طرف دیگر گوی‌هایی نورانی نیز به عنوان جمع‌کردنی در هر مرحله وجود دارد که باز برای رسیدن به آنها عموما باید از روی سایه‌های متحرکی حرکت کنید که روایت داستان و حوادث اتفاق افتاده برای شخصیت‌ها را نشان می‌دهد. حتما برنامه‌نویسی چنین تعامل پیچیده‌ای با سایه‌ها بسیار سنگین بوده و همین باعث شده ضعف‌هایی در انیمیشن حرکت مثل گیر‌کردن در یک نقطه یا باگ‌هایی در فیزیک بازی را شاهد باشیم. سبک گرافیکی بازی بسیار خاص بوده و در عین سادگی، جذاب و فریبنده است.

جزئیات محیط بسیار بیشتر از شخصیت‌هاست و سازنده‌ها بخوبی توانسته‌اند حس قرار گرفتن در یک شهر اروپایی اواسط قرن بیستم را در ذهن تداعی کنند. صداگذاری و موسیقی جاز بازی از دیگر نکات مثبت آن به شمار می‌روند، بخصوص موسیقی ابتدایی و انتهایی بازی بسیار زیباست. کنتراست عنوانی است که اگرچه نمره‌‌ای متوسط دارد، ولی حتما باید آن را تجربه کنید، با وجود تمام ضعف‌هایش وقتی آن را تمام کنید، تصویری روشن از یک بازی متفاوت در ذهن‌تان باقی خواهد ماند.

مجید رحمانی