«هفت» از «ترنج» گفت

به گزارش جام‌جم، مجتبی راعی کارگردان فیلم«ترنج» در ابتدای سخنانش ترجیح داد تا درباره فروش فیلم‌ها در سینمای ایران سخن بگوید و با بیان این که فروش معیار مناسبی برای ارزش یک فیلم نیست، تاکید کرد: شاید سینماهای استاندارد و درجه اول ما 80ـ70 عدد باشد این در حالی است که شهر دبی بیشتر از کل ایران سینما دارد. بنابراین ما حداقل 2000 سینما باید داشته باشیم تا فیلم‌های ما فروش بیشتری داشته باشد.

وی ادامه داد: وقتی از صنعت سینما صحبت می‌کنیم، حداقل باید سالن آن را داشته باشیم و اصلا با این تعداد سالنی که ما داریم، طرح واژه صنعت سینما غلط است و بیشتر شبیه یک شوخی می‌ماند.

راعی خاطرنشان کرد: افرادی هستند که به جز سرگرمی می‌خواهند به مفهومی هم برسند. بعضی فیلم‌ها به میراث فرهنگی ملت اضافه می‌کنند و بیشتر از بودجه، عرق روح سازندگان را با خودشان دارند.

راعی عنوان کرد: بعضی فیلم‌ها در سینمای ما تنها به علت حریم شکنی می‌توانند پرفروش شوند و این به معنای خوب ساخته شدن آنها نیست و شکسته شدن حریم و پرفروش شدن آن فاجعه است.

در ادامه برنامه محمود گبرلو از کارگردان«ترنج» درباره انتخاب رضا ناجی پرسید و راعی هم در پاسخ گفت: با تمام احترامی که برای بازیکنان توانمند قائل هستم، فکر می‌کنم این نقش را رضا ناجی می‌توانست بازی کند.

ناجی هم وارد بحث شد و گفت: من 17 سال پیش با آقای راعی «تولد یک پروانه» را کار کردم و همیشه کارهایش را دوست داشتم و خیلی هم خوشحالم که در کار ایشان بازی کردم.

بازیگر فیلم«ترنج» درباره تحصیلات آکادمیک و ادعای هنرپیشگی بیان کرد: کسی که ادعای کار کردن داشته باشد اما نتواند کار خوبی از خودش به منصه ظهور برساند، ادعای واهی کرده است. من دو فیلم «آواز گنجشک‌ها» و «باد در علفزار می‌پیچد» را در سینما داشتم و تماشاگران استقبال و اذعان می‌کردند که امسال شما هم بهترین نقش اول و هم بهترین نقش دوم هستید. متاسفانه اول و دوم نشدم، اما در خارج از کشور «آواز گنجشک‌ها» مورد استقبال قرار گرفت.

برنامه هفت، در ادامه میزبان تلفنی محمود پاک نیت بازیگر فیلم «ترنج» بود و او هم درباره همکاری‌اش با راعی گفت: برایم آقای راعی همیشه نقطه شروع کارهایی بودند که از آن لذت می‌برم. «تولد یک پروانه»، «غزال» و «ترنج» جزو فیلم‌هایی بودند که من به آن علاقه داشتم. فقط به این اشاره می‌کنم که «ترنج» با فیلم‌هایی که بجز چند تصویر در آن بیشتر نمی‌بینید، تفاوت دارد. شاید ساعت‌ها، روزها و هفته‌ها درباره این کارها صحبت کنیم و در ذهنمان حک شود. این کار هم در جشنواره و هم در تبلیغات مظلوم واقع شده است.