سیاست ، پشت درهای بهار

نوروز 1383 در حالی آغاز شد که یک جریان سیاسی متفاوت از گذشته ، پا به عرصه جامعه گذارد. زمستان پیش از آن ، مردم در مرحله نخست انتخابات مجلس هفتم ، جریانی را که نام اصلاح طلب بر خود نهاده بود ، نپسدیدند و به جناحی رای دادند که اصولگرا نامیده می شد.

کد خبر: ۶۱۳۸۸

اما عمر مجلس ششم تا اوایل خرداد 83 ادامه یافت و طبیعی بود نمایندگانی که آخرین روزهای دوره خود را سپری می کردند آخرین تیرهای ترکش را هم رها کنند. آنها می دانستند که دست کم تا 4 سال دیگر ، سرمایه بیشتری برای باختن ندارند و شاید با همین تحلیل بر این باور بودند که اگر طاعتی از دست نیاید ، گنهی باید کرد! مجلس هفتم به لحاظ سیاسی با دولت همگرایی نداشت ، با این حال مزاحمت چندانی برای آن فراهم نیاورد. استیضاح احمد خرم نیز با آن که تلاش شد رنگ و بوی سیاسی پیدا کند، خیلی زود نشان داد که به نفع دولت بوده و این وزارتخانه را به سوی کارآمدی بیشتر رهنمون کرد. انتخابات ریاست جمهوری از بحثهای داغ سال 1383 بود و حرارت آن در بهار آینده به اوج خود خواهد رسید. هر دو جریان فعال در عرصه سیاست کشور ، نامزدهای متعددی را ارائه کرده اند و به نظر می رسد انتخابات آینده در نوع خود منحصر به فرد باشد؛ زیرا از یک سوی رقابت بین جناحها را برانگیخته و از سوی دیگر چالش هایی را در درون هر یک از 2جناح موجود پدید آورده است . حدسها و گمانها پیرامون حضور یا عدم حضور آقای هاشمی رفسنجانی نیز به گرمای فضای انتخاباتی ماههای اخیر افزوده است . جناح دوم خرداد حتی اگر از هاشمی حمایت نکند ، حضور او را به نفع خود می داند زیرا به دلیل تمایل جمعی از دوم خردادی ها به وی ، وزن واقعی این جناح مجهول باقی می ماند. جناح موسوم به اصلاح طلب در صورت ورود آقای هاشمی رفسنجانی به صحنه نامزدی ، خواهد توانست ادعا کند که بخشی از رای اش را به حساب او واریز کرده و چون این زیان قابل احصاء نیست ، جناح دوم خرداد می تواند قسمتی از رای رئیس مجمع تشخیص مصلحت را متعلق به خود بداند! در این حال ، حمایت از آقای هاشمی برای برخی چهره های سیاسی ، صرفا با هدف تضعیف اصولگرایان و جلوگیری از مدیریت قوه مجریه به آنان است . چالشهای بین ایران و اروپا در پرونده هسته ای ، تقابلی نفسگیر را ایجاد کرد. مذاکرات فیمابین که در اوایل سال به نوعی وادادگی را نشان می داد بتدریج سمت و سوی بهتری یافت . انتقادات شدید برخی از نامزدهای ریاست جمهوری و نیز موضع نمایندگان مجلس ، پشتوانه محکمی برای تیم مذاکره کننده در اروپا به شمار می رفت . به طوری که اخیرا امریکایی ها در واکنش به مواضع قاطع هیات ایرانی ، پیشنهاد امتیاز دادن را نیز مطرح کرده است . در مجموع ، سال 1383 را می توان سالی نامید که دنیای سیاست ، توانست در آن به راهبردی مشخص دست پیدا کند. این سال گرچه با تنش های سیاسی آغاز شد اما در ادامه به نوعی خردگرایی رسید. گو این که تک مضراب های خشونت طلبی سیاسی از سوی برخی چهره های افراطی جناح دوم خرداد نواخته شد، اما این توانایی در جامعه وجود داشت که عصبانیت ها را به تدریج کمرنگ و سپس محو کند. اگر چنین راهبردی مجال تنفس داشته باشد در سال 1384 می توانیم شاهد شکوفایی های ناشی از فضایی آرام باشیم .