صدا، دوربین، حادثه

تصادف،‌ جراحت‌های وارد شده و حتی مرگ کابوسی است که در پشت این تیترها پنهان شده است، اما رسانه آن را نمی‌بیند و کارش هم شاید این نباشد. اما تلخِ ماجرا این است که این تیترها می‌تواند ستاره‌ای را از عرش به فرش برساند. بازیگری که به دلیل حادثه‌ای زمینگیر شده است، ‌فیلمبرداری که دست و پاهایش قطع شده است و صدابرداری که به تخت چسبیده شده است. همه به این دلیل که در وادی سینما حادثه به او خبر نداده است. حالا ارگان‌ها و نهادها و صنف‌های حامی باید وارد شوند،‌ روزهای اول قصه کاملا متفاوت است. سینماگران حمایت‌ها را می‌بینند و می‌خوانند و دلگرم می‌شوند اما ضربه نهایی وقتی است که موعد همه آن وعده و وعید‌ها در رسانه‌هایی که تیتر می‌زنند «حادثه برای بازیگر مشهور»، به سر می‌رسد و به قول معروف علی می‌ماند و حوضش. همین چند روز پیش بود که خبر حادثه‌ای برای گوهر خیراندیش به خروجی رسانه‌ها آمد و چالش پرسابقه ایمنی در سینمای ایران را دوباره بر سر زبان‌ها انداخت. تصادف گوهر خیراندیش سر صحنه فیلمبرداری اولین حادثه در نوع خودش نبود و این طور که از قرائن برمی‌آید آخرین هم نخواهد بود. فارغ از پیشگیری‌های پیشینی آنچه در این میان اهمیت ‌ دارد حمایت‌های بعد از حادثه از هنرمندان حادثه‌دیده است.

اولین راه برای التیام دردهای آسیب‌دیدگان بیمه است. وقتی چند سال پیش، بحث‌هایی در مورد «بیمه هنرمندان» در رسانه‌های مختلف شنیده شد کسی امیدی به سرانجامش نداشت، اما حالا چند سالی است که هنرمندان و البته اهالی رسانه زیر پوشش چتری به نام بیمه قرار گرفته‌اند.

ماجرای بیمه هنرمندان البته به اینجا ختم نشد و انگار پیشانی نوشت پیچیده‌ای داشت، همین چند هفته پیش بود که یک خبر، همه هنرمندان اهالی رسانه را شوکّه کرد؛ خبری که از قطع بیمه هنرمندان حکایت داشت . البته این خبر خیلی زود و با واکنش وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و بعضی مسئولان دیگر مواجه شد.

مدیرعامل صندوق حمایت از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و هنرمندان از قطع خدمات بیمه‌ای سازمان تامین اجتماعی به بیش از 60 هزار خانوار عضو این صندوق به دلیل بدهی این صندوق به تامین اجتماعی خبر داد. مهدی شجاهی همین مهر گذشته دلیل این تصمیم را کسر بودجه شدید دو ساله اخیر صندوق حمایت از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و هنرمندان کشور عنوان کرده و به خبرگزاری مهر گفته بود این صندوق مبالغی را به سازمان تامین اجتماعی بدهکار شده که باعث شده است این سازمان از چندی قبل بدون اطلاع به این صندوق به کارگزاری‌های خود اعلام کند که از ارائه هر نوع خدمات بیمه‌ای به بیمه‌شدگان این صندوق خودداری کند.

اما سوالی که پاسخ علی جنتی را هم همراه داشت این بود که چرا بیمه هنرمندان تبدیل به قانون نمی‌شود تا این مشکلات گریبان خانواده‌های هنرمندان را نگیرد. وزیر ارشاد هم در پاسخ عنوان کرد نیازی نیست ردیف جداگانه‌ای به این امر اختصاص یابد، از کمک‌هایی که وزارت ارشاد می‌تواند داشته باشد می‌توان بخشی را به این امر اختصاص داد، اما متاسفانه در حال حاضر صندوق هنرمندان رقم بالایی به سازمان تامین اجتماعی بدهی دارد و لذا این اواخر آنها به فکر قطع خدمات افتاده بودند، اما با اقدامات صورت گرفته به ادامه روند امیدواریم تا بدهی‌ها پرداخت شود، اما در اعتبارات سال آینده باید رقم بیشتری را به این صندوق اختصاص دهیم.

فقط آثار هنرمند دیده می‌شود

علی معلم، تهیه‌کننده سینمای ایران با اشاره به مشکل جدید پیش آمده در حوزه سینما و روزنامه‌نگاران و قطع بیمه تامین اجتماعی آنها می‌گوید: علت اصلی به نظر می‌رسد فقط ‌کم‌حواسی و کم‌دقتی دولت به امر بیمه است در حالی‌که یک صندوق مشخص وجود دارد و باید سر زمان مشخص پول بیمه به حساب واریز می‌شده، اما این کار صورت نگرفته است.

وی ادامه می‌دهد: به نظر می‌رسد برای بسیاری از مسئولان آخرین مسأله، بیمه هنرمندان است و انگار برای ارشاد فقط آثار هنرمندان مهم است و خود فرد هنرمند اهمیتی ندارد به همین دلیل بیمه تامین اجتماعی وی نیز اهمیتی ندارد.

معلم با اشاره به این‌که هزینه بیمه به صورت کلان برای همه هنرمندان زیاد است، اما نه آنقدر که نتوان آن را پرداخت، می‌گوید: اگر دولت فقط چند جشنواره که طی سال‌ها برگزار می‌کند و هیچ سودی ندارد ، حذف کند، می‌تواند هزینه بیمه را بدهد و مشکل را حل کند.

نهادهای صنفی پیشروتر از دولت

نهادهای صنفی این‌بار دلگرم‌تر از دولت وارد گود شدند. به عنوان مثال برخی صنف‌های سینمایی اقدام به بیمه اعضای خود کردند تا دود مشکلات دولت به چشم هنرمندان نرود. یکی از آنها اتحادیه تهیه‌کنندگان بود. مرتضی شایسته همین دو ماه پیش عنوان کرد بیمه طلایی برای اهالی سینما اتفاق مثبتی بود که بعد از 20 سال به بار نشست. حالا تهیه‌کنندگان و عموم سینماگران و خانواده‌هایشان می‌توانند از خدمات این بیمه استفاده کنند. این بیمه در بسیاری از موارد هیچ سقفی ندارد تمامی خدمات درمانی، آزمایش‌ها، جراحی و... را شامل می‌شود.

میثم اسماعیلی / جام جم