مقاوم باش «تیتو»

فوتبال، این پدیده قرن که از مفهوم «بازی بودن» فراتر رفته و وارد متن زندگی انسان معاصر شده است، تماشاگرانش را به خلق تصویر جدیدی از زندگی اجتماعی فرا می‌خواند. در زندگی بدون جنگ، فوتبال به صلح تقدیم می‌شود. جام‌جهانی 2006 آلمان را به خاطر بیاورید. جمله ماتراتزی ایتالیایی در نقش یک نژادپرست و حرکت زیدان با پیشینه عرب مهاجر که با سر به سینه او کوبید، نشان داد فوتبال جای تسویه‌حساب‌ سیاسی دو کشور یا دو نژاد با فرهنگ‌های مختلف نیست، بلکه سرآغاز یک زندگی توام با آرامش و لذت بردن از با هم بودن است. حتی یکصد و شصت و هفتمین ال‌کلاسیکو می‌تواند در هیاهوی فراوان طرفداران سراسر دنیا برای لحظه‌هایی پیام زندگی را از طریق فوتبال به 400 میلیون بیننده بازی بارسا ـ رئال برساند. قدرت فراگیر فوتبال در نوکمپ باعث برگزاری جشن ازدواج زوج ژاپنی در آستانه بازی دو تیم بزرگ اسپانیا می‌شود و در روزی که همه بهانه‌ها برای انواع جشن‌ها وجود دارد، در مقابل دوربین‌های تلویزیونی تصویری از یک جمله ساده، مفهوم دیگری از زندگی را بین تماشاگران نشان می‌دهد: forca tito...مقاوم باش تیتو. طرفداران بارسلونا قبل از دیدار با رئال مادرید موزاییک‌هایی تماشایی را به رنگ پیراهن بارسلونا در حمایت از تیتو ویلانووا سرمربی سابق خود که دچار بیماری سرطان است به نمایش گذاشتند. تیتو مدت کمی در بارسا سرمربی بود، اما به سرطان مبتلا شد و هم‌اینک برای مداوا در آمریکا به سر می‌برد.

در فوتبال یا هر ورزشی نخست به ارائه اخلاق و رفتار خوب توجه می‌شود و سپس بر همکاری و نوعدوستی و محبت. نوعدوستی نشأت‌گرفته از شعار تماشاگران برای تیتو، ما را که مدت‌ها از تماشای فوتبال با نگاه‌های غضبناک و چهره‌های فشرده برخی افراد مقابل دوربین‌های تلویزیونی افسرده کرده بود، سر حال آورد آن هم به این امید که در سایه توجه دوباره به اخلاق‌مداری و آموزش صفات پهلوانی در فوتبال بتوانیم از الگوهای ورزشی که در متن زندگی است نکته‌برداری کنیم.

محمد رضاپور / گروه ورزش