گروگانگیریهای سینمایی
ناگفته پیداست ماجرای گروگانگیری با آن حجم از تعلیق و هیجان یکی از داستانهای مورد علاقه هر فیلمسازی است و شاید به همین دلیل است که در نزدیک به صد فیلم سینمایی ایرانی اثری از گروگانگیری وجود دارد. اگر به گروگانگیری، آدمربایی و هواپیماربایی را هم اضافه کنیم رقم این فیلمها بسیار بیشتر میشود. در این میان فیلمهایی هستند که موضوع گروگانگیری در آنها پررنگتر است.
شاید بتوان گفت فیلم «قربانی سوم» ساخته ابوالقاسم ملکوتی 1346 یکی از نخستین فیلمهای ایرانی با زمینه گروگانگیری بود. فیلمی که در آن از داستان ساده گروگانگیری فرزند استفاده شده بود. «یک مرد، یک شهر» هم داستان فداکاری یک مامور پلیس برای نجات جان یک مینیبوس دانشآموزان گروگان گرفته شده است که سال 1350 به دست امیر شروان ساخته شد. سال 1354 هم یک فیلم سراسر حادثه به نام «اضطراب» به کارگردانی ساموئل خاچیکیان در این ژانر ساخته شد.
تعدادی از فیلمهای ایرانی با ژانر گروگانگیری، دشمنی دیرینه ایران با رژیم اشغالگر قدس را نمایش میدهد. در فیلم «یاسهای وحشی» (1376) اثر محسن محسنینسب، همسر یک ورزشکار ایرانی گروگان گرفته میشود تا او مقابل نماینده رژیم صهیونیستی شکست بخورد، اما با آزادی این همسر، او نماینده اسرائیلی را شکست میدهد و با افتخار به ایران برمیگردد. در فیلم «ترور» (1376) به کارگردانی حسن کاربخش هم همین موضوع دیده میشود.
در فیلم «میهمانی خصوصی» که سال 1365 به دست حسن هدایت ساخته شد در ژانر سیاسی و البته بیارتباط به رژیم صهیونیستی، موضوع جنایات رژیم شاه مورد بازبینی قرار گرفته است.
در برخی فیلمها هم تم تلخ گروگانگیری با خنده آمیخته شده است. محمدرضا هنرمند سال 1380 فیلم «عزیزم من کوک نیستم» را میسازد که موضوع آن گروگانگیری به قصد دریافت پول است و علی عبدالعلیزاده با ساخت فیلم «سرتو بدزد رفیق» (1384، البته برای کودکان) چنین کاری را انجام میدهد. فیلم «من بن لادن نیستم» به کارگردانی احمد طالبینژاد (1383) هم بیش از تلخی گروگانگیری، شیرینی در خود دارد.
در بسیاری از این نوع فیلمها، گروگان صرفا ابزاری است برای این که مجرمان از دست قانون رهایی پیدا کنند و به همین دلیل معمولا خانواده پلیس به گروگان گرفته میشوند. مثال بارز این مساله در فیلم «بازی با مرگ» (1374) به کارگردانی حمید تمجیدی دیده میشود.
موضوع گروگانگیری به دست قاچاقچیان یا سارقان هم تم دیگر فیلمهای ایرانی است. مثال این نوع فیلمها، «مرگ سپید» (1389) به کارگردان مرتضی آتش زمزم، «هر چی تو بخوای» (1385) به کارگردانی محمد متوسلانی و «چشم عقاب» (1377) به کارگردانی شفیع آقامحمدیان است.
موضوع گروگانگیری به فیلمهای دفاع مقدس هم راه پیدا کرده است و مشهورترین این فیلمها آژانس شیشهای (1376) به کارگردانی ابراهیم حاتمیکیاست و فیلمهای دیگری چون «آخرین پرواز» (1368) احمدرضا درویش هم در این گروه میگنجند.
گفت و گو
