«کالو» مدرسه‌ای محروم اما جهانی

عبدالمحمد شعرانی، معلم مدرسه کالو از اهالی بندر دیر، بزرگ‌ترین بندر صیادی ایران در استان بوشهر است که در دوران سربازی و به عنوان سرباز معلم وارد روستای کالو شد؛ روستایی دورافتاده با امکانات بسیار ضعیف که نه آب بهداشتی داشت، نه برق و نه تلفن؛ روستایی که حتی یک متر آن هم آسفالت نبود. شعرانی توانست با راه‌اندازی وبلاگ «دیرتش باد» مدرسه کوچک خود را به دنیا معرفی کند.

او همچنین توانست با کمک مردم، مشکل آب، برق و تلفن روستا را حل کند. با دستور مستقیم دفتر ریاست جمهوری نیز جاده روستا آسفالت و کتابخانه روستایی ساخته شد و بازدیدکننده‌های زیادی بویژه در ایام تعطیل چون نوروز برای بازدید از مدرسه به روستا آمدند که خود باعث شد مشکلات روستا زودتر حل شود.

این مساله نه‌تنها آبادی روستا را در پی داشت، بلکه کمک‌های مردمی را نیز به سوی این مدرسه و دانش‌آموزان گسیل داشت و حتی موجب تغییر دید و نگاه والدین دانش‌آموزان دختر شد تا اجازه تحصیل در مراتب بالاتر را به آنها بدهند. با این همه معلم مدرسه کالو معتقد است طی سال‌های گذشته «دست خدا» را بالاتر از «قدرت ارتباطات» حس کرده است. شعرانی که اکنون نه به عنوان سرباز معلم که به عنوان معلم رسمی این روستا همچنان در حال خدمت است، به مهر گفت: در این چند سال کلی گردشگر خارجی مهمان مدرسه و مردم روستا بودند. وقتی خارجی‌ها استفاده از آموزش مبتنی بر فناوری جدید را می‌دیدند، شگفت‌زده می‌شدند و باور نمی‌کردند این امکانات برای چهار دانش‌آموز در روستایی دورافتاده در ایران باشد.

رئیس آموزش و پرورش استان بوشهر، آشنا بودن معلم مدرسه کالو با اینترنت و فناوری جدید را عامل پیشرفت مدرسه و روستای کالو عنوان کرد و دراین‌باره به جام‌جم گفت: معلم کالو،‌ فردی باهوش و توانمند است که توانسته با استفاده از هوش خود و فناوری امروز، مدرسه‌اش را در سطح جهان معرفی کند.

خلیل رضایی با بیان این که پس از شناخته شدن مدرسه، کمک‌های مردمی به سوی روستا و مدرسه روان شد، ‌افزود: فرد خیری نیز بازسازی مدرسه قدیمی را به عهده گرفت و اکنون مدرسه‌ای جدید و با تمام امکانات در کالو دایر است.

وی تعداد کم دانش‌آموزان مدرسه را مربوط به جمعیت کم‌روستا دانست و گفت: در این روستا بیش از ده خانوار زندگی نمی‌کنند و به همین دلیل تعداد دانش‌آموزان این روستا بسیار کم است.