حاشیه های سفر حج

روز گذشته نخستین کاروان زایران ایرانی پس از انجام مناسک حج ابراهیمی به وطن بازگشت و سالن حجاج فرودگاه مهرآباد مثل همیشه از خیل استقبال کنندگان پر شد و بازار گلفروشی ها و شیرینی فروشی ها هم داغ داغ ، حج همه عاشقان کعبه مقبول.

کد خبر: ۵۷۹۱۳

اما در کشور ما بر اساس برخی آداب و رسوم ، آیین حج با بازگشت حجاج تمام نمی شود، تازه مراسم سور و میهمانی و ولیمه دادن و قربانی کردن گوسفند و گاو و شتر و خرید و سوغاتی دادن آغاز می شود. به همین دلیل هم هست که بسیاری از قصابان محله های شهر با دادن آگهی در روزنامه های کثیرالانتشار، اعلام کرده اند که حاضرند گوسفندان خود را جلوی قدوم مبارک زایران کعبه قربانی کنند و گوشت آنها را در مغازه های خود بفروشند و بابت این کار فقط 10هزار تومان از زایران دریافت کنند. خیلی از زایران هم با پرداخت 100هزار تومان و قربانی کردن مثلا 10گوسفند نشان می دهند که خیلی حاجی شده اند. خیلی از ما آدمها وقتی به خانه دوست قدم می گذاریم ، لباس سفید احرام می پوشیم و نشان می دهیم که از همه تعلقات مادی دل کنده ایم و فقط به او می اندیشیم ، اما همین که از مکه بازگشتیم و چند ماهی از این سفر روحانی گذشت ، باز همان آدمهای همیشگی می شویم که دودستی به دنیا چسبیده ایم و فکر می کنیم این دنیا قرار نیست هرگز به آخر برسد و برای همین هم هست که دوباره گرفتار تشریفات و تجملات و همه آن چیزی می شویم که به آنها می گوییم : تعلقات مادی . هر ساله حدود یک میلیون زایر ایرانی برای عمره و تمتع به عربستان سفر می کنند و براساس دیده ها و شنیده ها، حداقل هر زایر یک میلیون تومان ارز مملکت را به بازارهای عربستان تزریق می کند و به این ترتیب هم بازار کاسبهای عرب گرم می شود و هم گاهی اجناس بنجل آنها با صرف هزینه ای گزاف به کشور وارد می شود. حال تصور کنید با این مبلغ هنگفت چه طرحهای عمرانی که می تواند در کشور اجرا شود، چه کارگاه های تولیدی می تواند راه اندازی شود و برای چه میزان جوان بیکار می تواند اشتغالزایی صورت گیرد. از آن طرف با هزینه های میلیونی ولیمه دادن و قربانی کردن و میهمانی به راه انداختن چه تعداد مدرسه می توان ساخت و برای چند مدرسه می توان بخاری خرید و چند عروس را می توان به خانه بخت فرستاد و چه کارهای دیگری که نمی شود انجام داد. سال گذشته چند زایر ایرانی تصمیم گرفتند هزینه های جانبی سفر حج خود را صرف ساخت یک مدرسه در یکی از شهرهای مناطق محروم کشور کنند و این کار را هم کردند. فقط کافی است با هنجارشکنی های مثبت ، خود را از چارچوب تجملات و تعلقات دست و پاگیر روزمره خلاص کنیم و جور دیگری بیندیشیم .