مسابقه قرآنی 1447

پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

شماره: 16، سوره مبارکه: حاقه آیات مبارکه 24 ـ 16

گرچه در قیامت نظام موجود به‌هم می‏خورد ولی نظام دیگری حاکم می‏شود، نظامی که با حضور فرشتگان برپا می‏شود. تمام ابعاد پنهان شخصیت انسان در قیامت به نمایش گذاشته می‏شود و شخصیت واقعی انسان، خوبی‏ها و بدی‏ها، افکار و انگیزه‏ها، نقص‏ها و کمالات، کشف و عرضه می‏شود.

«واهِیَةٌ» به معنای سست و «أرجاء» به معنای اطراف و نواحی است. پایان آسمان محکم (سَبْعاً شِداداً)، سستی (واهِیَةٌ) است. تکرار کلمه‏ «یَوْمَئِذٍ» در این آیات نشانه اهمیت روز قیامت است.

امام صادق(ع) فرمود: هشت نفری که حامل عرش هستند، بعضی از آنان پیامبر و بعضی امام هستند: «نوح، ابراهیم، موسی، عیسی، محمد، علی، حسن و حسین» و مراد از عرش، علم الهی است. بنابراین در قیامت، بالاتر از فرشتگان‏ «فَوَقاهُمُ» اولیای خدا هستند که عملکرد مردم را می‏دانند.

در قیامت هم نعمت مادی است و هم روحی. راضی بودن انسان، نعمت روحی و بهشت‏ برین نعمت مادی است. در روز قیامت هر کس که نامه عملش به دست راستش داده شود، شادی کنان می‏گوید: بیایید کتاب مرا بخوانید. من می‏دانستم که با حساب خودم روبه‌رو خواهم شد. پس او در زندگی رضایت‌بخشی است. در بهشتی برین. که میوه‏هایش در دسترس است. به خاطر اعمالی که در دوران گذشته انجام داده‏اید، بخورید و بیاشامید و گوارایتان باد.

«هاؤُمُ» اسمی است که معنای امر دارد، یعنی بیایید. «قطوف»، جمع «قطف»، میوه چیده شده یا آماده چیدن است. «ظن» در امور دنیوی، باوری همراه با شک است ولی در امور اخروی به معنای اطمینان است. «أَسْلَفْتُمْ» از «اسلاف»، تقدیم چیزی است که امید می‏رود بهتر از آن برگردد. هر انسانی در قیامت نامه و پرونده‏ای دارد و نامه خوبان به دست راستشان داده می‏شود. شاید آنچه در سوره واقعه به نام اصحاب یمین می‏خوانیم همین گروه باشند. مراد از علوّ در «فِی جَنَّةٍ عالِیَةٍ» ممکن است علوّ مقامی باشد نه مکانی.

در قیامت، پرونده عمل هر کس را در اختیارش می‏گذارند. خداوند در قیامت، براساس پرونده مکتوب و مستند، مردم را محاکمه و کیفر و پاداش می‏دهد. نه یقین، بلکه حتّی ظنّ و گمان به وقوع قیامت، می‏تواند انسان را کنترل کند. قیامت، دوره برداشت دانه‏هایی است که در دنیا کاشته شده باشد. علاقه به کشف کمالات، امری فطری است و تا قیامت وجود دارد. اگر ایمان به حساب و کتاب سبب تقوا و پرهیز از لذّت‏های حرام دنیوی و محرومیت‏های موقّت می‏شود، در عوض زندگی در بهشت، کاملا رضایت‌بخش خواهد بود.