درس‌هایی‌ که از لیگ ‌جهانی باید آموخت

این فدراسیون در میان همتاهای جهانی خود در دیگر رشته‌های ورزشی یکی از منظم‌ترین و در عین حال پردرآمدترین فدراسیون‌های جهانی بشمار می‌رود. قبول مخارج سفرهای تیم‌ها و میزان پاداش‌ها برای تیم‌های برتر لیگ جهانی از قدرت مارکتینگ در این فدراسیون خبر می‌دهد که در کنار مسائل فنی مرتبط با تیم‌ها، پیشرفت‌های همه‌جانبه‌ای را می‌توان در دنیای امروز والیبال دید. فدراسیون والیبال ایران که اولین تجربه لیگ جهانی را با ملی‌پوشان خود پشت سر می‌گذارد در فرصت برگزاری این بازی‌ها علاوه بر دسترسی به موارد فنی والیبال روز بزرگان این ورزش، نگاهی به افزودن بر امکانات خود نیز دارد که این مهم نه تنها با استفاده از یک مجموعه بلکه در آینده‌ای نزدیک با توسعه زیرساخت‌ها باید شتاب بیشتری به خود بگیرد. فدراسیون والیبال برای برگزاری دو بازی با صربستان در تالار 12 هزار نفری آزادی مشکلات زیادی را پشت سر گذاشت. نور سالن، سیستم صوتی یا تهویه هوا که با استانداردهای روز تالارهای دنیا فاصله داشتند از مواردی بودند که هشدار فدراسیون جهانی برای رفع این نواقص، نگرانی‌هایی را برای اهالی توپ و تور به‌وجود آورده بود. بعد از رفع این نواقص بود که خیال همگان برای برگزاری لیگ جهانی در تهران راحت شد اما آیا باید به همین موارد بسنده کرد؟

بدون تردید والیبال بعد از جهش در لیگ جهانی باید توقعات را در ابعاد مختلف برآورده کند. ساخت تجهیزات و امکانات سخت‌افزاری یکی از مهم‌ترین کارهایی است که مسئولان ورزش باید به آن توجه داشته باشند چون وقتی FIVB حتی روی نحوه تصویربرداری با سیستم‌های جدید تلویزیونی ریز می‌شود، نمی‌توان از کنار امکانات و اهمیت این بخش در برگزاری لیگ جهانی بی‌تفاوت گذشت. امروز والیبال با خود پیام‌های متعددی برای ورزش ایران دارد. وقتی بسیاری از تیم‌های مطرح در شهرهایی غیر از پایتخت‌های خود میزبان لیگ جهانی می‌شوند، والیبال ایران نیز باید در همین مسیر حرکت کند تا شاهد گستردگی امکانات ایران در برگزاری رویدادهای بزرگ بین‌المللی باشیم. این مساله در مورد دیگر رشته‌ها نیز مصداق دارد، بنابراین الگوهای جهانی نظیر برنامه‌ریزی FIVB و نوع امکانات تیم‌های بزرگ در کنار موارد فنی باید درس‌های تازه دیگری برای والیبال و در مجموع ورزش ایران به‌دنبال داشته باشد.

محمد رضاپور / گروه ورزش