پولیپ‌های رحمی

اما پولیپ چیست؟ اصولا درهر ناحیه بدن اگر بافت‌های نرم زاید به شکل تومور و غده‌ای از سطح غشا مخاطی رشد کند، پولیپ نامیده می‌شود و در رحم این غده‌های خوش خیم از داخلی‌ترین لایه، رشد می‌کند.

این توده‌ها اغلب شکل کروی یا بیضوی دارند و در اندازه‌های متفاوتی از نیم سانتی‌متر تا چندین سانتی‌متر وجود دارند. محل آن هم از داخل رحم تا لبه سرویکس (دهانه رحم) متفاوت است.

علت به‌وجود آمدن این غده‌های خوش خیم اغلب تعادل نداشتن هورمونی دربدن بیمار است به این معنی که نسبت هورمون‌های مختلفی که از تخمدان ترشح می‌شود، متعادل نیست، بنابراین بافت اندومتر رشد می‌کند و به شکل پولیپ در می‌آید. البته وجود زمینه ژنتیکی در بروز بیماری موثر است.

جالب است بدانیم که در این بیماران اندازه گیری هورمون‌ها نتیجه غیر عادی در برندارد، یعنی در آزمایش‌های خونی از بیمار، مشکلی یافت نمی‌شود. نحوه تشخیص بیماری با استفاده از روش‌های عکسبرداری است.

در سونوگرافی واژینال و بخصوص سونو هیستروگرافی یابا هیستروسالپنگوگرافی که یک روش رادیولوژیک برای تشخیص مشکلات ساختمانی رحم است، دیده می‌شود. از راه‌های تشخیص دیگر نمونه برداری از رحم (کورتاژ رحمی) و بررسی آن در آزمایشگاه پاتولوژی است.

از علایم بیماری خونریزی‌های نامنظم، خونریزی طولانی،لکه بینی، درد حین عادت ماهانه وخونریزی در حین نزدیکی بخصوص در کسانی است که پولیپ در ناحیه دهانه رحم دارند.

از آنجایی که این علایم می‌تواند در بیماری‌های دیگری نظیر زخم‌ها و عفونت‌های دهانه رحم، بارداری، مصرف هورمون‌ها، کم کاری و پرکاری غده تیروئید و از همه مهم‌تر سرطان‌های رحم و دهانه رحم دیده شوند، در تمام بیمارانی که این علایم را دارند، بررسی کامل آزمایشگاهی و رادیولوژی و در صورت لزوم نمونه برداری از رحم صورت می‌گیرد.

برای نمونه‌برداری از رحم دو روش وجود دارد یکی روش قدیمی کورتاژ رحمی در اتاق عمل و با بیهوشی که در این روش پولیپ کاملا خارج می‌شود.

روش دوم روش نمونه برداری در مطب با وسایل ظریف است که در این روش گاهی پولیپ خارج نمی‌شود و باید کورتاژ کامل انجام داد، اما با این حال از این روش می‌توان مطمئن شد که بیمار دچار سرطان رحم نشده است. این روش بویژه در کسانی که به دلیل بیماری‌های قلبی و... امکان جراحی و بیهوشی وجود ندارد، کارآمد است.

اما عاقبت پولیپ‌ها چه می‌شود؟ بیش از نیمی از پولیپ‌ها خود به خود از بین می‌روند. البته این مساله به اندازه پولیپ ارتباط دارد. هر چه پولیپ بزرگ‌تر باشد احتمال باقی ماندنش بیشتر است و تنها راه درمان در این باره کورتاژ است. در 10 درصد بیمارانی که پولیپ دارند، هیچ‌گونه علامتی وجود ندارد، پس در صورت اطمینان از این که سرطان رحم وجود ندارد، می‌توان بیمار را هر چند وقت یکبار کنترل کرد.

دکتر ثریا عالمی / جراح و متخصص بیماری‌های زنان و زایمان