ماجراجویی به سبک «پسر شجاع»

این مجموعه بارها و بارها بازپخش شده و هم اکنون نیز از شبکه پویا در حال پخش است؛ اما بچه‌های دیروزی بیشتر از امروزی‌ها «پسر شجاع» را می‌شناسند. زمانی که تنوع انیمیشن‌ها این‌قدر زیاد نبود و سادگی اثر حرف اول و آخر را می‌زد پسر شجاع با کنجکاوی‌های بی‌پایانش خیلی از کودکان را سرگرم می‌کرد. برای کودکان آن دوره همیشه این سوال مطرح بود که چرا اسم این سگ‌آبی بی‌خبر از همه چیز را پسر شجاع گذاشته‌اند؟ وقتی نام این شخصیت می‌آید موجودی پریشان و هیجان‌زده در ذهنمان مجسم می‌شود که قطره‌های عرق بر پیشانی‌اش نقش بسته بود، ولی جالب است که با این همه ترس و واهمه باز هم پسر شجاع نام گرفته است.

شاید شجاعتش در این نکته نهفته بود که دل به دریا می‌زد و عواقب یک کار خطرناک را می‌پذیرفت. پسر شجاع از رعد و برق می‌ترسید، اما این‌قدر به این پدیده آسمانی خیره می‌شد تا جزئیاتش را درک کند. او در این راه دوستان خوبی داشت که همیشه یار و یاورش بودند. خرس مهربون (با صداپیشگی ناهید امیریان) و خانوم کوچولو دو دوست همیشگی پسرشجاع بودند که در ماجراجویی‌هایش او را همراهی می‌کردند. این همراهی به کودکان درس اتحاد می‌داد و اهمیت کنار هم بودن را گوشزد می‌کرد.

این انیمیشن از معدود کارهای کودکانه بود که در آن شخصیت‌های منفی و مثبت در برابر هم قرار می‌گرفتند.

در خیلی از آثار گونه کودکان کارگردان سعی می‌کند با خلق دنیایی پاک و زیبا همه آدم‌ها را خوب جلوه بدهد، اما در این انیمیشن شخصیت‌های خوب در برابر شرارت‌های بی پایان شیپورچی و روباه مکار قرار می‌گرفتند و با همدلی، مکر آنها را خنثی می‌کردند.

شخصیت‌های این انیمیشن ژاپنی این‌قدر واجد ویژگی‌های خوب و بد انسانی بودند که در لحظه تماشای کار فراموش می‌کردی با چند حیوان مختلف (خرس، سگ‌آبی، گرگ،‌ بز،‌ روباه و...) مواجه هستی.

نام اصلی این مجموعه، داستان دون چاک است و در بعضی کشورها نیز با نام سگ آبی کوچولوشناخته شده است. در نسخه اصلی اسم اصلی پسر شجاع چاک است و پدر او ارسطو نام دارد. در دوبله اثر به فارسی این نکته رعایت نشده و همین مساله سوالی ابدی و ازلی را در ذهن جوانان دهه شصتی ایجاد کرده است. آن سوال این است که نام پدر پسرشجاع قبل از این که پسرش به دنیا بیاید، چه بود؟!

احسان رحیم زاده‌/‌ گروه رادیو و تلویزیون