آرام بگیر​عزیزم

روان‌شناسان کودک معتقدند اگر بی‌قراری کودک ناشی از یک مشکل جسمی نباشد، ممکن است ریشه مادرزادی داشته باشد و شاید طفل از یک بیماری عصبی رنج می‌برد که بر اثر یک کسالت ممتد پدید آمده و تا آن کسالت درمان نشود، امکان اصلاح وجود نخواهد داشت.

احساس ناکامی و ظرفیت روحی کم ودر نتیجه احساس شکست، از دست دادن محبت والدین یا معلم، ترس ناشی از احساس ناامنی بر اثر تولد کودکی جدید یا تغییر معلم یا مدرسه‌ای که به آن انس گرفته می‌تواند از این موارد باشد.در واقع جلب توجه یکی از علل بی‌قراری است.

ناسازگاری کودک با محدودیت‌های مدرسه یا مهد کودک به خاطر داشتن فضای نا محدود برای فعالیت و سر و صدا در محیط خانه از دیگر علل بی‌قراری کودک است.

برخی​ متخصصان علت بی‌قراری بعضی ازکودکان را در کلاس ناشی از آن می‌دانند که هوش آنها از دیگر همسن و سالان بیشتر است، بنابراین نمی‌توانند اشتباه‌های والدین یا معلمان خود را تحمل کنند.

بعضی​ بی‌قراری​های کودکان، ناشی از معاشرت با کودکان جنجالی و شلوغ یا وجود تضاد و کشمکش بین خواهران و برادران، زمینه را برای ناآرامی کودک فراهم می‌کند.

درگیری‌ها و مشاجره‌های خانوادگی در حضور کودک سبب می‌شود که آرامش روانی کودکان برهم خورده و آنها را وادار به حرکت‌هایی کند که به گمان آنها وضع را از آن شرایط خارج می‌کند.

گاه نیز تضادهای انضباطی زمینه‌ساز بی‌قراری کودک می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد که همه کودکان بی‌قرار و پرجنب و جوش افرادی کم‌هوش نیستند، بلکه اغلب آنها از لحاظ هوش در سطح بالاتری قرار دارند.

فراموش نکنیم که برخی از این رفتارهای کودکان ناشی از شرایط رشد آنهاست.