وداع با بی دندانی

نسل جدید ایمپلنت ها تنها از طریق عکسهای رادیوگرافی قابل تشخیص هستند. با تعجب به چهره توی آینه خیره نگریست. با این که سن و سالی نداشت ، اما چقدر قیافه اش عوض شده بود.

کد خبر: ۵۶۷۷۹

چند سالی می شد که دندان هایش را یکی پس از دیگری از دست داده و تنها چند دندان پوسیده و خراب بیشتر نداشت. دیگر آن فرد فعال و اجتماعی نبود و بیشتر اوقات به گوشه تنهایی اش پناه می برد.
نگران بود و به پرسشهای اطرافیان با دستپاچگی و ناراحتی پاسخ می داد، حتی صحبت کردن و غذا خوردنش هم به طور کلی عوض شده بود. بارها روشهای مختلفی را برای حل مشکل بی دندانی اش امتحان کرده ، اما نتیجه مطلوبی به دست نیاورده بود. اما این بار به نظر می رسد راه حل مناسبی پیدا کرده است.
دندان در زندگی هر فرد و سلامت جسم او نقش مهمی بازی می کند. ریشه دندان از تحلیل استخوان فک جلوگیری می کند. وقتی دندانی از دست می رود استخوان نگهدارنده آن دندان ، ضعیف می شود و تحلیل می رود.
با از دست دادن دندان ها و تحلیل یا نازک شدن استخوان فکها، تکیه گاه عضلات صورت و لبها نیز از میان می رود و چین و چروک صورت زیاد می شود و صورت تغییر محسوسی پیدا می کند.
وقتی چند دندان عقب از بین می روند با کاهش ارتفاع عمودی صورت فضای دندان ها کاهش می یابد. به دلیل حرکت دندان ها، بتدریج فضای محل دندان از دست می رود و با دندان های مقابل و مجاور پر می شود که این موضوع می تواند موجب اختلال در غذا خوردن شود و خراب شدن دندان ها را تسریع کند. از جمله عوامل دیگر می توان به کاهش کیفیت جویدن و هضم غذا، ایجاد اشکال در صحبت کردن و محدود شدن فعالیت های اجتماعی ، احساس پیری و افسردگی و... اشاره کرد.

نسل جدید دندان های مصنوعی
ایمپلنت ، یک روش درمانی کاملا اثبات شده و مورد پذیرش در سراسر جهان است که روز به روز بیماران بیشتری از آن بهره مند می شوند و با بدن کاملا سازگاری دارد. ایمپلنت ITI به جای ریشه دندانی که از دست رفته در استخوان فک گذاشته می شود و پس از مدتی که بخوبی به استخوان متصل شد، روی آن تاجی از جنس چینی گذاشته می شود.
دکتر مهران همتی ، ایمپلنتولوژیست در این باره می گوید: ایمپلنت به شرط مهیا بودن شرایط لازم ، طبق نظر متخصصان بهترین روش جایگزینی دندان از دست رفته است و حتی تشخیص بین ایمپلنت و دندان های طبیعی بیشتر اوقات غیرممکن است.
همتی در ادامه می افزاید: ایمپلنت قطرها و طولهای متفاوتی دارد که بنا به تشخیص ، نوع مناسب برای هر فرد انتخاب می شود. برای قرار دادن یک ایمپلنت به همکاری تیمی در بخشهای جراحی لاثه ، جراحی فک ،پروتز و لابراتوری نیاز است. یمپلنت ITIاز فلز تیتانیوم تولید می شود.

یک اتفاق بد ، یک راه حل خوب
از جمله درمان های قدیمی در مواقعی که یک دندان از میان می رود استفاده از پروتز ثابت است. این روش ، زیبایی و توانایی جویدن را تا حدی باز می گرداند، اما به قیمت تراش دندان های مجاور که آنها را مستعد پوسیدگی می کند و از طول عمرشان می کاهد.
ا ایمپلنت ITIضمن آن که حداکثر زیبایی و توانایی جویدن قابل حصول است ، نیازی به تراش دندان های مجاور نیست و در نتیجه به آنها آسیبی نمی رسد و ایمپلنت درست مثل یک دندان که ریشه دارد، عمل می کند.
یکی دیگر از درمان های قدیمی ، پروتز پارسیل است که شامل یک دست دندان نیمه کاره می شود. این چند نوع دندان گیره فلزی نازیبا دارد و در مواقعی که تعدادی از دندان ها از دست می روند کاربرد دارد.
البته این روش دندان هایی را که از دست رفته جایگزین می کند، اما راحتی و زیبایی را کامل نمی کند و مدام باید آن را از دهان خارج و تمیز کرد. ضمن آن که دندان های مجاور هم به دلیل تراش و فشارگیره ها به مرور زمان آسیب می بینند. از آنجا که ایمپلنت به جای دندان هایی که از میان رفته اند در استخوان فک گذاشته و روی ایمپلنت ها روکش کشیده می شود ؛ دیگر نیاز به خارج کردن پروتز از دهان نیست.
پروتز کامل نیز از جمله درمان هایی است که وقتی تمام دندان ها از دست رفته اند، استفاده می شود. بی دندانی کامل ، مشکلات خاص خود را دارد و برای فرد بی دندان ، درمان پروتزی یک نعمت بزرگ است. با این دندان ها، زیبایی تا حدی بازمی گردد و می توان غذا خورد. اما نه خیلی راحت.
گاهی لق است ، گاهی زخم و ناراحتی ایجاد می کند، طعم و مزه غذا نیز بخوبی احساس نمی شود و پروتز هر چند سال یک بار باید عوض شود.
2روش درمانی با ایمپلنت همراه وجود دارد. در روش اول ایمپلنت در دهان کاشته شده و بعد دست دندان به طور ثابت به آنها متصل می شود و دیگر از دهان خارج نمی شود این حالت تداخلی با غذا خوردن ندارد و دوباره طعم غذا را به خوبی احساس می کنید.
روش دوم که اندکی ساده تر است و بیشتر هم مورد استفاده قرار می گیرد، به تعداد ایمپلنت کمتری نیاز دارد. در این روش علاوه بر ثابت بودن دندان ، زخم و لقی هم ایجاد نمی شود و با آن می توان از غذا خوردن لذت برد.

مراحل درمانی
کاشت ایمپلنت درمانی کاملا تخصصی است و به طی مراحل مشخص نیاز دارد که هر یک اهمیت خاصی دارند. همتی در این باره می گوید: در مرحله معاینه و تشخیص ، ابتدا شرایط سلامت عمومی و شرایط دهان بررسی می شود.
برای تکمیل طرح درمان عکسهای رادیوگرافی تهیه می شود که غالبا از نوع OPG است ، اما در صورت لزوم سی.تی اسکن نیز تهیه می شود. پس از این مرحله مشخص خواهد شد که چه تعداد ایمپلنت با چه اندازه و در چه نواحی برای درمان لازم است.
کاشت ایمپلنت ITIدر استخوان فک به زمان کوتاهی نیاز دارد و با راحتی کامل صورت می گیرد و هیچ گونه عوارضی ندارد. در این مرحله ایمپلنت در استخوان فک قرار داده می شود.
پس از قرار دادن آن باید اجازه داد تا به استخوان جوش بخورد و در این مدت از پروتز موقت استفاده می شود. در مرحله بعدی یعنی قرار دادن پروتز اصلی در حالی که ایمپلنت ها داخل فک قرار دارند از روی قالب تهیه شده ، پروتز نهایی ساخته و تهیه می شود. نوع پروتز، به بی دندانی کامل یا تک دندان بستگی دارد.
آخرین مرحله در این روند درمانی ، مراجعات بعدی برای انجام مراقبت های لازم از دندان جدید است ، در واقع عمر ایمپلنت های داخل دهان مانند دندان های طبیعی به میزان مراقبت و رعایت بهداشت بستگی دارد.

برای چه کسانی نمی توان ایمپلنت گذاشت؛
اگر شما به یکی از بیماری های زیر دچار هستید، ایمپلنت دندانی برای شما مناسب نیست:اشخاصی که به بیماری هایی مانند دیابت کنترل نشده مبتلا هستند نباید برایشان ایمپلنت گذاشت ، چون این گونه بیماری های کنترل شده ، بدن را از ترمیم طبیعی خودش باز می دارد.
با این همه در مواردی که دیابت فرد مبتلا تحت کنترل پزشک قرار دارد، درمان کاشت موفقیت آمیز است. بیماری های دیگر از جمله سرطان خون (لوسمی) یا پرکاری پاراتیروئید (فعالیت غیرطبیعی غده های پاراتیروئید) هم ممکن است بر نتیجه درمان ایمپلنت موثر باشد.
برای افرادی که برای سرطان شیمی درمانی یا پرتودرمانی می شوند، اگرچه گذاشتن ایمپلنت سودمند است ولی فوریت ندارد، مگر آن که درمان سرطان کامل شود و پزشک اجازه این عمل را صادر کند.
برای زنان نیز در 3 ماهه اول بارداری هر گونه اعمال درمانی از جمله کاشت دندان جایز نیست تا آن که این دوران سپری شود، البته بهتر است درمان ایمپلنت را به بعد از زایمان موکول کرد.
در نهایت افراد سیگاری یا از کاشت دندان دایمی منصرف شوند یا سیگار را به حداقل ممکن برسانند زیرا براساس تحقیقات انجام شده مصرف زیاد سیگار سبب کاهش عمر مفید ایمپلنت می شود.