محمود عباس ، بر سر دوراهی!

امروز قرار است جانشین یاسر عرفات ، منصب ریاست نهاد خودگردان فلسطین را به عهده بگیرد و قاعدتا ، او کسی جز محمود عباس (ابومازن) که بلافاصله پس از درگذشت مشکوک ابوعمار ، نام وی به عنوان وارث سیاسی عرفات بر زبانها رانده شد ، نیست.

کد خبر: ۵۶۵۰۹

اشتیاق اسرائیل و امریکا برای گشایش صفحه جدیدی پس از فوت عرفات در روابط با فلسطینی ها از طریق مذاکره با محمود عباس ، شکی باقی نگذاشته است که وی راهی را خواهد پیمود که سلف او با احتیاط کامل پذیرفته بود.
چنان که ابومازن از به کار بردن لفظ «دشمن صهیونیستی» که وی بلافاصله پس از شنیدن خبر شهادت 8 فلسطینی در اردوگاه رفح بر زبان جاری ساخته بود به عنوان خطای لفظی نام برد و بدین ترتیب ، خشم واشنگتن و تل آویو را فرونشانید.
هم اوست که خواهان مسلح نشدن انتفاضه و ملحق شدن مبارزان مسلح به تشکیلات پلیسی و امنیتی نهاد خودگردان شده است.
این مواضع موجب گردید که شارون رسما اعلام کند بی صبرانه منتظر دیدار با رئیس جدید نهاد خودگردان فلسطینی است.
این در حالی است که او ، 3 سال عرفات را تحت تدابیر شدید امنیتی قرار داده و مانع از خروج وی از رام الله شده بود و بعلاوه تضمینی برای بازگشت به این شهر در صورت خروج به وی نداده بود و حتی اجازه معالجه عرفات سالخورده که هم اینک در تحقیقات مشخص گردید بتدریج به وسیله زهر ، مسموم و دار فانی را وداع گفته است ، صادر نکرده بود.
باید دید انگیزه شارون از ملاقات با عباس چیست و او چه راهکارهایی را به رژیم تل آویو نشان خواهد داد که موجب مزیت و رجحان وی می شود؛ بی شک اولین درخواست شارون از عباس ، جمع آوری مبارزان مسلح و خاتمه دادن به کار حماس و جهاد اسلامی است.
شارون از عباس می خواهد این اقدام را صرف نظر از هزینه های مترتبه به عمل آورد.
از جمله آن هزینه ها ، ایجاد درگیری فلسطینی فلسطینی و ناامن ساختن نوار غزه و کرانه باختری رود اردن است.
طبعا ، ابومازن قادر به مهار شلیک موشکهای قسام و عملیات شهادت طلبانه این جنبشها نخواهد بود ، اما می تواند نیروهای فتح را علیه آنان بشوراند و بویژه از جناح امنیتی و اطلاعاتی آن بخواهد تا با پهن کردن دامها و تله ها ، اعضای این جنبشها را به تور اسرائیلی ها گرفتار سازند.
واقعیت این است ، محمود عباس حتی اگر بتواند حماس و جهاد را راضی کند تا مدتی از ادامه عملیات مسلحانه خود خودداری کند ، باز هم تکلیف چند مساله مهم به دلیل سرسختی اسرائیل مشخص نخواهد شد:
الف - بازگشت پناهندگان فلسطینی به اراضی و خانه و کاشانه خود که رژیم تل آویو مطلقا به این امر راضی نخواهد بود.
ب - اعلام پایتخت بودن بیت المقدس برای دولت مستقل فلسطین که باز هم محال است رژیم اسرائیل زیر بار این موضوع برود.
ج - خارج کردن شهرکهای یهودی نشین در اراضی کرانه باختری رود اردن که این موضوع با مخالفت جدی اسرائیل روبه روست.
د - ارتباط میان کرانه باختری رود اردن و نوار غزه است که این امر، از نظر رژیم اسرائیل قابل قبول نیست.
و- توقف احداث دیوار حایل و ضدبشری در اطراف کرانه باختری رود اردن است که قابل پذیرش نیست.
این موارد و درخواست های بحق فلسطینی ها ، بعید است که مورد قبول زمامداران رژیم صهیونیستی قرار گیرد و طبعا در این خصوص ، محمود عباس نمی تواند بیشتر از عرفات به اسرائیلی ها امتیاز دهد زیرا ابوعمار ، هر آنچه را که می توانست به عنوان یک برگ برنده نزد خود نگهدارد و موضع وی را قوی سازد ، تحویل اسرائیلی ها داد و سرانجام ، خود مشاهده کرد اسرائیلی ها به هیچ عنوان متعهد به اجرای آنچه را که امضا کرده اند ، نیستند.
بنابراین ، راهها در قبال محمود عباس ، باز نیست و چنانچه وی درصدد باشد اقبال خود را از طریق منکوب جنبشهای فلسطینی آزمایش کند ، بی شک ، قادر به ادامه راه و بقای خود نخواهد بود.
جنبش فلسطین در گذشته و حال امثال محمود عباس ، فراوان تجربه کرده است. اقبال تنها با بود که با مردم خود ، شفاف و بی غش و خالص بودند.