قانون​های ارسال متن

 2-مطالب بی‌نام، اسامی خارجی و نامفهوم یا به قول مسئولان: مورددار، همممه‌شون می‌شن «بدون نام». 3-نوشته‌های وبلاگ خودت یا اس‌ام‌اس‌های دیگران رو نفرست (زبونم مو درآورد دیگه؛ این هزاااار باااار!). 4-بیشتر از 100 کلمه ننویس وگرنه به سبب کمبود جا با علامتِ [...] کوتاه می‌شه! 5-واسه مطالب طنز پارتی‌بازی می‌کنم، حرفیه؟! (دسسس‌تِتُ بن‌دااااز... دِ... یقه؟ یقه؟ یقه می‌گیریییی؟!)! 6-پارتی نداری هاااا؟ هه‌هه! عب نه‌ره! یخده روونتر بنویس، یه چی بگو به درد دیگران هم بخوره که آخرش نگیم: «حالا منظوووور؟» خودم هوات رو دارم! (زمینش ولی با من نیس)! 7-یه عاااالم آدم تو نوبتن، پ صبر داشته باش. باز فردا نیای بگی آی تو اسم منُ ننوشتی و من که بچّه‌م رو گااااز بوووود و... ءَ‌ئی‌جور حَرفاااا...!