در جستجوی 5 ریالی

مصداق این کالا در اغلب سوپرمارکت‌ها، داروخانه‌ها و مغازه‌‌ها هم یافت می‌شود؛ نمونه آن گازاستریل است که قیمت روی آن 1715 ریال درج شده است. دوستی می‌گفت هفته گذشته دچار سانحه‌ای شده و دستش آسیب دیده و مجبور بوده هر روز برای پانسمان از گاز استریل استفاده کند و به‌همین منظور به داروخانه‌‌های متفاوت در سطح شهر مراجعه کرده و هیچ‌کدام این کالا را به نرخ درج شده روی آن نفروخته‌اند.

حال پرسش این است واقعا اکنون مگر پنج ریالی در بازار وجود دارد که چنین قیمتی روی کالایی درج می‌شود؟

همین نحوه نرخ‌‌گذاری سبب می‌شود داروخانه‌داران این کالا را 180 و حتی 200 تومان می‌فروشند یا به بهانه نبود پول خرد، کالای غیرضروری را به اجبار دست مشتری می‌دهند.

تاکنون فکر کرده‌اید چقدر چسب زخم در داروخانه خانه‌تان انبار کرده‌اید و به‌دلیل استفاده نکردن، تاریخ مصرف آنها هم گذشته است، یا چقدر انواع آب‌نبات و شکلات به‌جای مانده پولتان به شما داده‌اند و شما اصلا از آنها استفاده نکرده‌اید.

براستی چرا باید حق مشتری این‌گونه موارد نادیده گرفته شود و اساسا سیستم قیمت‌‌گذاری کالا بر چه اساسی انجام می‌شود؟

وقتی در چرخه اقتصادی و پولی کشور دیگر 10 ریالی و پنج ریالی وجود خارجی ندارد، درج قیمت 1715 ریال به چه معناست؟

آوید طالبیان -‌ جام‌جم