دیالوگ‌های شاداب

به‌عنوان نمونه وقتی یک کلمه یا یک جمله که تکیه‌کلام فلان شخصیت در یک سریال بوده بین دو نفر رد و بدل می‌شود، حجم وسیعی از اطلاعات از سوی همین یک کلمه یا یک جمله از گوینده به شنونده منتقل می‌شود. تقریبا همه تماشاگران تلویزیون، یک یا چند دیالوگ موثر یا تکیه‌کلام از سریال‌های مختلف تلویزیونی در ذهن دارند و از سریال‌های موثرتر، دیالوگ‌ها یا تکیه‌کلام‌های بیشتری برای زمانی طولانی‌تر در خاطر مردم باقی‌می‌ماند.

برای نمونه از سریال «پایتخت» و برنامه «کلاه‌قرمزی 92» به عنوان دیدنی‌ترین برنامه‌های تلویزیون در آغاز سال جدید، تکیه‌کلام‌های متعددی در ذهن مردم باقی‌مانده است. گرچه شخصیت‌های این برنامه قبلا به مخاطبان معرفی شده بودند و بسیاری از تکیه‌کلام‌های آنها برای مردم آشنا بود، اما تازگی و طراوت در دیالوگ‌های این دو برنامه و ارائه درست و به جا از تکیه‌کلام‌های هر شخصیت سبب‌شد از این برنامه‌ها دیالوگ‌های بیشتری در یاد مردم بماند و نکته جالب این‌که از زبان برخی از شخصیت‌های این دو سریال چیزهایی شنیدیم که به‌نظر می‌رسید بیان آنها جزو خطوط قرمز تلویزیون باشد، اما این کلمات، دیالوگ‌ها و تکیه‌کلام‌ها به‌دلیل دقت در نحوه به‌کارگیری براحتی بیان‌شدند.

در سریال «پایتخت 2»، نقی، باباپنجعلی و ارسطو از همان تکیه‌کلام‌های همیشگی استفاده می‌کردند، اما در تعامل این شخصیت‌ها گاهی دیالوگ‌‌هایی مطرح می‌شد که پیش از این کمتر در سریال‌های تلویزیونی شنیده بودیم. به‌عنوان مثال خانم فدوی برای جواب به خواستگاری ارسطو سخنانش را با این دیالوگ شروع کرد: «جای برادری... » و این دیالوگ بعدها از سوی نقی بارها و بارها به شوخی گرفته و در موقعیت‌های متعددی به کار گرفته شد؛ دوستت دارم گفتن‌های «فامیل دور» به نامزدش «دوره» هم از دیگر مواردی بود که به نظر نمی‌رسید در یک برنامه تلویزیونی آن هم برنامه‌ای مختص کودکان، طرح شود.

البته «کلاه قرمزی 92» به دلیل ساختار عروسکی‌اش بیش از سریال «پایتخت» از این نوع دیالوگ‌های تازه و شنیدنی در خود داشت؛ دیالوگ‌هایی که چارچوب ساختگی ذهن ما از خط قرمزهای تلویزیون را تغییر دادند و تازگی و شادابی ویژه‌ای ایجاد کردند.

آذر مهاجر / جام‌جم